The Other Step – Iran Episode
موضوع این نمایش که به زبان انگلیسی اجرا شد، مروری بر روند تاریخی مبارزات زنان ایران علیه حجاب اجباری و دستیابی به آزادیهای سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و حقوق انسانی از آغاز انقلاب اسلامی تا زمان حاضر بود.
موضوع این نمایش که به زبان انگلیسی اجرا شد، مروری بر روند تاریخی مبارزات زنان ایران علیه حجاب اجباری و دستیابی به آزادیهای سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و حقوق انسانی از آغاز انقلاب اسلامی تا زمان حاضر بود.
توهم يك صدا شدن بدون رعايت حقوق فردى روايتِ در رويا زيستن است.
آینده این جنگ چه خواهد شد؟ ادامه فرسایشی جنگ چه وضعیتی برای ایران و ایرانیان بوجود میاورد؟ تمامیت ارضی ایران، با تغییر رسمی نام «خلیج فارس» به «خلیج عربی»، از سوی وزارت جنگ آمریکا، به خطر افتاده است؟ اگر آمریکا بخواهد جنگ را متوقف کند سرنوشت مردم ایران با رژیمی خونریز و زخم خورده چه خواهد شد؟
دکتر هایده مغیثی در بخش پرسش و پاسخ به موضوع توجه به حقوق زنان در آینده ایران پس از جمهوری اسلامی و آنچه که در این باره در دفترچه اضطرار، بعنوان برنامه دوران گذار از جمهوری اسلامی نوشته شده، اشاره کرد.
ما ايرانيان دياسپورا خشم فاجعهى ٥٧ را با خود حمل كرده و با تمام توان تفاوتها و تكثرها را نابود مىكنيم. در هر يك از ما ديكتاتورهاى كوچكى زيست مىكنند كه با تمام توان نظر و ديدگاه خود را به ديگرى تحميل كرده وتكثر را نابود مىكنيم.
تاریخ نشان میدهد که سقوط یک رژیم متخاصم لزوما پایان کار نیست، بلکه آغاز دغدغهای بهمراتب مهمتر است: چه چیزی جای آن را میگیرد؟
#حسین_لاجوردی در گفتوگویی مشروح با #پرژن_میرور در باره اعتراضات گسترده اخیر مردم ایران میگوید: «امروز شورش گرسنگان با شورش مخالفان حکومت در هم آمیخته است. به گفته او:
– با شعار مرگ بر این و زنده باد آن به جایی نخواهیم رسید.
-اگر مردم تنها رضا پهلوی را صدا می زنند، به دلیل استیصال است نه انتخاب.
ما هميشه چشم به راه “ناجى” هستيم تا او بينديشد و ما همراه شويم. همراه شدن آسانتر از مسئوليت ـ پذيرى است، چون در انتها “ناجى” و “رهبر” را متهم ميكنيم نه خود را.
مردمانى بدون پرسش هستيم و چون پرسش نمىكنيم نمىانديشيم و چون نمىانديشيم دردهايمان را نديده و تاريخ نا خواندهمان را تكرار مىكنيم.
دهها تن از فعالان حقوق بشر و آزادیخواهان ۶ کشور ایران، اوکرایین، ترکیه، صربستان، بلاروس و ونزوئلا، در هوایی بارانی، روز یکشنبه ۲۵ می ۲۰۲۵ در مرکز شهر تورنتو یک گردهمایی و راهپیمایی برای دفاع از دموکراسی و اعتراض به نقض حقوق بشر در کشورهای خود برگزار کردند.
هیئت داوران فستیوال کَن، روز شنبه ۲۴ می ۲۰۲۵، بالاترین جایزه این جشنواره را به فیلم هیجانانگیز «یک تصادف ساده»، ساخته جعفر پناهی، که بیش از ۱۵ سال از سفر به خارج از ایران ممنوع شده بود اهداء کرد.
در میان ایرانیان، چه آنان که در وطن ماندهاند و چه آنان که در دورترین نقاط جهان زندگی میکنند، گفتوگو دربارهی وطن و وطندوستی همواره پُرتنش و پُرچالش باقی مانده است.
داگ فورد، نخست وزیر انتاریو، در جریان یک سخنرانی انتخاباتی که در آن به نظرات سختگیرانهاش در مورد جرائم میپرداخت، خواستار بازگشت مجازات اعدام شد.
در نهایت، فستیوال تورنتو امسال میزبان چندین فیلم از کارگردانان ایرانی بود، از جمله فیلم دانهی انجیر معابد به کارگردانی محمد رسولاف و هفت روز ساخته علی صمدی احدی. همچنین فیلم هر کجا، هر زمان از میلاد تنگشیر و وقت بلوغ سهراب شهید ثالث در بخش سینمای کلاسیک به نمایش درآمد.
– چرا گروهی از ایرانیان منتظرند یک کشور خارجی و با حمله نظامی آنها را از چنگ رژیم جمهوری اسلامی رها کند؟
– آیا ممکن است ایران هم پس از حمله نظامی خارجی به سرنوشتی شبیه افغانستان، عراق، سوریه و لیبی دچار شود؟
– آیا بدون حمله نیروهای زمینی خارجی به خاک ایران، جمهوری اسلامی سرنگون خواهد شد؟
– در صورت سرنگونی آیا سازمان و رهبری جایگزین برای رژیم جمهوری اسلامی وجود دارد؟
دومین سالروز جنبش زن، زندگی، آزادی و بزرگداشت یاد مهسا-ژینا امینی، روز شنبه ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۴ در شهر ریچموندهیل در شمال تورنتو برگزار شد.
لیلی پورزند، کارشناس برابری جنسیتی و فعال حقوق زنان، چند روز پیش مقالهای در روزنامه تورنتو استار منتشر کرده با عنوان: «رژیمی که بدنبال خاموش کردن صدای زنان است، آنها را سرکوب هم میکند»
در جهان ِ به اصطلاح آزاد غرب، آيا به واقع آزادى بيان و تفكر وجود دارد؟ از سانسورهاى پوشيده در لفاف اخلاق، نژاد پرستى، فوبياى مذهبى و… چگونه بايد عبور كرد؟ حتا قلم به دستان هم گرفتار سانسورهاى تاخوداگاه هستند. زيستن به شيوه “خويشتن” بسيار دشوار شده.
به گزارش سازمان خبرنگاران بدون مرز، خاورمیانه همچنان یکی از خطرناکترین مناطق برای روزنامهنگاران است.
در بین ۱۸۰ کشوری که گزارشگران بدون مرز آنها را از نظر توانایی روزنامهنگاران در کار و گزارش آزاد و مستقل ردهبندی کرده است ایران در رتبه ۱۷۶ قرار دارد.
در جامعهاى كه هر گروه، هر حزب يا هر ايدئولوژى و طرفدارانش، ديگرى را قبول ندارند و همه ديكتاتورهاى كوچكى هستند، هرگز آزادى به دست نمىآيد.
٤٥ سال از انقلاب (شكوهمند يا نكبت) ميگذرد و هنوز يك اپوزيسيون يك دست و آزاديخواه نداريم!