پرورش گاو و مصرف اِستیک و برگر، خطری بزرگ برای بقای محیط زیست انسان

هنگامی که وارد یک رستوران برگر فروشی می‌شویم، چه چیزی به ذهن ما می‌آید؟ برگر دوبله با پنیر و بیکن؟ نان قهوه‌ای یا تکه‌هایی از آووکادو؟ موادی که باعث آلودگی زیستی می‌شوند یا از اکوسیستم حفاظت می‌کنند؟

احتمالاً درباره آخرین مورد، هیچ فکری نمی‌کنیم، اما شاید ضروری است درباره آن جدی فکر کنیم.

براساس گزارشی که در سایت محیط زیست سازمان ملل متحد منتشر شده، تحقیقات نشان می‌دهند که اگر گاوها یک کشور بودند، سومین تولیدکننده بزرگ گازهای گلخانه‌ای در جهان بودند.

 به عنوان انسان، تولید گوشت، یکی از مخربترین راه‌هایی است که ما در کره زمین انجام می‌دهیم.

بسیاری از ما نمی دانیم چندهزار هکتار از جنگل‌های سبز در آمریکای جنوبی برای تولید استیک و برگر‌های مورد علاقه ما، توسط گله‌های گاو از بین رفته‌اند.

اما واقعیت این است که برای تولید یک برگر متوسط ۲۵۰ گرمی، با توجه به محل تولید آن، حدود ۱۶۹۵ لیتر آب مصرف می‌شود.

و همچنان تقاضا برای گوشت در حال افزایش است. سازمان غذا و کشاورزی سازمان ملل، افزایش مصرف گوشت به میزان ۷۶ درصد را تا سال ۲۰۵۰، پیش‌بینی کرده است. به این ترتیب بیش از هر زمان دیگری در طول تاریخ گوشت خورده خواهد شد.

اگر به فکر چاره‌ای نباشیم، باید هزینه‌های انسانی و محیط زیستی را بپردازیم.

مسؤول برنامه مدیریت کشاورزی و سیستم‌های غذایی پایدار در بخش محیط زیست سازمان ملل، James Lomax، گفته است:« ما باید واقع‌بین باشیم. حذف کامل گوشت از رژیم غذایی برای بسیاری از افراد، امکان‌پذیر نیست.»

وی اضافه کرده است:« تولید دام یک منبع مهم برای تأمین پروتئین و ویتامین است، و برای بعضی از فقرا، منبع درآمد نسل به نسل است.فعالیت‌های کوچک کشاورزی، بدون استفاده از کودهای شیمیایی، در مقایسه با تولیدات دامپروری صنعتی، تاثیرات محیط زیستی بسیار متفاوتی بر جا میگذارند.»

به گفته این کارشناس سازمان ملل، هر یک از سیستم‌های صنعتی مورد استفاده در اروپا و آمریکای شمالی و یا سیستم‌های سنتی و قدیمی دامپروری و کشاورزی در آفریقا و آمریکای لاتین، فواید و مضرات خاص خود را دارند.

به گفته  James Lomax،« مشکل اصلی مربوط به محیط زیست، نحوه تولید گوشت، و به ویژه نوع مصرف آن است. ما باید راههای جدیدی را برای متعادل نگه داشتن اکوسیستم پیدا کنیم. کاهش مصرف شدید گوشت‌های تولید شده در مزارع صنعتی، برای تمام مردم و کره زمین مفید است. به این معنی که، به جای مصرف سه بار درهفته از فرآورده‌های گوشتی، مانند استیک و برگر، به صورت گاه به گاه، از این گوشت‌ها استفاده کنیم.»

تقاضای بسیار زیاد برای گوشت‌های تجاری، عواقب دیگری نیز دارد.

کشاورزی بیش از هر نوع فعالیت دیگر انسان، آب تازه مصرف می‌کند. رشد و نمو حیوانات حدود ۸۰ درصد زمین‌های کشاورزی را از بین می‌برد، و در مقابل، دام‌ها فقط ۱۸ درصد از کالری جهان را تأمین می‌کنند.

به اینترتیب، بسیار دشوار است که نوع تغذیه انسان را تعیین کرد، بویژه مصرف گوشت، و ارتباط آن با بیماری و مرگ، چون بسیاری از عوامل دیگر نیز در این امر دخیل هستند. اما به یقین می‌دانیم که مصرف بیش از اندازه گوشت‌های فرآوری شده(processed meat) برای سلامتی ما مفید نیستند.

آنتی‌بیوتیک‌هایی که برای نگهداری و حفظ حیوانات در برابر بیماری‌ها استفاده می‌شوند، در نهایت وارد غذای ما می‌شوند، و موجب مقاومت آنتی بیوتیک در انسان می‌شوند. نگرانی‌های اخیر همچنین، استفاده از گوشت‌های انباشته از آنتی‌بیوتیک در رستوران‌های زنجیره‌ای را ‌پر‌رنگ‌تر می‌کند.

راه چاره چیست؟

باید در مناطقی از جهان که سرانه مصرف گوشت بالا می‌باشد، گوشت کمتری خورده شود. حتی جایگزینی گوشت قرمز با گوشت مرغ می‌تواند به نفع محیط زیست باشد.

تولیدکنندگان گوشت‌های ویگان و یا با منبع گیاهی، تأکید دارند که تولیدات آنها معمولاً چربی و کلسترول کمتری نسبت به گوشت‌های فرآوری شده معادل آنها دارند.

تحقیقات انجام گرفته توسط دانشگاه میشیگان، نشان می‌دهد که، مردم آمریکا به طور میانگین در هر هفته سه عدد برگر می‌خورند. اگر به مدت یکسال یکی از این برگر‌ها را با برگری که گوشت آن منبع گیاهی دارد ، عوض کنیم، به مانند این خواهد بود که به مدت یک سال، گازهای گلخانه‌ای ۱۲ میلیون اتومبیل را از جاده‌ها حذف کنید.

دو کمپانی تولید برگر در آمریکا، به نامهای، Impossible Foods  و Beyond Meat  می‌گویند که برگر‌های آنها بین ۷۵ تا ۹۹ درصد آب کمتر، ۹۳ تا ۹۵ درصد زمین کمتر، و ۸۷ تا ۹۰ درصد تولید گاز کمتری نسبت به برگر‌های معمولی دارند، و انرژی مصرفی آنها نیز به نصف خواهد رسید.

این دو کمپانی جایزه تولید گوشت‌های طرفدار محیط زیست را از آن خود کرده بودند. هر دو کمپانی، گوشت‌های تولیدی خود را بر اساس گیاهان و عدم خسارت به محیط زیست تولید می‌کنند.

به اینترتیب آیا زمان آن نرسیده است که هزینه واقعی این برگرها را ارزیابی کنیم؟