چه باید کرد؟ شما نظر دهید

خبر را از نخستین دقایق انتشار توسط رسانههای جدی و معتبر کانادایی در اختیار داشتیم. گزارش را هم آماده کرده بودیم. اما دست نگهداشتیم.
رسانههای معتبر کانادایی، از جمله شبکه CBC، چند روز پیش گزارشی منتشر کردند در باره دستگیری یک پزشک عمومی، که از چند سال پیش در یک کلینیک در شهر وینیپِگ، در استان منیتوبا، در مرکز کانادا، به طبابت مشغول است. این پزشک به اتهام ۹ مورد آزار جنسی به بیماران ۱۹ تا ۶۹ ساله خود، از سال ۲۰۱۳ تاکنون، دستگیر شده و پروانه طبابت او لغو شده است.
در همه خبرهای منتشر شده، در رابطه با این موضوع، نام کامل و نام مصطلح این پزشک، آدرس محل کار او و تصویرهای کاملاً روشن و قابل تشخیص او منتشر شده است. اما هیج اشارهای به ملیت و تبار این پزشک نشده است.
نام و تصویرهای پزشک متهم و دستگیر شده بی هیچ تردیدی مشخص میکند که او ایرانی تبار است.
شیوه معمول ابراز واکنش گروهی از مخاطبان ایرانی رسانهها و شبکههای مجازی؛ روشن نبودن مفاهیم «اتهام» و «جرم» و «متهم» و «مجرم»، برای گروهی از مخاطبان؛ حساسیتهای گاه افراطی مخاطبان ایرانی نسبت به «حفظ آبرو و حیثیت» ایرانیان؛ و اینکه در بسیاری از موارد مشابه، اگر متهم پس از بررسی اتهامات و محاکمه بیگناه شناخته شود، همچنان برای گروهی از مخاطبان همیشه مجرم خواهد بود، تاکنون مانع از انتشار این خبر در سایت پرژن میرور و شبکههای اجتماعی این رسانه شده است.
در چنین شرایطی، تکلیف و وظیفه اطلاع رسانی یک رسانه فارسی زبان، ضمن رعایت کامل قوانین مربوط به آشکار کردن هویت اشخاص چیست؟ و چه باید بکند؟
دو سه رسانه فارسی زبان آنلاین در کانادا و خارج از کانادا، خبر مربوط به دستگیری پزشک متهم به آزارهای جنسی را با تأکید بر «ایرانی» بودن وی در تیتر گزارشهای خود، منتشر کردهاند.
بحثهای زیادی در مورد درست بودن یا نادرست بودن انتشار این خبر در چند صفحه فیسبوکی در جریان است.
به گمان ما، شاید ضروری باشد، پیش از انتشار این خبر و خبرهای تکمیلی بعدی و گزارشهایی از این دست، یک بحث عمومیتر را با طرح چند پرسش با مخاطبان در میان بگذاریم.
– آیا خبرهای مربوط به تخلفات و اتهامات افراد ایرانی تبار، در جامعه کانادا(یا هر کشور دیگری) را باید با ذکر مشخصات و هویت آنها(در چهارچوب مقررات پلیس و نهادهای قضایی) منتشر کرد؟
– در حالیکه رسانههای جدی در یک جامعه آزاد و دموکراتیک وظیفه اطلاع رسانی را در چهارچوب قوانین و مقررات، آزادانه انجام میدهند، توجیه «حفظ آبرو و حیثیت ایرانیان» برای منتشر نکردن چنین خبرها و گزارشهایی پذیرفتنی است؟
نظر شما چیست؟
بازگشت جنجالی استن چو به دولت داگ فورد
داگ فورد، نخست وزیر انتاریو، وزیر ولخرج و مستعفی را با حقوق و مزایای بیشتر به دولت بازگرداند.
آنچه با افشای صورتحسابهای چند ده هزار دلاری اقامت در هتلهای لوکس شروع شد، اکنون به یکی از چالشبرانگیزترین بحرانهای سیاسی دولت محافظهکار داگ فورد در استان اونتاریو تبدیل شده است.
گام بلند کانادا در ترکیه
کارنی نخستین نخستوزیر کانادا است که در قالبی دوجانبه به ترکیه سفر میکند. سفری که هدف اصلی آن، گشودن فصل تازهای از همکاریهای اقتصادی و امنیتی و پایان دادن به دورهای از «گسست دیپلماتیک» میان دو طرف عنوان شده است.
گام بلند کانادا در ترکیه
گام بلند کانادا در ترکیه
راه رفتن مارک کارنی روی بندِ سیاست و تجارت با اردوغان
سفر تاریخی مارک کارنی، نخستوزیر کانادا به آنکارا و دیدار یکساعته او با رجب طیب اردوغان، رئیسجمهور ترکیه، نقطه عطفی در روابط دو کشوری است که با وجود عضویت مشترک در پیمان ناتو از سال ۱۹۴۴، هیچگاه روابط کاملاً هموار و بدون تنش را تجربه نکردهاند.
کارنی نخستین نخستوزیر کانادا است که در قالبی دوجانبه به ترکیه سفر میکند. سفری که هدف اصلی آن، گشودن فصل تازهای از همکاریهای اقتصادی و امنیتی و پایان دادن به دورهای از «گسست دیپلماتیک» میان دو طرف عنوان شده است.
در پایان این نشست، دو طرف از امضای یک «همکاری استراتژیک سه ساله» خبر دادند که نقشه راهی برای دستیابی به توافق تجارت آزاد، توسعه همکاریهای دفاعی، انرژی و افزایش مراودات مردمی است. اردوغان در سخنان خود با «عزیز» خطاب کردن کارنی، تأکید کرد که هدف دو کشور افزایش حجم مبادلات تجاری به حدود ۱۰ میلیارد دلار یعنی بیش از دو برابر سطح فعلی است و او بهزودی در رأس یک هیئت تجاری به کانادا سفر خواهد کرد. کارنی نیز با «استثنایی» خواندن ترکیه، اعلام کرد هیئتهای مذاکرهکننده کانادایی ماه آینده برای آغاز گفتگوهای تجارت آزاد به آنکارا بازمیگردند تا با کاهش هزینهها و رفع موانع، فرصتهای تازهای برای سرمایهگذاران دو کشور خلق کنند.
از پهپادهای جنگی تا راکتورهای هستهای
بر أساس گزارش رسانههای کانادایی، یکی از محورهای کلیدی این توافق، همکاری در صنایع دفاعی و انرژی است. پس از لغو تحریمهای تسلیحاتی کانادا علیه ترکیه در سال ۲۰۲۴(تحریمهایی که در سال ۲۰۲۰ به دلیل بهکارگیری فناوریهای کانادایی در پهپادهای بایراکتار در مناقشه قرهباغ اعمال شده بود)، اکنون زمینه برای مشارکت شرکتهای دو کشور فراهم شده است. کانادا بهویژه به دنبال بهرهگیری از توان بالادستی ترکیه در صنعت پهپادی است که بیش از ۷۰ درصد بازار جهانی را در اختیار دارد.
در حوزه انرژی نیز گفتگوها حول محور مشارکت تیم هستهای «کاندو» (Candu) کانادا برای بررسی امکان ساخت دومین یا سومین نیروگاه هستهای ترکیه در جریان است. با اجرای این برنامه ترکیه قصد دارد تا سال ۲۰۵۰ حدود ۲۰ گیگاوات به ظرفیت انرژی هستهای خود بیفزاید. علاوه بر این، توافق بر سر گسترش خطوط پروازی، امکان افزایش دوبرابری پروازهای مسافربری میان دو کشور را فراهم خواهد ساخت.
موازنه میان منافع اقتصادی و نگرانیهای حقوق بشری
با وجود دستاوردهای اقتصادی، این سفر خالی از حواشی پررنگ سیاسی نبوده است. کارنی در شرایطی دست همکاری به سوی اردوغان دراز کرده که دولت ترکیه با موج تازهای از انتقادات بینالمللی و سرکوب گروههای مدنی، رسانههای مستقل و جامعه LGBTQ+ مواجه است. سازمان عفو بینالملل و نهادهای حقوق بشری پیش از سفر کارنی از او خواسته بودند موضوع بحران عمیق حقوق بشر را صریحاً با مقامات ترکیه مطرح کند.
پاسخ دفتر نخستوزیر کانادا و وزیر انرژی همراه او بر یک اصل استوار بود: «باید با دنیای واقعی همانطور که هست تعامل کرد، نه آنطور که آرزو داریم باشد.» اگرچه ادعا شده که آنیتا آناند، وزیر امور خارجه کانادا، در دیدارهای دیپلماتیک پشت درهای بسته این دغدغهها را مطرح کرده، اما عدم برگزاری نشست خبری مشترک و سکوت علنی رهبران در برابر خبرنگاران، نشاندهنده «راه رفتن کارنی روی لبه تیغ» است. تدبیری برای ضربه نخوردن توافقات اقتصادی میلیارد دلاری در برابر پروندههای حساس سیاسی.
دیپلماسی «قدرتهای متوسط» در جهان ناآرام
راهبرد تازه دولت کانادا برای تنوعبخشی به شرکای تجاری و دو برابر کردن صادرات غیرآمریکایی طی ۱۰ سال آینده، اتاوا را به سمت تعامل فعالتر با قدرتهای متوسط سوق داده است. به باور تحلیلگران بینالمللی، در آسیای کانون تحولات ژئوپلیتیک، کانادا ترجیح داده تا برای حفظ «تابآوری جمعی» و تأمین منافع ملی، چشم بر برخی اختلافات دیپلماتیک ببندد. کارنی با نگاهی واقعگرایانه در آنکارا تأکید کرد که هیچ کشوری به تنهایی قوی نمیشود. این رویکرد نشان میدهد در دنیای پرتنش امروز، منافع تجاری و امنیت انرژی بیش از هر زمان دیگری بر ملاحظات سیاسی پیشی گرفته است.
www.persianmirror.ca
* اخبار و گزارشهای پرژن میرور را در کانال یوتیوب و سایت و صفحات مجازی بخوانید.
نه قاطع آلبرتا به جدایی از کانادا
نه قاطع آلبرتا به جدایی از کانادا
پیروزی قاطع تمامیت ارضی در رفراندوم سرنوشتساز
در یکی از حساسترین و تاریخیترین مقاطع سیاسی کانادا، شهروندان استان آلبرتا با شرکتی گسترده در یک همهپرسی سرنوشتساز، دست رد به سینه جداییطلبان زدند و با اکثریتی قاطع، ماندن در کنفدراسیون کانادا را انتخاب کردند. بر اساس نتایج اولیهای که روز سهشنبه پس از شمارش برگههای رأی اعلام شد، حدود ۷۶ درصد از رأیدهندگان خواستار بقای آلبرتا در خاک کانادا شدند و تنها ۲۴ درصد از ایده جدایی و برگزاری رفراندوم الزامآور استقلال حمایت کردند.
صفهای طولانی و مشارکتی کمنظیر
روند رأیگیری و شمارش آرا با استقبالی کمنظیر از سوی مردم مواجه شد. حتی پیش از بازشدن رسمی حوزههای رأیگیری در روز دوشنبه، بیش از ۱.۳میلیون نفر (حدود ۴۳ درصد از افراد واجد شرایط) در رأیگیری زودهنگام شرکت کرده بودند. به دلیل ازدحام بالا و طولانی شدن صفها در برخی حوزهها، زمان رأیگیری در چند منطقه تمدید شد و شمارش دستی برگهها تا بامداد سهشنبه ادامه یافت. این همهپرسی در مجموع شامل ۱۰ پرسش بود که ۹پرسش آن به موضوعات مهاجرت و اصلاحات قانون اساسی اختصاص داشت و پرسش دهم، یعنی تعیین تکلیف ماندن یا خروج از کانادا، توجه تمامی محافل سیاسی جهان را به خود جلب کرد.
واکنش رهبران: از جشن اتحاد تا ناامیدی تجزیهطلبان
اعلام نتایج اولیه با موجی از شادمانی در میان مدافعان اتحاد کانادا همراه شد. مارک کارنی، نخستوزیر کانادا، در واکنش به این پیروزی قاطع اعلام کرد: «مردم آلبرتا اتحاد، ساختن آینده مشترک و مراقبت از یکدیگر را انتخاب کردند. آنها پیش از هر چیز، کانادا را انتخاب کردند.» او تاکید کرد که کانادا بسیار بزرگتر از مجموع اجزای آن است و آلبرتا همراه با کل کشور با عزمی راسختر به سمت آینده حرکت خواهد کرد.
دانیل اسمیت، نخستوزیر استان آلبرتا نیز که خود طراح اولیه این همهپرسی با هدف کسب امتیازات بیشتر از دولت فدرال بود، در پیامی ابراز خرسندی کرد و گفت: «مردم آلبرتا برای داشتن آلبرتایی قویتر در دل کانادایی متحد رأی دادند.»
در مقابل، این نتایج برای جنبشهای تجزیهطلب، از جمله «پروژه شکوفایی آلبرتا» (APP)، شکست سختی به شمار میرفت. با این حال، رهبران این گروهها پس از مشخص شدن آرا اعلام کردند که مبارزه خود را متوقف نخواهند کرد و تلاش خواهند نمود از طریق نفوذ در ساختار حاکمیت و حزب محافظهکار متحد آلبرتا، قدرت سیاسی را به دست گیرند.
شکافهای عمیق اجتماعی و بیم از آینده
اگرچه نتیجه رفراندوم یک پیروزی بزرگ برای جبهه اتحاد بود، اما روند برگزاری آن پرده از شکافهای عمیق اجتماعی و سیاسی در این استان برداشت. در حالی که موافقان ماندن در کانادا بر هویت ملی، همبستگی و حفظ یکپارچگی کشور در برابر فشارهای بینالمللی تأکید میکردند، مخالفان و رأیدهندگان معترض به سیاستهای انرژی فدرال، نارضایتی از نرخ بالای مهاجرت و احساس بیتوجهی دولت مرکزی اشاره داشتند. برخی از شهرمندان حتی اعلام کردند رأی آنها نه به معنای استقلال کامل، بلکه ابزاری برای فشار بر دولت فدرال جهت کسب اختیارات بیشتر بوده است.
عمق این چنددستگی تا جایی پیش رفت که جرمی فارکاس، شهردار کلگری، با ابراز تأسف از قطبی شدن فضای جامعه خاطرهای تلخ را بازگو کرد. او به پرسش یک دانشآموز دبستانی در جریان بازدید از شهرداری اشاره کرد که پرسیده بود: «آیا من یک کانادایی واقعی هستم؟» سوالی که به گفته شهردار، هیچ کودکی هرگز نباید ناچار به پرسیدن آن باشد.
با پایان یافتن این همهپرسی تاریخی و قرار گرفتن اعلام رسمی نتایج نهایی برای روز ۲۹ اکتبر، آلبرتا یکی از حیاتیترین چالشهای ملی کانادا را پشت سر گذاشت. آزمونی که اگرچه اتحاد کانادا را تثبیت کرد، اما لزوم ترمیم شکافهای سیاسی و رسیدگی به مطالبات این استان کلیدی را بیش از پیش بر همگان آشکار ساخت.
www.persianmirror.ca
* اخبار و گزارشهای پرژن میرور را در کانال یوتیوب و سایت و صفحات مجازی بخوانید.
در «هفته پاسخگو کردن ایران»، در پارلمان کانادا چه گذشت؟
در «هفته پاسخگو کردن ایران»، در پارلمان کانادا چه گذشت؟
گفتوگوی ویژه پرژن میرور
از زمان قطع روابط دیپلماتیک ایران و کانادا در سال ۲۰۱۲، هرسال در ماه اکتبر، برنامههایی در چارچوب «هفته پاسخگو کردن ایران»، در زمینه نقض حقوق بشر، در محل پارلمان کانادا، در شهر اتاوا برگزار میشود. این برنامهها که نخست با کوشش پروفسور اروین کاتلر، وزیر اسبق دادگستری کانادا، و شخصیت مورد احترام سیاستمداران کانادایی و رئیس سابق «مرکز حقوق بشر رائول والنبرگ» آغاز شد، بتدریج نهادهای حقوق بشری ایرانی-کانادایی را هم به مشارکت در برنامههای سالانه برای افشای موارد بیشمار نقض حقوق بشر در ایران جلب کرده است.
یکی از نهادهای حقوق بشری ایرانی-کانادایی Iran Justice Collective(ICJ) یا«کلکتیو عدالت برای ایران)، است که پس از جنبش مهسا(ژینا) امینی، هرسال با همکاری «مرکز حقوق بشر رائول والنبرگ» دیدارهایی را با گروهی از سناتورها و نمایندگان مجلس فدرال کانادا، در رابطه با وضعیت حقوق بشر در ایران برگزار میکند.
امسال در روزهای ۶ و ۷ اکتبر، اعضای «کلکتیو عدالت برای ایران» و «مرکز حقوق بشر رائول والنبرگ»، با قانونگذاران و سیاستمداران کانادایی، دیدارهایی داشتند که در یکی از این دیدارها، مارک کارنی، نخست وزیر کانادا نیز با حضور خود و گفتوگو با فعالان حقوق بشر ایرانی و کانادایی به اهمیت این دیدارها افزود.
کاوه شهروز، حقوقدان و فعال حقوق بشر ایرانی-کانادایی، که سمت مدیریت «کلکتیو عدالت برای ایران» را بهعهده دارد، در گفتوگویی اختصاصی با پرژن میرور، در باره دیدارهای امسال با نمایندگان و سناتورهای کانادایی و موضوعات مطرح شده در این دیدارها و درخواستهای مشخص مطرح شده در پایان ملاقاتها میگوید.
کاوه شهروز در این گفتوگو در باره میزان آگاهی دقیق سیاستمداران کانادایی از آنچه در ایران، بویژه پس از کشتاربسیار گسترده معترضان و مخالفان جمهوری اسلامی در دیماه ۱۴۰۴، در زمینه نقض گستردهتر از پیش حقوق بشر و افزایش بیسابقه تعداد اعدامهای زندانیان دستگیر شده در اعتراضات میگذرد، میگوید.
همچنین در پایان دیدارهای امسال فعالان ایرانی و کانادایی حقوق بشر، با سیاستمداران و قانونگذاران کانادایی، بیانیه ۱۲ مادهای بهعنوان درخواستهای مشخص از دولت و قانونگذاران کانادایی منتشر شد.
از جمله موضوعات تأکید شده در این بیانیه:
– تحریم رهبری ارشد و شریانهای مالی نهادهای سرکوب رژیم؛
– مسدود سازی روزنههای نفوذ و پولشویی مقامات رژیم در کانادا؛
ـ اقدام بینالمللی علیه دادگاههای دستهجمعی و اعدامها؛
ـ راهاندازی تحقیقات ملی در باره جنایات علیه بشریت از طرف جمهوری اسلامی؛
و موضوع تفکیک سربازی اجباری از عضویت داوطلبانه در سپاه پاسداران است.
کاوه شهروز به پرسشهای طرح شده در رابطه با این موضوعات و دیگر مسائل پاسخ میدهد.
www.persianmirror.ca
* اخبار و گزارشهای پرژن میرور را در کانال یوتیوب و سایت و صفحات مجازی بخوانید.




