تراژدى تكرار و تكرار

by | Dec 2, 2019

فریده جلایی‌فر- روانشناس و منتقد اجتماعی

گمان بر اين است كه حكومت‌هاى استبدادى و ديكتاتورى، استقلال فكرى را نابود واز همگرايى انسان‌ها، به هر بهايى جلوگيرى می‌کنند.

اما نقش انسان‌ها در برپايى يك حكومت ديكتاتورى چيست؟

آيا اين روند، يك روال بده بستان ندارد؟

آيا ما چون در يك حكومت استبدادى رشد كرده‌ايم، در يك جغرافياى دموكراسى هم، به اَشكال گوناگون استبداد را تكرار نمى‌كنيم؟

چهار دهه از انقلاب ٥٧ مى‌گذرد و ما هنوز در خم يك كوچه‌ايم، و هيچ شكلى از هماهنگى‌، همراهى و همدردى در ما ديده نمى‌شود و هر يك از ما سازى دگرگون ساز مى‌كنيم !

آيا قرار نيست ما در تاريخ خود نقشى داشته باشيم؟

در داخل وضعيت روشن است، خفقان، زورگويى، كشتار و انكار ابتدایى‌ترين حقوق انسانى .

اما ما در خارج از مرزها چگونه زيست مى‌كنيم؟

همچنان در تفكر قبيله‌اى‌مان درجا مى‌زنيم، و هر كس همانند ما نباشد از ما نيست !

اصطلاح «خودى و غيرخودى» تنها در ايران مصداق ندارد. در اين سوى مرز هم، پر رنگ‌تر از آن چيزى است كه ما تصور مى‌كنيم !

ما هنوز نياموخته‌ايم كه مى‌توان متفاوت بود و متمدنانه با هم زيست. هرآن‌چه مورد قبول ما نيست (حتا اگر واقعيت داشته باشد) به آسانى برچسب مى‌خورد و اتهام آسان‌ترين واكنش ماست !

بار ديگر مردم درمانده‌ى ايران معترض شدند. اعتراضى برای بودن و زيستن شرافتمندانه و به غيرانسانى‌ترين روش آن‌ها را خاموش مى‌كنند و ما با دستى از دور بر آتش داشتن، به جان هم افتاده و يكديگر را با زشت‌ترين كلمات و اتهامات محكوم مى‌كنيم!

GreenFlow

مقاله‌ها نوشته مى‌شود، بررسى‌ها و تحليل‌هاى متفاوت صورت مى‌گيرد، به تجمع‌ها و پرچم‌ها متوسل مى‌شويم اما از همدردى و همراهى به معناى عميق آن خبرى نيست!

:تى اس إليوت

«.من هيچ دليلى نمى‌بينم كه تنزل فرهنگ از اين هم فراتر نرود، و چرا نبايد دوره‌اى را پيش‌بينى كرد كه مى‌توانيم بگوييم، اصلا فرهنگى وجود ندارد»

رويدادهاى پس از انقلاب ٥٧ همگى ما را غافلگير كرد. هيچ‌یك از ما نظامى چنين ظالم و غيرمردمى را تصور نمى‌كرد، اما بار ديگر غافلگير شدن قابل توجيه نخواهد بود .

ما برون مرزى‌ها بايد اگاه باشيم كه مسئوليت داخل را هم داريم، و نمى‌توانيم هر چه مى‌خواهيم بگوييم و انجام دهيم، بدون در نظر داشتن حيات و شرافت انسان‌هاى درمانده و مستاصل داخل !

ما خارج نشينان آيا پاسخگوى آنچه مى‌كنيم و آنچه مى‌گوييم هستيم؟

آيا آمادگى براى پرداخت هزينه‌هاى گزاف را داريم؟

آيا از سهم مردم داخل مصرف نمى‌كنيم؟ 

:آنتونيو گرامشى

«.تنها راه پيش‌بينى آينده، عبارت است از اتحاد و تشريك مساعى تا رويدادهاى آينده باب ميل ‌درآيند و از رويدادهاى نامطلوب در امان بمانيم» 

هر انسانى به شكلى مداوم در حال تغيير و دگرگونى است. فهم حداقل دموكراسى در اين است كه ابتدا خود را و سپس ديگران را بفهميم.

با متانت به دنبال زمينه‌هاى هم‌رنگ باشيم و نا همرنگى‌ها را بپذيريم و از كين‌هاى قديمى بگذريم. آشفتگى‌هاى ذهنى‌مان را كنترل كنيم و همراه يكديگر براى هدفی يگانه قدم برداريم .

اگر همراهى را نياموزيم نبايد در انتظار آينده‌اى روشن بود!

بيش از ١٠٠ سال است كه در راه آزادى و حرمت انسانى تلاش مى‌كنيم و هنوز آن را به دست نياورده‌ايم!

آيا زمان آن نرسيده كه عميق‌تر به خود نگاه كنيم و دريابيم درد كجاست و درمان چيست؟

بايد انتخاب كنيم: همراهى و تمرين دموكراسى، يا از هم پاشيدن و نابودى .

برای درج آگهی خود در پرژن میرور

با ما تماس بگیرید

info@persianmirror.ca

راهپیمایی اول اکتبر در تورنتو

راهپیمایی اول اکتبر در تورنتو

حضور بیسابقه ایرانیان بزرگشهر تورنتو در حمایت از خیزش مردم ایرانفراخوان تجمعات و راهپیمایی‌های اعتراضی هماهنگ روز شنبه ۹ مهرماه (اول اکتبر) در بیش از ۱۵۰ شهر جهان برگزار شد. در شهر تورنتو حضور بیش از ۵۰ هزار ایرانی و غیر ایرانی در راهپیمایی اعتراضی رکوردی بیسابقه در...

کانادا چگونه باید از مردم ایران حمایت کند

کانادا چگونه باید از مردم ایران حمایت کند

بیش از سی تن از فعالان دانشگاهی، فرهنگی،سیاسی و اجتماعی جامعه ایرانیان کانادا با امضای نامه‌ای خطاب به آقای جاستین ترودو نخست وزیر، درخواست‌های مشخصی را مطرح کرده‌اند و خواسته‌اند دولت کانادا فوراً به موارد درخواست شده عمل کند.

فرش قرمز دولت کانادا برای عوامل جمهوری اسلامی 

فرش قرمز دولت کانادا برای عوامل جمهوری اسلامی 

حضور افراد وابسته و شبکه‌های لابیگر جمهوری اسلامی در کانادا گسترده‌تر از آن است که در افکار عمومی در باره آن صحبت می‌شود.
در سکوت و بی‌اعتنایی اغلب رسانه‌ها، به نظر می‌رسد برخی روزنامه‌نگاران کانادایی توجه بیشتری به این موضوع پیدا کرده‌اند.

مستند بابک پیامی در فستیوال فیلم تورنتو

مستند بابک پیامی در فستیوال فیلم تورنتو

. اگرچه از نگاه علم ریاضی 752 یک شماره است، اما از نگاه بابک پیامی، سینماگر ایرانی-کانادایی، ۲ ساعت روایت یک فاجعه است. فاجعه سرنگونی پرواز شماره ۷۵۲ هواپیمای اوکراینی

به خبرنامه پرژن میرور بپیوندید

Join our mailing list to receive the latest news and updates

You have Successfully Subscribed!

Share This