بحران سلامت روانی کودکان در دوران کرونا

بحران سلامت روانی کودکان و نوجوانان کانادایی در طول همه گیری بیماری کووید-۱۹ یکی از مشکلاتی است که بیش از پیش خود را نمایان می‌سازد.

به گزارش روزنامه تورنتو استار، در سال گذشته از هر هفت دانش آموز ۷ تا ۱۲ ساله، یک نفر به عمد به خود آسیب رسانده است. از هر شش نفر دانش آموز در همین رده سنی نیز یک نفر به طور جدی به خودکشی فکر کرده است.

در همین گزارش آمده است که یک سوم از دانش آموزانی که مورد پرسش قرار گرفته‌اند می‌گویند که در سال گذشته در برخی از اوقات قصد داشتند درباره مشکلات روحی و روانی خود با فرد دیگری صحبت کنند اما نمی‌دانستند به کجا باید مراجعه کنند. 

بر اساس اطلاعاتی که به طور اختصاصی از مرکز اعتیاد و بهداشت روان انتاریو به دست آمده، آمار فعلی نشان از وخیم‌تر شدن اوضاع سلامت روان کودکان و نوجوانان نسبت به گذشته دارد و همه گیری بیماری کووید-۱۹ این مشکل را شدت بخشیده است.

هیلی همیلتون، پژوهشگر ارشد در مرکز اعتیاد و بهداشت روان، یکی از نویسندگان این تحقیق جدید است که بیش از ۱۴ هزار دانش آموز در استان انتاریو را مورد پرسش قرار داده‌اند و می‌گوید که کودکان و نوجوانان احساس نگرانی و اضطراب، ناامیدی و عدم کامیابی دارند.

جوانا هندرسون یکی دیگر از نویسندگان این تحقیق گفته است: “ بروز بیماری کووید-۱۹ واقعاً تاثیر بیشتری بر روی این مشکلات گذاشته است.“ 

در ادامه گزارش روزنامه تورنتو استار آمده است، نسل فعلی کودکان و نوجوانان به دلیل افزایش اضطراب، افسردگی، فکر کردن به خودکشی و خودآزاری که تحصیلات، روابط شخصی و آینده شغلی آنها را تحت تاثیر قرار می‌دهد، بیش از نسل‌های پیشین درخواست کمک دارند. میزان اقدام به خودکشی در میان این گروه سنی به طور پیوسته در حال افزایش است.

بر اساس اطلاعات جمع آوری شده در تحقیق مرکز اعتیاد و بهداشت روان انتاریو، خودکشی دومین عامل مرگ در بین افراد ۱۵ الی ۲۴ سال در کانادا، و دومین عامل مرگ بین افراد ۱۰ الی ۱۹ سال در آمریکا شناخته شده است.

دافنه کورژاک، روانشناس شاغل در بیمارستان کودکان می‌گوید: “ ما شاهد افزایش چشمگیر پریشانی حاد در میان کودکان هستیم. کودکان و نوجوانانی به بخش اورژانس بیمارستان می‌آیند که دست به خودآزاری یا اقدام به خودکشی کرده‌اند. این قبیل موارد نتیجه شرایطی هستند که کودکان و نوجوانان آنچنان پریشان و آشفته می‌شوند که نمی‌خواهند به زندگیشان ادامه دهند.“ 

از میان ۱۴ هزار دانش آموزی که در این تحقیق شرکت کرده‌اند، ۱۵ درصد گفته‌اند که در سال گذشته به عمد دست به خودآزاری زده‌اند. این رقم نشانگر این است که به طور تخمینی ۱۲۷ هزار و ۸۰۰ دانش آموز در استان انتاریو دست به خودآزاری عمدی زده‌اند. از میان دانش آموزان شرکت کننده در این تحقیق، ۱۶ درصد نیز گفتند که در سال گذشته به طور جدی درباره خودکشی فکر کرده‌اند. این رقم نشانگر این است که حدود ۱۴۰ هزار و ۳۰۰ دانش آموز در انتاریو در سال گذشته دست کم یکبار به طور جدی به خودکشی فکر کرده‌اند.

یک پنجم شرکت کنندگان ( ۲۱ درصد) در این تحقیق نیز اعلام کرده‌اند که دارای “ پریشانی روحی جدی” هستند. این آمار در سال ۲۰۱۷ در حد ۱۷ درصد بوده و از سال ۲۰۱۳ که آغاز جمع آوری این نوع از داده‌ها در انتاریو بوده به بالاترین حد خود رسیده است.

حدود ۳۵ درصد از کودکان و نوجوانان شرکت کننده در این تحقیق گفته‌اند که قادر به پیدا کردن فرد یا گروهی که بتوانند مشکلات روحی و روانی خود را با آنها در میان بگذارند نبود‌ه‌اند.

ماردی دیلی، جوان ۲۶ ساله‌ای که در مرکز اعتیاد و بهداشت روان انتاریو مسوؤل تعامل با جوانان است، از سن ۱۶ سالگی برای دریافت کمک جهت درمان چالش‌های سلامت روان خود دچار مشکل بوده است.

او در همین زمینه گفته است: “ به نظر من سیستم ما ظرفیت کافی ندارد. چندین سال طول کشید و به دفعات سعی کردم تا آنچه را که واقعاً به آن نیاز داشتم به دست آورم. هر چه بزرگتر می‌شوید میزان خطر هم بیشتر می‌شود. اگر کمک نگیرید، ممکن است شغل خود را از دست بدهید و اگر شغل خود را از دست بدهید، ممکن است علاوه بر مشکلات بی‌شماری که روبروی شما هستند بی خانمان شوید.“

کیم هلمانس، رییس بخش عصب شناسی دانشگاه کارلتون و متخصص در تحقیقات بهداشت روان می‌گوید که بحران همه گیری بیماری کووید-۱۹ باعث بروز شکاف‌های اجتماعی در میان همه مردم بخصوص کودکان، نوجوانان و حتی دانشجویان شده است.

او گفته است: “ کودکان بومیان، سیاه پوست و رنگین پوست از اولین افرادی هستند که با نابرابری اجتماعی روبرو می‌شوند. آنها نخستین گروهی هستند که مورد تمسخر قرار می‌گیرند و نخستین افرادی هستند که در مدرسه به طور متفاوتی با آنها برخورد می‌شود.“

کیم هلمانس ادامه داده است: “ پس از پایان این همه گیری شاهد مشکلات بسیار بیشتری خواهیم بود. این همه گیری به طور نامتناسبی بر روی گروه‌های جمعیتی آسیب‌پذیر تاثیر گذار بوده است.“

کیم هلمانس در بخش دیگری از صحبت‌های خود اضافه کرده است: “ فکر نمی‌کنم که به خودی خود دارای یک سیستم بهداشت روان باشیم. به نظرم تعداد بسیار زیادی از ارایه دهندگان خدمات بهداشت روان برای بیماران مخصوص به خوشان وجود دارند. اما دارای یک شبکه منظم برای اطمینان از اینکه مردم دچار مشکلات روحی و روانی نشوند نیستیم.“

وی در پایان یادآور شده است که: “ تغییرات بنیادین در این امر ضروری است، اما این مسوؤلیت فقط بر عهده دانشگاه‌ها و موؤسسات آموزشی نیست. به نظر من این وظیفه سیاست گذاران است تا تغییراتی را در تامین بودجه لازم برای بهداشت روان در نظر بگیرند.” 

نتایج تحقیق انجام شده توسط مرکز اعتیاد و بهداشت روان انتاریو بین ماه‌های نوامبر ۲۰۱۸ و ژوئن ۲۰۱۹ گردآوری شده است.