قانون ۴۰ ساله جلوگیری از ورود آن گروه از مهاجران به کانادا، که خود و افراد خانواده آنها دارای ناتوانایی‌های جسمی و ذهنی هستند، تغییر می‌کند.

براساس اطلاعیه  منتشر شده از طرف وزارت أمور مهاجرت و شهروندی، یکی از اولویت‌های دولت کانادا، اطمینان از ایجاد و دسترسی به فرصت‌های بیش‌تر برای کانادایی‌های دارای ناتوانی جسمی و ذهنی است.

در اطلاعیه وزارت أمور مهاجرت تأکید شده اعلام تغییرات جدید در قانون مهاجرت کانادا، در زمینه جلوگیری از ورود مهاجران به دلایل پزشکی، این اطمینان را به همه می‌دهد که سیاست‌های مهاجرتی هر چه بیش‌تر با ارزش‌های کانادایی تطبیق یافته و نشان‌دهنده اهمیت جایگاه اشخاص دارای معلولیت در نزد دولت است.

از چهل سال پیش تاکنون، با استناد به قوانین شکل گرفته بر پایه‌ افکار مغایر با ارزش‌های قرن بیست و یکم، از ورود بعضی از متقاضیان مهاجرت به کانادا به دلیل اینکه دارای معلولیت یا ناتوانی‌های جسمی و ذهنی هستند، به دلایل پزشکی جلوگیری می‌شد.

بر أساس اطلاعیه وزارت أمور مهاجرت و شهروندی اغلب متقاضیانی که از ورود آنها به کانادا به بهانه تحمیل هزینه‌های پزشکی به سیستم بهداشت و درمان جلوگیری می‌شود، افرادی هستند که می‌توانند در رده مهاجران اقتصادی قرار بگیرند و مورد قبول واقع شوند و مهارت‌های اقتصادی خود را به کانادا بیاورند.

Ahmed Hussen, Canada’s Minister of Immigration, Refugees and Citizenship

با اینکه که تعداد درخواست‌های رد شده براساس این قانون خیلی زیاد نبوده، اما پرونده‌هایی وجود داشته که متقاضیان یا فرزندان آنها درخواست‌شان به دلیل معلولیت رد شده است.

احمد حوسن، وزیر أمور مهاجرت و شهروندی کانادا، هنگام اعلام تغییرات جدید در قانون مهاجرت گفت مثال بارز ضرورت تغییر این قانون قدیمی مورد یک استاد دانشگاه یورک بوده است که تقاضای اقامت دائم او به دلیل اینکه فرزندش «سندروم داون» داشته، رد شده بود.

به گفته وزیر أمور مهاجرت این گروه از مهاجران تازه وارد نه تنها مزاحمت و هزینه‌ای برای کانادا ندارند، بلکه به رشد و تقویت اقتصاد کشور نیز کمک می‌کنند.

به نظر وزارت مهاجرت و شهروندی کانادا، تغییرات جدید در مورد عدم اجازه ورود به دلایل پزشکی، تعادلی را بین حفاظت از سیستم سلامت عمومی و خدمات اجتماعی، برقرار خواهد کرد و سیاست‌های جدید را با نگاه جاری در مورد افراد دارای معلولیت در یک راستا قرار می‌دهد.

دولت کانادا از سال ۲۰۱۶، در حال بررسی تمام جوانب قانون عدم اجازه ورود به دلایل پزشکی بوده، و در این راستا با مقامات استانی و دولت‌های محلی بحث و تبادل نظر داشته است.

همچنین کمیته‌ای که برای بررسی تغییرات در قانون چهل سال پیش تشکیل شده بود پس از مطالعه و بررسی، پیشنهاد حذف این قانون را داده بود.

دولت فدرال نیز ضمن موافقت با این پیشنهاد وعده داده بود با دولت‌های استانی در حذف کامل این قانون همکاری خواهد کرد.

احمد حوسن گفته است: تغییراتی که امروز اعلام می‌کنیم، یک قدم بزرگ رو به جلو در مورد اطمینان بخشیدن به نگرش خاص سیستم مهاجرتی با افراد دارای معلولیت، و نشانگر ارزش‌های کانادایی است.

خانم Kirsty Duncan، وزیر علوم، ورزش و معلولین فدرال  نیز گفته است: «این قانون جدید یک قدم مهم در جهت رضایت کامل معلولین است، اما کارهای زیادی در این زمینه باید انجام شود.»

تغییرات تازه بازده طولانی مدت خواهد داشت و اطمینان می‌دهد که خانواده‌های مهاجر بیش‌تری در کانادا پذیرفته خواهند شد.

هر سال، حد‌اکثر ۱۰۰۰ متقاضی اقامت دائم و موقت کانادا، به دلایل پزشکی از ورود به کانادا منع می‌شوند.

این رقم، ۲ دهم درصد از متقاضیانی است که آزمایش‌های پزشکی را انجام می‌دهند.

نکته قابل توجه اینکه در سال ۲۰۱۵، دولت‌های استانی و محلی با اجرای قانون عدم اجازه ورود به دلایل پزشکی، تنها یک دهم درصد از کل بودجه عمومی سلامت در کانادا را صرفه‌جویی کرده‌اند.

قانون حمایت از مهاجرت و پناهندگی کانادا افراد مشخصی را از مشمولیت قانون «عدم اجازه ورود به دلایل پزشکی» مستثناء کرده که عبارتند از: همسران اسپانسر شده، شریکان زندگی بدون ازدواج رسمی، فرزندان وابسته به والدین، پناهندگان یا افراد دارای شرایط مشابه پناهندگی و افراد تحت حمایت و حفاظت دولت کانادا.