یکی از کهنسال‌ترین مهاجران ایرانی-کانادایی در ۱۱۳ سالگی درگذشت

Aug 17, 2019

محمد تاج‌دولتی

انسان‌هایی که در جهان زندگی پس از صد سالگی را تجربه می‌کنند، کم شمارند. در این میان مردانی که از مرز صد سالگی عبور می‌کنند کم شمارترند. تعداد ایرانیانی که یک قرن زندگی را پشت‌سر می‌گذارند از میانگین کهنسالان صد سال به بالا در جهان کم‌تر است. و طبعا در میان ایرانیان مهاجر، کهنسالان بالای صد سال نادرند.

یکی از کهنسال‌ترین مردان ایرانی( اگر نه کهنسال‌ترین) دو روز پیش در شهر تورنتو در سن ۱۱۳ سالگی آخرین برگ دفتر زندگی‌اش را نوشت و رفت.

محمد محی‌الدین، متولد سال ۱۲۸۶ شمسی برابر با ۱۹۰۶ میلادی بود. یعنی در سالی که انقلاب مشروطه در ایران پا می‌گرفت در شهر تفرش به دنیا آمده بود.

در سال ۱۳۱۴ شمسی از دانشکده افسری دوران رضا شاه با درجه ستوان دومی فارغ‌التحصیل شده بود و تا درجه امیری در ارتش خدمت کرده بود.

محمد محی‌الدین را در بحبوحه‌ی صد و شش- هفت سالگی چند بار دیده بودم و دو سه بار ساعاتی با هم گپ زده بودیم. در سال‌هایی که در بنیاد پریا بودم، روزهای جمعه هرهفته روز شهروندان ارشد بود. ۵۰-۶۰ نفری از زنان و مردان سالمند جامعه ایرانی- کانادایی بزرگشهر تورنتو از صبح می‌آمدند و دورهمی داشتند با بازی و سرگرمی و  دیدار و نقل خاطرات، تا ساعات عصر که برخی‌هاشان به سختی دل می‌کندند که بروند.

در یکی از همین جمعه‌های شلوغ و پر رفت و آمد، میان تلفن‌ها و کارهای گوناگون در دفتر بنیاد مشغول بودم که آقای محی‌الدین( که با اعضای خانواده‌شان آشنا بودم و خود ایشان را هم چند بار دیده بودم)، با پرونده‌ای زیر بغل وارد شد و گفت فلانی شما هستی؟ گفتم بله. گفت آقای تبریزی(بنیانگذار و مدیرعامل بنیاد) گفته بیایم پیش شما.

نشست و بلافاصله پوشه زیر بغل‌اش را گشود و ده‌ها صفحه کاغذ دست‌نویس را بیرون آورد و گفت می‌خواهم کتابم را چاپ کنم. گفتم ما که اینجا کتاب چاپ نمی‌کنیم. محکم گفت:«می‌دانم. آقای تبریزی گفته شما که اهل قلم و نوشتن هستی این نوشته‌ها را ببینی و نظرت را بگویی که چطور باید برای چاپ آماده شود».

گفتم امروز که با این شلوغی فرصت نیست صحبت کنیم. شما در میان دوستان هم سن و سال باشید تا وقتی خلوت‌تر شد با هم صحبت کنیم. برخاست و گفت وسط هفته بیایم خوب است؟ گفتم بله. برخاست و نوشته‌ها را لای پوشه گذاشت و از دفتر خارج شد.

GreenFlow

چند روز بعد آمد. نشستیم به صحبت. شیرین سخن بود و شروع کرد خودش را معرفی کردن و توضیح داد که این نوشته‌ها خاطرات بیش از ۸۰ سال زندگی اوست و می‌خواهد برای نسل جوان بازگو کند. چند صفحه از دست‌نویس‌هایش را داد که بخوانم و مفصل در باره‌شان توضیح می‌داد.

می‌دانستم که یکی از ویژگی‌های کهنسالی فراموش کردن خاطرات نزدیک و به خاطر داشتن دقیق خاطرات دور و گذشته است. اما باور نمی‌کردم که کسی در سن صد و شش هفت سالگی تا حد شگفت‌انگیزی خاطرات ۷۰ یا ۸۰ سال پیش را بیاد داشته باشد و انگار که فیلمی در پشت پرده چشمانش نمایش داده می‌شود، جزئی‌ترین نکته‌های یک رویداد یا ترسیم چهره و اخلاق و کردار فردی را به دقت بازگو کند.

دیدار‌هایمان یکی دو جلسه دیگر هم ادامه داشت و با هر پرسش کنجکاوانه من انباری از خاطره‌های دور زندگی حرفه‌ای و نظامی و وضعیت اجتماعی دوران رضا شاه را تعریف می‌کرد. از ایران که صحبت می‌کرد قطره اشگی از چشمانش سرازیر می‌شد. در این فکر بودم که با فرزند مرحومش و دیگر اعضای خانواده صحبت کنم تا اگر موافق باشند و باشد، حرف‌ها و خاطرات شفاهی‌اش را ضبط و ثبت کنم.

مدتی گذشت و دیگر خبری از آقای محی‌الدین نشد. سراغش را گرفتم و گفتند کهولت سن یاری‌اش نمی‌کند. اما سرحال بود و قبراق. می‌گفت هرگز بیمار نشده و دارو مصرف نکرده است. حس شنوایی‌اش ضعیف بود اما سمعک و عینک نداشت. رفتارهای نظم نظامی را در صحبت کردن و راه رفتن و برخوردها سعی می‌کرد حفظ کند.

گذشت تا مراسم جشن نوروزی سال ۲۰۱۸ که از طرف نخست وزیر سابق انتاریو و دکتر رضا مریدی ترتیب یافته بود که دوباره آقای محی‌الدین را دیدم. سلامی دادم و خودم را معرفی کردم که طبعا به خاطر نیاورد.

برادرم جمشید که عکاس است و با من بود را به آقای محی‌الدین معرفی کردم و خواستم اجازه دهد چند عکس از او بگیرد. دوربین را که دید گفت «بله حتما. این‌طور بنشینم خوب است؟» گفتم بله فقط اگر ممکن باشد کلاه شاپوی خودتان را هم بگذارید سرتان. لبه کلاهش را درست کرد و برسر گذاشت با ژستی آماده و گفت:«ولی پاپیون ندارم». گفتم مهم نیست همین‌طور خیلی خوب است. 

تصویرهایی که در اسلاید شو این مطلب هست، حاصل آخرین دیدار ما با آقای محمد محی‌الدین بود.

ایرانی مهاجری، که به احتمال بسیار کهنسال‌ترین مهاجر ایرانی بود که با دنیایی خاطره و سرشار از حس میهن دوستی، در سیزدهمین سال سده دوم زندگی‌اش، در آرامش و میان عزیزانش درگذشت. یادش گرامی.

رهبری نوین سیاسی، برای آینده ایران

کتاب رهبری نوین سیاسی و نظریه‌ی ۲۱، تازه‌ترین اثر پژوهشی دکتر عطا هودشتیان، استاد علوم سیاسی و جامعه‌شناسی اخیراً منتشر شده است.

هشدار دولت کانادا: اکیداً به ایران سفر نکنید

دولت کانادا با انتشار اطلاعیه‌ای به شهروندان و افراد مقیم این کشور هشدار داد اکیدأ از هرگونه سفر به ایران خودداری کنند.

کانادا بهشت امن فرزندان مقامات جمهوری اسلامی

دامنه ماجرای فعالیت‌های اقتصادی حمید رضازاده، فرزند انسیه خزعلی، معاون ابراهیم رئيسی، رئیس جمهور اسلامی ایران، در کانادا، به رسانه‌های سراسری این کشور نیز رسیده است.

کانادا ۱۰ هزار عضو سپاه پاسداران را تحریم کرد

جاستین ترودو، نخست‌ ,وزیر کانادا، روز جمعه ۷ اکتبر اعلام کرد اقداماتی برای ممنوعیت ورود اعضای ارشد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران به این کشور در حال انجام است.

کالج پرستاری انتاریو پرستار خارجی می‌پذیرد

کالج پرستاری انتاریو با تایید وزیر بهداشت این استان دست به تغییر قوانین خواهد زد تا در سریعترین زمان ممکن از خارج از کشور هزاران پرستار آموزش دیده را برای کار وارد کانادا کند.

همبستگی پارلمان استان کبک با خیزش انقلابی مردم ایران

نمایندگان پارلمان استان کبک کانادا با اکثریت مطلق آراء همبستگی خود را با جنبش انقلابی مردم ایران اعلام کردند.

حمایت گسترده ایرانیان مهاجر و رسانه‌های خارجی از اعتراضات مردم ایران

اعتراضات گستره مردم ایران در بیش از صد و ده شهر در سرتاسر ایران و نیز چند کشور اروپایی و آمریکای شمالی، پس از ده روز، به یکی از مهمترین رویدادهای قابل توجه رسانه‌های بین‌المللی تبديل شده است.

جنگ روسیه علیه اوکراین، گفتگو با علی احساسی

بیش از سه ماه از آغاز جنگ روسیه علیه کشور اوکراین می‌گذرد و هیچ نشانه جدی مبنی بر توقف و یا پایان این جنگ مشاهده نمی‌شود.

مستند بابک پیامی در فستیوال فیلم تورنتو

. اگرچه از نگاه علم ریاضی 752 یک شماره است، اما از نگاه بابک پیامی، سینماگر ایرانی-کانادایی، ۲ ساعت روایت یک فاجعه است. فاجعه سرنگونی پرواز شماره ۷۵۲ هواپیمای اوکراینی

دور پنجم تحریم‌های کانادا علیه جمهوری اسلامی

دور پنجم تحریم‌های کانادا علیه جمهوری اسلامی

افراد حقیقی تحریم شده، یحیی رحیم صفوی فرمانده اسبق سپاه پاسداران و مشاور علی خامنه‌ای در امور تسلیحاتی، حجت‌الله قریشی مسئول تأمین و تحقیقات وزارت دفاع جمهوری اسلامی، سرتیپ علی آزادی فرمانده نیروی انتظامی استان کردستان، سعید آقاجانی فرمانده واحد پهپادی سپاه پاسداران و دو نفر دیگر هستند که نامشان اعلام نشده است.

راهپیمایی و تظاهرات ایرانیان بزرگشهر تورنتو

راهپیمایی و تظاهرات ایرانیان بزرگشهر تورنتو

بیش از ۳۰ هزار تن از ایرانیان بزرگشهر تورنتو، روز شنبه ۱۹ نوامبر، در هوایی سرد و برفی، به دعوت انجمن خانواده‌های قربانیان فاجعه سرنگونی پرواز پی‌اس ۷۵۲ در یک راهپیمایی و تظاهرات بزرگ شرکت کردند.

تظاهرات مشترک ایرانیان و اوکراینی‌ها در شمال تورنتو

تظاهرات مشترک ایرانیان و اوکراینی‌ها در شمال تورنتو

روز شنبه ۱۲ نوامبر ۲۰۲۲، حدود ۵ هزارتن از اعضای جامعه ایرانیان و کامیونیتی اوکراینی‌های بزرگشهر تورنتو یک راهپیمایی و گردهمایی مشترک برای حمایت از خیزش انقلابی مردم ایران و محکوم کردن تجاوز روسیه به کشور اوکراین برگزار کردند.

به خبرنامه پرژن میرور بپیوندید

Join our mailing list to receive the latest news and updates

You have Successfully Subscribed!

Share This

Share This

Share this post with your friends!