دیگو مارادونا درگذشت

دیگو مارادونا اسطوره فوتبال جهان امروز در سن ۶۰ سالگی بر اثر حمله قلبی درگذشت.

دیگو آرماندو مارادونا فرانکو در روز ۳۰ اکتبر ۱۹۶۰ در شهر بوئنوس آیرس آرژانتین در یک خانواده کاتولیک و فقیر به دنیا آمد. او از کودکی در محله‌های فقیر‌نشین بوئنوس آیرس فوتبال بازی می‌کرد و در سن ۸ سالگی استعداد فوق‌العاده او در فوتبال کشف شد.

مارادونا ده روز قبل از تولد ۱۶ سالگی، نخستین بازی حرفه‌ای فوتبال خود را برای باشگاه Argentinos Juniors انجام داد و جوانترین بازیکن تاریخ در لیگ دسته اول فوتبال آرژانتین شد.

مارادونا مراحل پیشرفت در فوتبال را در باشگاه‌های آرژانتین طی کرد تا اینکه در سن ۲۲ سالگی در جام جهانی ۱۹۸۲ اسپانیا لباس تیم ملی آرژانتین را به تن کرد. پس از جام جهانی ۱۹۸۲ اسپانیا او با مبلغ ۵ میلیون پوند که زمان خود یک رکورد محسوب می‌شد به باشگاه بارسلونا منتقل شد.

در سال ۱۹۸۳ در بازی برابر آتلتیک بیلبائو با تکل خطرناکی که آندونی گویکوچئا به مچ پای مارادونا زد همه تصور کردند که پایان دوران حرفه‌ای مارادونا سر رسیده است اما او پس از سه ماه استراحت دوباره به زمین فوتبال بازگشت.

اما دوران اوج فوتبال باشگاهی دیگو مارادونا در باشگاه ناپولی ایتالیا رقم خورد. تا پیش از انتقال او به باشگاه ناپولی، فوتبال ایتالیا در دستان تیم‌هایی همچون یوونتوس، آ ث میلان، اینتر میلان و آ ث رم بود در شمال ایتالیا بود و هیچ تیمی از جنوب ایتالیا به عنوان قهرمانی سری آ دست نیافته بود.

مارادونا در حالی که اختلاف‌های سیاسی و اقتصادی شمال و جنوب ایتالیا به شدت مردم جنوب ایتالیا را از وضعیت زندگی خود خشمگین کرده بود، در دل طرفداران تیم ناپولی روز به روز محبوبیت بیشتری پیدا می‌کرد.

حضور مارادونا و بازی‌های شگفت انگیز او در تیم ناپولی باعث شد تا این تیم برای نخستین بار در تاریخ قهرمان سری آ ایتالیا در فصل ۱۹۸۶- ۱۹۸۷ شود. این قهرمانی به قدری برای مردم شهر ناپل مهم بود که تا یک هفته در خیابان‌های این شهر به جشن و شادمانی پرداختند و شعار یک امپراطوری جدید متولد شد بر روی دیوارهای شهر ناپل نقش بست.

تیم ناپولی همراه با مارادونا در فصل ۱۹۸۹-۱۹۹۰ برای بار دوم قهرمان ایتالیا شد. دو بار نیز در سال‌های ۱۹۸۷-۱۹۸۸ و ۱۹۸۸-۱۹۸۹ به مقام نایب قهرمانی باشگاه‌های ایتالیا دست یافت. او چندین بار دیگر با تیم ناپولی به افتخارات دیگری در سطح فوتبال ایتالیا و اروپا دست یافت. 

اما همزمان با موفقیت‌های مارادونا در زمین فوتبال، مشکلات زندگی شخصی او نمایان شد. استفاده از ماده مخدر کوکائین و غیبت در تمرینات و مسابقات تیم ناپولی باعث شد تا اولین بار توسط این باشگاه ۷۰ هزار دلار جریمه شود. مارادونا به علت اعتیاد خود به کوکائین و شرکت نکردن در آزمایش مواد مخدر توسط این باشگاه مدت ۱۵ ماه از حضور در تمرینات این تیم منع شد. او در سال ۱۹۹۲ با عصبانیت باشگاه ناپولی را ترک کرد.  

در سال‌های بعد تیم ناپولی به افتخار حضور مارادونا در این تیم و افتخاراتی که او برای این باشگاه به ارمغان آورد پیراهن شماره ۱۰ این تیم را برای همیشه بازنشسته کرد.

مارادونا سپس به تیم سویا اسپانیا و از آنجا به تیم بوکا جونیورز آرژانتین رفت و فوتبال باشگاهی خود را در این تیم به پایان رساند.

اما در سطح فوتبال ملی، مارادونا در جام جهانی ۱۹۸۶ مکزیک استعداد فوق‌العاده خود را به رخ جهانیان کشید. او در این دوره از مسابقات کاپیتان آرژانتین بود و در این دوره پنج گل به ثمر رساند و پنج پاس گل داد. 

مارادونا در بازی نیمه نهایی جام جهانی ۱۹۸۶ در ورزشگاه آزتک شهر مکزیکو سیتی در برابر انگلستان دو گل به ثمر رساند. گل نخست او که با دست از بالای سر پیتر شیلتون دروازه ‌بان انگلیس وارد دروازه کرد همچنان بحث برانگیز است اما مارادونا در همان زمان درباره این گل گفته بود که “ این گل کمی با سر مارادونا و کمی با دست خدا به ثمر رسید.” 

اما در سال ۲۰۰۵ او در یک شوی تلویزیونی اعتراف کرد که این گل را به عمد با دست خود و نه با سر به ثمر رسانده و می‌دانست که این گل صحیح نیست اما داور مسابقه این گل را قبول کرده بود.

گل دوم مارادونا به تیم انگلستان چهار دقیقه پس از گل اول و جنجالی او به ثمر رسید. مارادونا توپ را از نیمه زمین خودی دریافت کرد و با ۱۱ ضربه و دریبل کردن پنج بازیکن تیم انگلستان به دروازه تیم حریف رسید و پیتر شیلتون نیز حریف او نشد و گلی را به ثمر رساند که بعداً فیفا با رای گیری آن را به عنوان برترین گل تاریخ فوتبال جهان شناخت و عنوان “ گل قرن“ را به آن داد.

در بازی فینال مارادونا همراه با تیم آرژانتین در برابر آلمان قرار گرفت و در برابر چشمان ۱۱۵ هزار تماشاگر با نتیجه ۳ بر ۲ تیم آلمان به رهبری فرانتس بکن باوئر را شکست داد و جام جهانی را بالای سر گرفت. 

مارادونا دو بار دیگر در جام‌های جهانی ۱۹۹۰ ایتالیا و ۱۹۹۴ آمریکا با تیم ملی آرژانتین همراه شد. در جام جهانی ۱۹۹۴ آمریکا از مارادونا آزمایش دوپینگ به عمل آمد و ماده افدرین در خون او یافت شد و به همین دلیل مقامات برگزار کننده بازی‌ها او را پس از دو بازی از حضور در مسابقات محروم کردند. مارادونا آخرین بازی ملی خود برای آرژانتین را در همین دوره جام جهانی و در برابر نیجریه برگزار کرد.

مارادونا پس از ۱۷ سال حضور در ۹۱ بازی ملی و به ثمر رساندن ۳۴ گل  برای همیشه از فوتبال ملی آرژانتین کنار گذاشته شد.

پس از کناره گیری از فوتبال باشگاهی و ملی، مارادونا با مشکلات اعتیاد به کوکائین و الکل و چاقی مفرط دست و پنجه نرم کرد و چندین بار برای ترک اعتیاد و درمان چاقی خود راهی بیمارستان و مراکز ترک اعتیاد شد.

مشکلات جسمی و روحی دیگو مارادونا همیشه همراه او بودند تا اینکه برای درمان مشکلات روحی خود در تاریخ ۲ نوامبر ۲۰۲۰ راهی بیمارستان شد. یک روز پس از بستری در بیمارستان برای برداشتن لخته خون در مغزش تحت عمل جراحی قرار گرفت.

در روز ۱۲ نوامبر ۲۰۲۰ پس از موفقیت در عمل جراحی از بیمارستان مرخص شد. 

امروز ۲۵ نوامبر ۲۰۲۰، دیگو مارادونا اسطوره فوتبال جهان و به نظر بسیاری از کارشناسان و مردم جهان بهترین فوتبالیست جهان در تاریخ، در سن ۶۰ سالگی و در خانه خود در شهر تیگر در نزدیکی بوئنوس آیرس چشم از جهان فرو بست.