اتهام آزار جنسی به علی کریم زاده بانگی، مدیر و پژوهشگر مؤسسه اصل ۱۹

by | Nov 27, 2017

علی کریم زاده بانگی، پژوهشگر ارشد و یکی از دو مدیر مؤسسه ASL19 در تورنتو، به ایراد یک مورد آزار جنسی و یک مورد به زور نگهداشتن یک فرد، متهم شده است.

علی کریم زاده بانگی یکی از پژوهشگران برجسته و فعال آزادی اینترنت در ایران، روز سه شنبه گذشته، پس از حضور در دادگاه مرکز شهر تورنتو و تفهیم اتهام آزاد شد، تا روز ۱۸ فوریه ۲۰۱۸، برای بررسی پرونده اتهامات در دادگاه حاضر شود.

به گزارش روزنامه Metro تورنتو، علی کریم زاده بانگی ۴۲ ساله، متهم است در ماه مارس ۲۰۱۶ یک مورد forcible confinement (نگهداری غیرقانونی فرد) مرتکب شده و در مورد دیگر به ایراد آزار جنسی متهم شده است.

مقامات قضایی و پلیس هیچگونه خبری در باره شاکیان و جزئیات اتهامات وارد شده به علی بانگی منتشر نکردهاند.

وکیل مدافع علی کریم زاده بانگی پس از حضور در دادگاه اعلام کرد علی بانگی در هر دو مورد اتهامات وارد شده بیگناه است.

تا روز جمعه گذشته علی کریم زاده بانگی یکی از دو مدیر سازمان «اصل ۱۹» بود. عنوان مؤسسه «اصل ۱۹» با ارجاع به ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر است. این مؤسسه کار مانیتور کردن شیوههای کنترل اینترنت و چگونگی شکستن موانع دسترسی به اینترنت در ایران را بعهده دارد.

مقامات مؤسسه ASL19 روز جمعه با انتشار اطلاعیهای خبر دادند پس از آگاهی از اتهامات وارد شده، به علی کریم زاده بانگی، با او گفتگو کردهاند و وی از کلیه مسئولیتهای خود در مؤسسه استعفا داده و هرگونه امکان دسترسی وی به اطلاعات مؤسسه ASL19 قطع شده است.

مؤسسه ASL19 از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ با سازمان Citizen Lab در دانشگاه تورنتو همکاری میکرده است.

خانم Erin Lemon، سخنگوی دانشگاه تورنتو، به روزنامه «مترو تورنتو» گفته است، سازمان Citizen Lab اخیراً هیچ تعهد و ارتباط کاری با علی کریم زاده بانگی نداشته و مؤسسه ASL19 یک سازمان کاملاً مستقل بوده است.

خانم Lemon همچنین گفته است علی بانگی هرگز کارمند مؤسسه Citizen Lab نبوده است.

مؤسسه Citizen Lab بخشی از دانشگاه تورنتو و Munk School of Global Affairs است.

فکر ایجاد مؤسسه «اصل ۱۹»، توسط علی بانگی، پس از انتخابات ریاست جمهوری ایران در سال ۲۰۰۹ و آغاز جنبش سبز و برقراری محدودیتهای شدید دسترسی به اینترنت و مقابله با سانسور در ایران، به مرحله اجرا گذاشته شد.

روزنامه تورنتو استار در باره مؤسسه ASL19 و فعالیتهای علی کریم زاده بانگی و تحقیقات او در زمینه کنترلهای اینترنتی در ایران و چگونگی عبور از موانع دسترسی به اینترنت، در تاریخ ۹ اکتبر ۲۰۱۴، وی را بعنوان بنیانگذار مؤسسه «اصل ۱۹»، فعال حقوق بشر و کاندیدای یکی از جوایز بینالمللی و ارزشمند حقوق بشر معرفی کرده بود.

– گزارش روزنامه تورنتو استار در تاریخ ۹ اکتبر ۲۰۱۴، در باره مؤسسه ASL19

– گزارش روزنامه تورنتو استار در تاریخ ۱۷ ماه می ۲۰۱۳ در باره مؤسسه ASL19

* پرژن میرور، حق کامل علی کریم زاده بانگی برای ارائه هرگونه توضیح در باره اتهامات وارد شده به او را محفوظ نگه میدارد.

بُن‌بست تازه در مسیر برقراری روابط ایران و کانادا

  پارلمان کانادا روز ۱۲ ژوئن ۲۰۱۸ یک طرح پیشنهادی (motion)، که از طرف حزب محافظه‌کار کانادا، در باره روابط سیاسی کانادا و جمهوری اسلامی ارائه شده بود را با اکثریت قاطع ۲۴۸ رأی موافق، در برابر ۴۵ رأی مخالف تصویب کرد. در طرح پیشنهادی حزب محافظه‌کار کانادا، از دولت...

انجمن حقوقدانان حرفه‌ای ایرانی- کانادایی چیست و چه می‌کند؟

  انجمن حقوقدانان حرفه‌ای ایرانی کانادایی (ICLP)، یکی از نهادهای صنفی فعال در باهمستان ایرانی است. این نهاد در سال ۲۰۰۲ با تلاش گروه بسیار کوچکی از وکلای ایرانی کانادایی، تحت عنوان انجمن وکلا و حقوقدانان ایرانی انتاریو(ILPO) تأسیس شد. پس از چند سال فعالیت، در سال ۲۰۱۴...

اتلاف مواد غذایی در کانادا بیشتر از همه کشورهاست

اتلاف مواد غذایی در کانادا بیشتر از همه کشورهاست

یک مطالعه ملی در زمینه کاهش دور ریختن مواد غذایی در کانادا توصیه می‌کند، ظرف ماستی که حتی چند روز از بهترین زمان مصرف آن گذشته است را نباید دور ریخت. 

شورای ملی Zero Waste می‌گوید، سردرگمی و ضروری نبودن برچسب‌های (بهترین تاریخ مصرف)، مهم‌ترین دلیل دور ریختن مواد غذایی در کانادا است.

یکی از نویسندگان این گزارش، دنیس فیلیپ، می‌گوید: «مردم وقتی برچسب best before  را می‌بینند نمی‌دانند به چه معنی است و فکر می‌کنند اگر بعد از آن تاریخ مواد غذایی را مصرف کنند، مشکلی برای سلامت‌شان ایجاد می‌شود، درحالیکه این طور نیست.»

به گزارش کنیدین پرس، در این مطالعه نشان داده شده است، مردم کانادا در میان بیشترین هدردهندگان مواد غذایی در دنیا هستند.

طبق این تحقیق هر فرد کانادایی در سال چهار‌صد کیلوگرم مواد غذایی را دور می‌ریزد و بیش از ۴۷ درصد از این مقدار در منزل اتفاق می‌افتد.

دنیس فیلیپ می‌گوید، برچسب‌های best before بزرگترین خیانت را انجام می‌دهند، چون مردم فکر می‌کنند که غذایی که تاریخ مصرفش گذشته باشد فاسد شده است.

وی گفته است، به استثنای محصولاتی همچون تخم مرغ، بهترین تاریخ مصرف، به کیفیت غذا ارتباط دارد نه سالم بودن آن. به همین دلیل بسیاری از محصولاتی که دارای تاریخ مصرف هستند، اصولاً نیازی به آن ندارند.

best-before

اگر یک تکه چیپس را قبل از تاریخ مصرفش بخورید ممکن است کمی ترد‌تر باشد و اگر بعد از تاریخ مصرف بخورید کمتر ترد و شکننده خواهد بود.

نحوه ارائه محصول و زبان به کار گرفته شده در نوشته‌ها نیز عامل مهمی است.

مصرف کنندگان اگر به طور مثال به محصولی نگاه کنند که تاریخ مصرف آن ۱/۳ باشد، نمی‌دانند که منظور سوم ژانویه است یا اول مارس.

وی اضافه کرده، هیچ شفافیتی در زمینه نوع نوشته‌هایی که به کار می‌رود، شکل بندی تاریخ‌ها ، مهر‌های به کار رفته در محصولات و حتی معانی لغات وجود ندارد و این یعنی غذای خوب و سالم به سطل آشغال در آشپز‌خانه‌ها و یا فروشگاه‌ها ریخته خواهد شد. 

خانم فیلیپ پیشنهاد می‌دهد که کانادا به نوشته‌ها و تاریخ‌های استاندارد نیاز دارد.

این کار پیش از این در اروپا و آمریکا اتفاق افتاده و برچسب‌هایی وجود دارد که نوشته شده، «use by» ،«freeze by»  یا « tastes best by» که سلامت و کیفیت را بیان می‌کند.

این گزارش پیشنهاد‌های دیگری نیز ارائه داده است.

این گزارش پیشنهاد‌های دیگری نیز ارائه داده است.

بر اساس این گزارش، دولت‌ها باید قوانین هماهنگی را در مورد خیرات و بخشش غذا و نحوه از بین بردن غذا در زمین تهیه کنند.

تولید کنندگان و فروشندگان که مسئولیت اتلاف ۳۰ درصد غذا را بر عهده دارند، باید نحوه کنترل موجودی خود را ساماندهی کنند.

بسته‌بندی کوچکتر برای خانواده‌های کوچکتر می‌تواند کمک بزرگی باشد. اجتناب از بازاریابی بر پایه مصرف بیشتر مانند فروش دو تا به قیمت یکی، روش دیگری است.

خرده فروشان می‌توانند مواد غذایی که ظاهر قشنگی ندارند را با تخفیف بفروشند. غذاهایی که مصرف نشده‌اند به مواد دیگر تبدیل شوند. به طور مثال یک شرکت انگلیسی از نان بیات آبجو می‌سازد.

به گفته یکی از اعضاء اتحادیه صنایع غذایی، Cher Mereweather، اگر ما محصول را هدر بدهیم، سود تجاری کاهش خواهد یافت. و در زمینه اجتماعی، اگر غذای بیش‌تری در دسترس داشته باشیم، جمعیت بیش‌تری را می‌توانیم تغذیه کنیم و این چیز خوبی است.

وی ادامه داده است: چیزی که ما به دنبال آن هستیم یک زبان واضح و شفاف است. مصرف کننده می‌داند که «expires by»   یعنی دیگر سالم نیست و «use by»  یعنی کیفیت استاندارد دارد. 

دولت فدرال قول داده است تا دور ریختن غذا را تا سال ۲۰۳۰ به نصف کاهش دهد و در حال نگارش یک سیاست ملی در زمینه دور ریختن مواد غذایی است.

خانم فیلیپ گفته است که گروه همکاران وی به زودی یک کمپین ملی را برای آگاهی مردم درباره چگونگی کمتر دور ریختن شروع خواهند کرد، اما او می‌داند که تغییر، زمان نیاز دارد.

وی می‌گوید: مشکل جدی و جهانی است و زنجیره بزرگی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. ساده نیست ما به یک تغییر جهت در طرز تفکرمان نیاز داریم.

Share This