افزایش خودکشی کودکان در کانادا

آوازه و اعتبار جهانی کانادا، به عنوان مکانی سالم برای رشد و تربیت کودکان، با ارائه آمار تکان دهنده در مورد میزان خودکشی در میان کودکان، زیر سئوال رفته است.

بر اساس گزارشی که از طرف Children First Canada  و O’Brien Institute for Public Health  تهیه شده و روز سه‌شنبه منتشر شد، اطلاعات به دست آمده از سازمان‌های مرتبط با بهداشت و سلامتی، که مرگ و میر کودکان و چاقی مفرط و میزان فقر را اندازه‌گیری می‌کنند، تصویری ناخوشایند از میزان رفاه کودکان در کانادا نشان داده می‌شود.

این مطالعه جامع به این نتیجه رسیده است که، تمام دستورالعمل‌های دولتی باید از بهره‌مندی کودکان از رفاه عمومی و استانداردهای زندگی در کانادا، اطمینان حاصل کنند.

به گفته خانم  Sara Austin، مدیر موسسه Children First «اگر در مورد مرگ و میر کودکان، و یا تصادفات و یا مشکلات سلامت روانی آنها در کانادا صحبت کنیم، تمامی این آمار و ارقام عمیقاً تاسف‌بار هستند. کانادا در جهان از نظر رفاه رتبه پنجم را دارد، اما در مورد سلامت کودکان، در رده بسیار پائینی است و یک فاصله بسیار عمیقی بین رفاه و سلامتی کودکان و رفاه کل جامعه کانادا وجود دارد.»

گفته‌های خانم آستین، تأییدی است بر آمار UNICEF که در میان چهل و یک کشور عضو سازمان همکاری‌های اقتصادی و کشورهای پیشرفته، در مورد سلامت و رفاه کودکان، کانادا را در رده بیست و پنجم قرار داده است.

در این گزارش، مشخص شده است که تعداد بستری شدن بیماران روحی و روانی بین سنین پنج الی ۲۴ سال، در طول دهه گذشته شصت و شش درصد افزایش داشته است.

تاکنون استان انتاریو بیشترین میزان مراجعه بیماران روحی و روانی به اورژانس و بستری در بیمارستان‌ها را در کل کانادا داشته است.

به طور مثال فقط در سال ۲۰۱۶، تعداد ۱۶۲۹۱ کودک به علت بیماری‌های مرتبط با مشکلات روحی و روانی در بیمارستان بستری شدند، که این میزان، دو برابر آمار ثبت شده در استان کبک است که در رده دوم قرار دارد.

خانم Austin می‌گوید به علت کمبود گزینه‌های جایگزین در کامیونیتی‌ها، کودکان به طور روز‌ افزون برای کمک در این زمینه به بیمارستان‌ها مراجعه می‌کنند.

اما آمار نشان از افزایش تعداد خودکشی در کودکان دارد. خانم سارا آستین می‌گوید خودکشی، دومین عامل مرگ و میر در میان کودکان است.

وی اضافه کرده است کانادا در زمینه میزان خودکشی کودکان، در میان پنج کشور اول دنیا قرار دارد.

او ادامه داده است که از هر سه نفر کانادایی، یک نفر از نوعی کودک آزاری، تا قبل از رسیدن به سن ۱۶ سالگی رنج می‌برد، که این امر را «بحران سلامت عمومی» نامیده‌اند.

خانم آستین گفته است:« تمام این مشکلات به یکدیگر مرتبط هستند، تمام این مسائل ریشه در فقر، آزار و اذیت، و عدم سرمایه‌گذاری سیستماتیک در زمینه سلامت و رفاه کودکان دارد.»

طبق گفته‌های خانم  Austin، آمار مرگ و میر کودکان کانادا را در یک سوم پایینی کشورهای توسعه یافته قرار داده است.

دکتر Peter Szatmari، رئیس مرکز همکاری‌های روحی و روانی کودکان و نوجوانان مابین بیمارستان Sick Kids و مرکز اعتیاد و سلامت روانی دانشگاه تورنتو، می‌گوید که به‌رغم وجود اسناد و مدارک مرتبط با شیوع مشکلات روحی و روانی در کودکان که به سال ۱۹۸۷ باز می‌گردد، کانادا اقدامات بسیار اندکی در جهت ریشه‌‌یابی این مشکلات انجام داده است.

وی می‌گوید جهش تعداد مراجعه به بیمارستان‌ها خارج از تناسب روند جهانی در این زمینه است.

دکتر Szatmari، ادامه داده است:« ما به کودکان خود هنگامی که کوچکتر هستند هیچ آموزشی در جهت مقابله با این مشکلات نمی‌دهیم، سیستم مراقبت بهداشتی ما بحران محور است و دارای یک نظام بهداشت و سلامت عمومی نیستیم.»

وی اضافه کرده است کانادا در میان کشورهای G-7 تنها کشوری است که هیچ برنامه‌ و استراتژی برای پیشگیری از خودکشی ندارد. وی گفته است که فقط استان کبک برنامه‌ای را در این مورد راه‌اندازی کرده است که نتایج مثبتی را هم در پی داشته است.

یکی از محققان دانشگاه بریتیش کلمبیا به نام  Sorcha Collins، گفته است عوامل متعددی همچون آلودگی هوا، میزان بیماری‌های عفونی، میزان دسترسی به غذا‌های مقوی و دسترسی به مراقبت‌های پزشکی، در به وجود آمدن این مشکلات نقش دارند.

خانم Sara Austin گفته است که این گزارش به دولت فدرال کانادا پیشنهاد داده است تا سه قدم مهم را در پی رفع نقطه ضعف سیستم بردارد: ایجاد کمیسیون کودکان، انتشار و اعلام تمام هزینه‌های مرتبط با کودکان به عموم مردم، و ایجاد منشور حقوق کودکان.