قانون کار انتاریو و تغییرات مهم آن
پارلمان انتاریو، روز چهارشنبه ۲۲ نوامبر، قانون مهم افزایش حداقل حقوق برای هر ساعت کار را تصویب کرد.
براساس این قانون، نه فقط از اول ژانویه ۲۰۱۸ حداقل حقوق برای هر ساعت کار در انتاریو اضافه خواهد شد، بلکه شرایط کار برابر با حقوق برابر، برای افرادی که بطور تمام وقت، نیمه وقت، پاره وقت و فصلی کار می‌کنند فراهم می‌شود و روزهای مرخصی با حقوق برای بیماری نیز افزایش خواهد یافت.
قرار است با اجرای قانون جدید، امنیت و فرصت‌های شغلی بیشتری برای زنان و مردان و خانواده‌های آسیب پذیر فراهم شود.
نکات برجسته قانون کار جدید استان انتاریو عبارت است از:
– افزایش حداقل حقوق برای هرساعت کار از ۱۱ دلار و ۶۰ سنت کنونی به ۱۴ دلار از اول ژانویه ۲۰۱۸ و به ۱۵ دلار از اول ژانویه ۲۰۱۹.
ـ اجباری شدن حقوق برابر در مقابل کار برابر، برای هرساعت کار، برای افرادی که بصورت تمام وقت، نیمه وقت، پاره وقت و یا فصلی، بصورت دائم یا موقت کار می‌کنند.
– افزایش مرخصی‌های اضطراری شخصی به ۱۰ روز در سال، که ۲ روز آن با حقوق خواهد بود.
– ممنوعیت درخواست گواهی پزشکی از طرف کارفرما، از کارمند یا کارگری که از مرخصی اضطراری شخصی استفاده کرده باشد.
– در نظرگرفتن ۵ روز مرخصی با حقوق و تا ۱۷ هفته مرخصی بی حقوق، برای کارمند یا کارگری که خودش یا فرزندش مورد تهدید یا اِعمال خشونت خانوادگی یا جنسی قرار گرفته باشد، بی آنکه نگران از دست دادن شغل‌اش باشد.
– استفاده از ۳ هفته مرخصی سالانه با حقوق پس از ۵ سال سابقه کار با یک کارفرما.
– کارفرما در صورت لغو شیفت کاری، در فاصله ۴۸ ساعت مانده به شروع کار، ۳ ساعت حقوق پرداخت خواهد کرد.
– والدینی که فرزند خود را به هر دلیلی از دست بدهند، می‌توانند تا ۲ سال مرخصی بدون حقوق داشته باشند. پیش از این فقط والدینی که فرزندشان بر اثر یک جنایت جان باخته بود می‌توانستند از این مرخصی استفاده کنند.
دولت انتاریو برای ایجاد تغییرات پیش‌بینی شده در قانون جدید و شروع برنامه اطلاع رسانی به کارکنان و کارفرماها تعداد ۱۷۵ مأمور جدید استخدام خواهد کرد.
در «هفته پاسخگو کردن ایران»، در پارلمان کانادا چه گذشت؟
از جمله موضوعات تأکید شده در این بیانیه:
– تحریم رهبری ارشد و شریان‌های مالی نهادهای سرکوب رژیم؛
– مسدود سازی روزنه‌های نفوذ و پول‌شویی مقامات رژیم در کانادا؛
ـ اقدام بین‌المللی علیه دادگاه‌های دسته‌جمعی و اعدام‌ها؛
ـ راه‌اندازی تحقیقات ملی در باره جنایات علیه بشریت از طرف جمهوری اسلامی؛
و موضوع تفکیک سربازی اجباری از عضویت داوطلبانه در سپاه پاسداران است.
کاوه شهروز به پرسش‌های طرح شده در رابطه با این موضوعات و دیگر مسائل پاسخ می‌دهد.
پیاده‌روی و دویدن برای عدالت
چهارمین برنامه سالانه «پیاده‌روی و دویدن برای عدالت» روز شنبه ۱۰ اکتبر در شهر نیومارکت در شمال تورنتو برگزار شد.
درد بزرگ فوتبال ایران لمپنیسم ساختاری است
درد بزرگ فوتبال ایران لمپنیسم ساختاری است
گفت‌و‌گوی ویژه پرژن میرور
ورزش فوتبال در ایران، مانند اکثر کشورهای جهان، همیشه محبوب‌ترین ورزش بوده وهست. چهره‌ها و ستاره‌های ورزش فوتبال در ایران برای بخش بسیار بزرگی از کودکان و نوجوانان و حتا بزرگسالان ورزش دوست، شکل‌دهنده رویاها و نماد‌های مورد توجه بوده‌اند.
اما فوتبال ایران در سال‌های پس از انقلاب ۵۷ همیشه یکی از مناقشه برانگیزترین نهادها و ساختارهای اجتماعی بوده است. همین تابستان گذشته حضور تیم ملی فوتبال «ایران» در مسابقات جام جهانی، حواشی و بحث‌های فراوان ایجاد کرد. در باره اینکه تیم فوتبالی که زیر نام ایران در مسابقات حضور داشت، تیم «ملی» و نماد هویت و ورزش کشور و ملت ایران است، یا تیم «ملی» فوتبال جمهوری اسلامی که به جای تشویق از سوی دیاسپورای ایرانی، باید مورد انتقاد و سرزنش و اعتراضات سیاسی قرار بگیرد؟
بیژن عزیزی، چهره‌ای آشنا در ورزش فوتبال ایران از بیش از ۶۰ سال پیش تاکنون بوده و هست. بیژن عزیزی از سن ۱۲ سالگی ورزش فوتبال را آغاز کرده و سال‌ها بعنوان بازیکن و بعد در سمت‌های مربیگری، کارشناس و مفسر فوتبال و آموزش فوتبال در ایران و کانادا و چند کشور دیگر فعالیت کرده است.
در ماه سپتامبر گذشته در حاشیه برگزاری چهارمین تورنمنت فوتبال «جام همبستگی»، در شمال تورنتو بیژن عزیزی در باره فوتبال ایران در چند دهه اخیر با محمد تاج‌دولتی سردبیر پرژن میرور گفت‌و‌گو کرد. با او در باره ساختار معیوب ورزش فوتبال ایران گفتیم. حرف اصلی بیژن عزیزی این است که از سل ۱۳۵۷ به بعد در همه‌ی عرصه‌های فوتبال ایران لمپنیسم حاکم شده است. فوتبال ایران هیچ آینده‌ای ندارد و تمام ناهنجاری‌های رفتاری و گفتاری در فوتبال ایران باید ریشه‌یابی و درمان شود.
به گفته او نخستین چیزی که فوتبال ایران نیاز دارد چشم‌اندازی است که موفقیت پایدار را تضمین کند. بیژن عزیزی در این گفت‌و‌گو می‌گوید فوتبالیست‌های درخشان ایرانی، مانند علی کریمی، علی دایی و دیگران، که در سطح جهانی هم موفقیت‌های خوبی داشته‌اند، به ورزش فوتبال ایران هیچ کمکی نکرده‌اند! به نظر او اگر هم در سال‌های پس از انقلاب چند بار تیم ملی ایران در جام جهانی شرکت کرده به دلیل جمع شدن تعدادی بازیکن با استعداد در یک تیم بوده نه نتیجه سلامت و پویایی ساختار ورزش فوتبال در ایران.
بیژن عزیزی می‌گوید چرا تیمی که در جام جهانی تابستان گذشته شرکت کرد تیم ملی ایران نبود! و حتا پیرترین تیمی بود که در این بازی‌ها شرکت داشت. گفت‌و‌گوی بیژن عزیزی با پرژن میرور را ببینید.
www.persianmirror.ca
* اخبار و گزارش‌های پرژن میرور را در کانال یوتیوب و سایت و صفحات مجازی بخوانید.
ناوی پیلای برنده جایزه نوبل صلح شد
ناوی پیلای برنده جایزه نوبل صلح شد
صدای عدل بر فراز طوفان سیاست
کمیته نوبل نروژ روز جمعه جایزه نوبل صلح را به «ناوانتم(ناوی) پیلای»، حقوق‌دان و فعال برجسته ۸۵ ساله اهل آفریقای جنوبی، اهدا کرد. این تصمیم که تقدیر از یک عمر مبارزه علیه قساوت و دفاع از حقوق بشر از روآندا تا خاورمیانه به شمار می‌رود، موجی از واکنش‌های بسیار تند مخالف و موافق را در سطح بین‌المللی به راه انداخته است.
از مبارزه با آپارتاید تا دادگاه‌های بین‌المللی
ناوی پیلای، متولد ۱۹۴۱ در دوربان آفریقای جنوبی و فرزند یک راننده اتوبوس، مسیر پرفراز و نشیبی را طی کرده است. او پس از تحصیل در دانشگاه هاروارد، نخستین زن غیرسفیدپوستی بود که در استان ناتال دفتر وکالت تأسیس کرد و به دفاع از فعالان ضدآپارتاید پرداخت. پیلای حتی در سال ۱۹۷۳حقوق مشاوره‌ای برای زندانیان سیاسی در جزیره روبن (محل حبس نلسون ماندلا) کسب نمود.
کارنامه حرفه‌ای او پر از «اولین‌ها» و مسئولیت‌های کلیدی است:
ریاست دادگاه کیفری بین‌المللی برای روآندا: پیگیری و پیگرد جرایم نسل‌کشی ۱۹۹۴.
قاضی دیوان کیفری بین‌المللی: حضور در دادگاه لاهه از سال ۲۰۰۳.
کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد: از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۴.
گزارش جنجالی غزه و خشم اسرائیل
علت اصلی جنجال‌های اخیر پیرامون ناوی پیلای، ریاست او بر کمیسیون مستقل تحقیقات سازمان ملل متحد است. این کمیسیون در شهریور ۱۴۰۴ (سپتامبر ۲۰۲۵) در گزارشی اعلام کرد که اسرائیل پس از حملات ۷ اکتبر ۲۰۲۳ حماس، مرتکب نسل‌کشی در نوار غزه شده است.
این گزارش واکنش شدید مقامات اسرائیلی را به همراه داشت. اسرائیل این ادعاها را ناشی از «سوءگیری و نژادپرستی» خواند. پس از اعلام خبر نوبل، گیدئون ساعار، وزیر امور خارجه اسرائیل، با لحنی تند مدعی شد که با این جایزه «ژوزف گوبلز (وزیر تبلیغات نازی‌ها) از جهنم تشویق می‌کند». بنیامین نتانیاهو نیز پیلای را فردی متعصب خواند که به نژادپرستی و ضدیت با یهود متهم است.
تقابل با ایالات متحده و دفاع از عدالت
اهدا این جایزه همچنین در دورانی رخ می‌دهد که دیوان کیفری بین‌المللی حکم جلب بنیامین نتانیاهو و یوآو گالانت را صادر کرده و در مقابل، دونالد ترامپ تحریم‌هایی را علیه قضات و کارکنان این دادگاه اعمال نموده است.
یورگن واتنه فریدنس، رئیس کمیته نوبل، اهدا این جایزه را پیامی روشن به کسانی دانست که بر نهادهای بین‌المللی فشار می‌آورند یا قضات را تحریم می‌کنند. پیلای نیز که خبر اهدای جایزه را در سالنی در نورنبرگ (محل محاکمه سران نازی) دریافت کرد، نوبل خود را به تمامی قربانیان و بازماندگان جرایم بین‌المللی تقدیم نمود و هشدار داد که حقوق بین‌الملل زیر حملات شدید سیاسی قرار دارد.
تحسین بین‌المللی
در حالی که اسرائیل و آمریکا تحریم‌ها و انتقادها را تشدید کرده‌اند، مقامات عالی‌رتبه سازمان ملل متحد مانند آنتونیو گوترش و فولکر تورک و همچنین سیریل رامافوزا، رئیس‌جمهور آفریقای جنوبی، از این انتخاب تمجید کردند. رامافوزا پیلای را تجسم شجاعت و پایبندی به اصول دانست؛ فردی که نامش در کنار دیگر برندگان نوبل آفریقای جنوبی همچون نلسون ماندلا و دزموند توتو قرار می‌گیرد.
این جایزه که شامل مدال طلا، دیپلم افتخار و چک ۱۲ میلیون کرونی (حدود ۱.۷ میلیون دلار کانادا) است، در تاریخ ۱۰ دسامبر در اسلو به برنده داده خواهد شد.
www.persianmirror.ca
* اخبار و گزارش‌های پرژن میرور را در کانال یوتیوب و سایت و صفحات مجازی بخوانید.