مستند «آواز خدا»، دیدنی، شنیدنی و تحسین کردنی
عارف محمدی، مستند ساز و منتقد فیلم، که از حدود بیست سال پیش در شهر تورنتو زندگی می‌کند، یکی از پُرتلاش‌ترین فعالان رسانه‌ای و هنری–اجتماعیِ جامعه ایرانیان کاناداست.
صدها برنامه تلویزیونی معرفی و نقد فیلم، برنامه‌های ارزشمند بزرگداشت هنرمندان و دست‌اندرکاران بزرگ سینما و تأتر ایران، و بویژه تهیه و کارگردانی چند مستند کوتاه و بلند در زمینه بیوگرافی و فرهنگ و هنر ایران، بخشی از کارنامه عارف محمدی است.
پس از حدود ۲ سال تلاش مستمر و دشوار، عارف محمدی روز پنجشنبه ۱۱ ژانویه، آخرین فیلم مستندی را که تهیه و کارگردانی کرده است، در یک نمایش خصوصی، برای بیش از ۲۰۰ تن از اعضای جامعه ایرانی– کانادایی تورنتو به نمایش گذاشت.
«آواز خدا» (Song of God)، در باره زندگی سّید قدمیار، کهن‌سال‌ترین تنبور نواز ایرانی است که چند سال پیش در سن ۱۲۰ سالگی، در یکی از روستاهای غرب ایران، درگذشت.
مستند «آواز خدا»، با تصویرپردازی بسیار دیدنی و روایتی تاریخی و آگاهی دهنده، از طریق مرور زندگی سّید قدمیار، که مرشدی متعلق به یکی از آئین‌های کهن ایرانی(آئین یارسان) بوده است، به معرفی و تاریخ‌نگاری ساز تنبور می‌پردازد.
سازی که از ۷هزار سال پیش تاکنون، در جای جای قلمرو گسترده فرهنگ و هنر ایرانی وجود داشته و دارد. ساز تنبور سازی است که برای بسیاری از تنبور نوازان ایرانی و غیر ایرانی، سازی «مقدس» بوده و هست.
مستند «آواز خدا»، با سرمایه شخصی (در واقعیت با وام‌های بانکی شخصی) عارف محمدی و بخشی نیز با حمایت مالی چند تن از فعالان اقتصادی جامعه ایرانی– کانادایی و موزه آقاخان، به انجام رسیده است.
آخرین مستند عارف محمدی قرار است از طریق برگزاری یک کمپین با حمایت بخش بزرگتری از اعضای جامعه ایرانی– کانادایی، راهی چند فستیوال بین‌المللی بشود.
مشارکت و همراهی در کمپین حمایت از مستند «آواز خدا»، فقط حمایت از عارف محمدی نیست، بلکه مشارکت در شناساندن و گسترش یکی از هزاران جلوه درخشان فرهنگ و هنر ایرانی است.
بودجه جنجالی ۲۰۲۶ کانادا
دولت مارک کارنی که پیش‌تر وعده بودجه‌ای اقتصادی و متمرکز بر حمایت از کسب‌وکارهای کوچک و متوسط را داده بود، سند مالی سال ۲۰۲۶-۲۰۲۷ خود را با گرایشی شدیداً اجتماعی و پرهزینه رونمایی کرد.
وقتی الگوریتم‌ها و هوش مصنوعی جای قلم نویسندگان را می‌گیرند
رسوایی تازه استفاده یک نویسنده شناخته‌شده از هوش مصنوعی در نگارش رمانش، جامعه ادبی را در شوک فرو برده است.