نخستین شهر بی دود کانادا

by | Nov 5, 2017

شهر Stratford، در استان Prince Edward Island، در شمال شرق کانادا، احتمالاً نخستین شهر عاری از دود سیگار در کانادا خواهد شد.

در این شهر کمیتهای در حال تهیه و تصویب قانون منع کامل سیگار کشیدن در همه فضاهای باز شهر است.

شهرداری Stratford امیدوار است این قانون از ماه سپتامبر آینده به اجرا گذاشته شود. به اینترتیب سیگاریهای شهر فقط میتوانند در خانه خود سیگار بکشند.

شهر Stratford از سال ۲۰۰۷ سیگار کشیدن در ساختمانهای شهرداری، پارکها و زمینهای ورزشی و حتا فضای بیرونی ساختمانهای دولتی را ممنوع کرده است.

به گزارش رادیو کانادا، شهرداریها اجازه دارند قوانین و مقررات مربوط به بهداشت و سلامت عمومی، مانند آب آشامیدنی و زبالهها و غیره را تهیه و تصویب کنند و به اجرا بگذارند.

به نظر Nicolas Lambert، استاد دانشکده حقوق در دانشگاه Moncton، اگرچه شهرداریها حق دارند قوانین مربوط به منع سیگار کشیدن در فضاهای عمومی را وضع کنند، اما باید دید در سطح استان و فدرال چگونه است.

به نظر میرسد جلوگیری از سیگار کشیدن یک فرد، که انتخاب شخصی اوست، نقض کننده حقوق فردی هم هست. بویژه در شرایطی که قانونی شدن استفاده از ماده مخدر ماری جوانا، در سطح کشور در حال عملی شدن است، منع کردن افراد از کشیدن سیگار متناقض به نظر میرسد.

به گفته Nicolas Lambert، اقدام شهر Stratford در مورد ممنوعیت کشیدن سیگار در فضاهای عمومی و باز مشوق شهرهای دیگر کانادا نیز خواهد شد تا همین کار را انجام دهند.

به نظر این استاد حقوق، ممنوعیت کشیدن سیگار در فضای داخلی و تراس رستورانها و بارها، از جاهای کوچک آغاز شد و بتدریج در سطح کشور گسترش بافت.

پدر و پسر ایرانی-کانادایی به اتهام همراه داشتن مواد منفجره دستگیر شدند

پلیس منطقه یورک، در شمال تورنتو، روز سه‌شنبه ۱۴ مه، با انتشار اطلاعیه‌ای خبر داد پدر و پسری بنام‌های رضا محمدی اصل، ۴۷ ساله و مهیار محمدی اصل ۱۸ ساله را به جرم نگهداری مواد منفجره خطرناک در منزل مسکونی‌شان در شهر ریچموندهیل دستگیر کرده است.براساس این گزارش روز پنجشنبه...

گزارش بازرس کل کانادا در مورد تقاضاهای پناهندگی

روز سه شنبه ۷ مه، احمد حوسن وزیر مهاجرت، شهروندی و پناهندگی کانادا به همراه بیل بلر وزیر امنیت مرزی کانادا و رالف گودال وزیر امنیت عمومی و آمادگی‌های اضطراری بیانیه مشترکی صادر کردند که در آن آمده است:«ما از گزارش بازرس کل کانادا تشکر می‌کنیم و با پیشنهادات وی که...

کانادایی‌ها برنامه‌ای برای بازپرداخت بدهی‌های خود ندارند

کانادایی‌ها برنامه‌ای برای بازپرداخت بدهی‌های خود ندارند

براساس تازه‌ترین آمار به دست آمده از تحقیق شرکت مشاوره تجاری ام ان پی لیمیتد، نزدیک به نیمی از خانوار‌های کانادایی (۴۸٪)، گفته‌اند که اگر فقط ۲۰۰ دلار در ماه کمتر درآمد داشته باشند، قادر به پرداخت صورتحساب‌های ماهیانه خود نخواهند بود.

در طول دو سالی که این تحقیق در حال انجام است، این آمار تقریباً ۲ درصد نسبت به آخرین نظرسنجی که هر سه ماه یکبار انجام می‌شود، رشد داشته است.

اما با افزایش نرخ بهره در طول یک سال و نیم گذشته، اعتماد به نفس مردم کانادا در مورد توانایی خود نسبت به پرداخت بدهی‌هایشان رو به کاهش بوده است. آمار شرکت MNP نشان می‌دهد میزان اعتماد به خود در پرداخت بدهی در آخرین تحقیق سه ماهه، چهار امتیاز کاهش یافته است.

آقای گرانت بازیان، رییس شرکت مشاوره تجاری  MNP، به هافینگتون پست کانادا گفته است:«به نظر می‌رسد که مردم کانادا تمام حد مجاز وام‌های خود را پر کرده‌اند و هیچ برنامه‌ای نیز برای باز‌پرداخت بدهی‌های خود ندارند. این وضعیت پرسش‌های هشدارآمیزی را بر می‌انگیزد که مصرف کنندگان، بویژه اگر شرایط اقتصادی وخیم‌تر شود و یا نرخ بهره افزایش یابد، چطور می‌خواهند بدهی خود را پرداخت کنند؟»

طبق گفته استیفن پلوز، رییس بانک کانادا:«این خبر جدیدی برای ما نیست، یکی از دلایل اصلی برای نگه‌داشتن نرخ بهره در سطح فعلی و عدم افزایش آن در حال حاضر، همین نگرانی از جانب مردم است.»

بین تابستان سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸، بانک کانادا نرخ بهره را پنج بار، از ۰٫۵ درصد تا ۱٫۷۵ درصد افزایش داد. اگر چه این نرخ همچنان طبق استانداردهای تاریخی، در سطح پائینی قرار دارد، اما از زمان ایجاد بحران مالی در دهه گذشته، بالاترین نرخ بهره‌ای است که کانادا به خود دیده است.

افزایش نرخ بهره، همراه با قوانین سختگیرانه گرفتن وام مسکن، در نهایت جلوی افسار گسیختگی میزان بدهی خانواده‌های کانادایی را تا حدی گرفته است. بدهی خانواده‌های کانادایی به پائین‌ترین حد خود در بیش از سه دهه گذشته رسیده است، اما همچنان در حال رشد است، و در پایان سال ۲۰۱۸، رکورد بالای دیگری را به ثبت رسانده است.

آگهی در پرژن میرور، آگاهی‌ست

info@persianmirror.ca

+1 (416) 840-4940

طبق گفته‌های آقای گرانت بازیان: «بدهی به صورت بخشی جدایی‌ناپذیر از بودجه خانواده‌های کانادایی در آمده است. همه فعالیت‌های اقتصادی و مالی حول محور بدهکار کردن افراد، رشد کرده است. از وام دهندگان به صورت علی‌الحساب تا کمپانی‌های کارت‌های اعتباری، و تا پیشنهاد‌های فروشگاه‌های خرده فروشی، با شعار «الان بخرید بعداً پرداخت کنید» را شامل می‌شود. باز‌پرداخت بدهی و یا پس‌انداز برای آینده به نظر می‌رسد به یک کالای لوکس تبدیل شده است تا یک ضرورت.»

یک گزارش تازه از بانک CIBC نیز اعلام کرده است که، فشار برای ورود به بازار مسکن، باعث افزایش مسئوولیت در دریافت وام در میان خانواده‌های کانادایی خواهد شد. اقتصاددانان بانک CIBC اعلام کرده‌اند که، آزمایش سال گذشته در مورد فشار و نگرانی وام مسکن، که فقط در مورد وام دهندگان تحت قانون فدرال اعمال می‌شد، باعث رانده شدن وام گیرندگان به سمت بازار وام مسکن غیر قابل مدون، شده است.

بعضی از کارشناسان گفته‌اند که در طول سال‌های گذشته عملاً هیچ امکانی برای تخمین میزان خطر پذیری بازار وام مسکن غیر مدون وجود نداشته، چرا که هیچ اطلاعاتی برای زیر نظر گرفتن آنها وجود نداشته است.

برای مصرف کنندگان ممکن است راه حلی در شکل نرخ پایین وام‌های مسکن وجود داشته باشد. در یادداشتی که ماه گذشته کارشناسان اقتصادی بانک مونترال نوشتند، یاد آور شدند که نرخ بهره پرداخت شده برای اوراق قرضه پنج ساله دولت کانادا، نسبت به سال گذشته کاهش شدیدی داشته است.

بانک مونترال پیش‌بینی کرده است که بهره وام‌های مسکن با نرخ ثابت، که طرفدار زیادی در بین مردم دارند، به پیروی از اوراق قرضه پنج ساله، به زودی در کانادا کاهش یابد.

گفتگویی با تاریخ شکننده ما

گفتگویی با تاریخ شکننده ما

دکتر رامین جهانبگلو

چند روز پس از آتش‌سوزی کلیسای معروف نتردام پاریس، دکتر رامین جهانبگلو، استاد علوم سیاسی و مدیر مرکز صلح گاندی، در دانشگاه جیندال در هند، یاداشتی در روزنامه سایت رسانه The Hindu در باره نقش و تأثیر تاریخی کلیسای نتردام بعنوان یکی از مهم‌ترین میراث‌های تاریخی و فرهنگی جهان نوشته است.

با اینکه در زمان جهانی شدن تاریخ قرار داریم، فقط پس از نابودی و تخریب میراث تاریخی در بلایای طبیعی و جنگ‌ها است که متوجه می شویم، خاطره‌های تاریخی ما چقدر شکننده است. آتش‌سوزی بزرگی که بخش عمده‌ای از سقف کلیسا نتردام پاریس را در هفته‌های گذشته از بین برد، یاد‌آوری ترسناکی بود از اینکه چند قرن میراث، ممکن است در چند دقیقه از بین برود. البته مردم فرانسه‌ با حمایت اکثر ثروتمندان اروپا، آمریکا و دیگران می‌توانند بنای این ساختمان را از نو بسازند و این کار با جمع‌آوری پول و قرن‌ها تجربه در صنعت امکان‌پذیر خواهد شد. اما بازسازی کلیسا نتردام پاریس لزوماً به این معنی نیست که روح اصلی و پیشین این کلیسا و قطعه سنگ‌هایی که تاریخ اجتماعی و جغرافیایی خود را بازگو می‌کردند را نیز بتوانیم بازسازی کنیم.

بی‌شک، برای مدت بیش از ۸۰۰ سال، کلیسای جامع نتردام پشتوانه اصلی تبدیل ابدی پاریس به عنوان «قلب جهان» بوده است.

گنجینه تاریخ

به عنوان یک نشانه قدرتمند معنوی در باور مسیحیت، گنجینه ارزشمندی در (کلیسای نتردام) وجود داشت، از جمله تاجی از خار که گفته می‌شود بر روی سر حضرت مسیح قرار داشته است. پس از آنکه ژاندارک در سال ۱۴۳۱ به دلیل ارتداد اعدام شد، در سال ۱۹۰۹ در این کلیسا تقدیس شد، و برای مدت بیش از سه قرن، نتردام به عنوان نمادی از تغییر سیاسی در فرانسه پا برجا ایستاد. در طول انقلاب فرانسه، گنجینه این کلیسا به تاراج رفت. با این‌حال، همانطور که در نقاشی مشهور ژاک لویی داوید مشاهده می‌شود، در سال ۱۸۰۴ ناپلئون بناپارت با تاج‌گذاری در نتردام خود را پادشاه فرانسه نامید. دیگر مراسم مشهور سیاسی در قرن‌های بیست و بیست و یک در فرانسه، مانند آزادی پاریس از اشغال نازی‌ها در سال ۱۹۴۴، وداع با شارل دوگل در ۱۹۷۰، و مراسم یادبود برای فرانسوا میتران در سال ۱۹۹۶، در کلیسای جامع نتردام انجام شده‌اند.

اما آخرین و نه کم اهمیت‌ترین نشانه نتردام این است که برای تقریباً ۹۰۰ سال، در مرکز ادبیات فرانسه و جهان قرار داشته است. همه ما گوژ‌ پشت نتردام ویکتور هوگو (۱۸۳۱) را که از نتردام به عنوان مرکز توطئه استفاده می‌کرد به یاد داریم. اشاره‌های چند‌باره هوگو به معماری کلیسای نتردام حیرت‌آور و نفس‌گیر است.

شگفت آنکه، هوگو آتش‌سوزی و شعله‌های آتش را در کلیسا توصیف می‌کند (وقتی کازیمودو برای حفظ جان اسمرالدا، از آتش و سنگ برای حمله به تراند استفاده می‌کند): «تمام چشم‌ها به سوی بام کلیسا دوخته شد. آنچه می‌دیدند عجیب بود. در نوک بالاترین نقطه کلیسا، بالاتر از پنجره سرخ مرکزی، شعله‌ بزرگی از آتش و دود از میان دو مناره کلیسا با گردبادی از جرقه‌های گسترده و نامنظم و ترسناک زبانه می‌کشد.»

حتی برای آنهایی که مذهبی نیستند، و هنوز به کلیسا به عنوان یک خانه معنوی و یادبودی از شکوفایی آفرینش انسان اعتقاد دارند، آتش هولناکی که این بنای گوتیک را ویران می‌کرد، لحظه‌ای از تراژدی و اندوه بوده است. زمان، ممکن است همانگونه که هوگو در داستان خود نوشته است، نتردام را در خود بلعیده باشد، اما انسان همیشه دشمن میراث خود بوده است.

روح آزادی

در حقیقت آنچه برای هوگو، به مانند دیگر نویسندگان و روشنفکران هم‌ دوره خود اهمیت داشت، روح آزادی بود که نتردام نماد آن بود. همانگونه که آشکارا گفته است« در این زمانه، برای افکار نوشته شده بر سنگ، امتیازی هست که کاملاً با آزادی مطبوعات کنونی  قابل مقایسه است. و این آزادی معماری است.» هوگو راست می‌گوید. برای درک روح نتردام، و همینطور پاریس، باید مثل یک ولگرد آزاد بود. باید اجازه داد به محض دیدن سنگی ارزشمند که پس از ویرانه‌های فاجعه باقی مانده است، نگاه‌ در بازی نور جذب شود.

بدون سنگ‌های نتردام، این گستره زیبا‌شناسی، هرگز نمی‌توانستیم مسوؤلیت‌هایمان را در جهان انجام دهیم. در این سده اگر می‌خواهیم، حتی به قیمت زندگی در یک دنیای پر از هرج و مرج در خانه باشیم، باید سعی کنیم با گذشته شکننده خود گفتگو کنیم. ما نیاز داریم تا حواس خود را آموزش دهیم و به حافظه تاریخی و میراث فرهنگی خود که مظهر آن است نگاه متفاوتی داشته باشیم.

برای قرن‌ها، انسان شاهد نابودی حافظه تاریخی خود بوده است، و هر بار در جدیدی برای همیشه به روی سرنوشت مشترک ما بسته شده است. همه بر این باور هستیم که این اتفاق دیگر نباید هرگز تکرار شود. اما اتفاق می‌افتد، و هیچیک از ما نمی‌توانیم با این موضوع کنار بیاییم.

با این‌حال، با چنین چشم‌اندازی از غم و اندوه، که خود را در شکنندگی تاریخ انسانیت نشان می‌دهد، یک افق و دورنمای معنوی وجود دارد که عشق به انسانیت را بیان می‌کند. بنابراین، میراث تاریخی، نوعی لذت توصیف گذشته را، به‌رغم اندوه تخریب تاریخی آن، ابراز می‌کند. این لذت در شاهد گذشته بودن است، که در چهارچوب حافظه تاریخی ما به آگاهی منجر خواهد شد. این آگاهی قوی‌ترین دلیل برای موفقیت همزیستی آرام میان گذشته و زمان حال را به وجود می‌آورد. آنهایی که نمی‌توانند این را ببینند، فراموش می‌کنند که روزی دعا می‌کردند لوله‌های ارگ نتردام پاریس مجدداً از مکان مقدس شنیده شود.

آگهی در پرژن میرور، آگاهی‌ست

info@persianmirror.ca

+1 (416) 840-4940

Share This