قانون حفظ سلامتی کودکان در کانادا برای چیست؟

به طور غریزی اغلب ما نگران این هستیم که تبلیغات غذاهای ناسالم بر روی کودکان تأثیرگذار است و این خوب نیست.

بسیاری از مطالعات و بررسی‌ها همراه با پیشنهاد‌های سازمان بهداشت جهانی و دیگر سازمان‌های بین‌المللی، این نگرانی را تأیید می‌کنند.

قانون حمایت از سلامت کودکان  Bill S 228، که سال گذشته توسط مجلس سنای کانادا به تصویب رسید و سپس در پاییز امسال نیز آخرین بررسی‌های آن در پارلمان انجام خواهد شد، پاسخ کانادا به این موضوع است.

هدف این قانون، محدودیت برای تبلیغ غذاها و نوشیدنی‌های دارای سدیم و شکر زیاد و چربی‌های اشباع‌شده برای کودکان زیر سن ۱۳ سال است.

این قانون یک قدم بسیار بزرگ برای حفظ سلامتی کودکان در کانادا است، که تمام والدین نیز از آن حمایت می‌کنند.

مهم‌تر اینکه، این قانون شامل طیف گسترده‌ای از مقوله بازاریابی، مانند نوع بسته‌بندی محصول، آگهی‌های تلویزیونی و چاپی، استفاده از شخصیت‌ها و افراد مشهور، و همچنین بِسترهای بازاریابی دیجیتالی و شیوه‌های دیگری همچون آگهی‌های اینترنتی، بازی‌های تبلیغی و رسانه‌های اجتماعی می‌شود.

و این به معنی این است که کودکان، در تمام اماکن همچون مدرسه، منزل، محیط آنلاین و اجتماع، هر کجا که زندگی و بازی می‌کنند، محافظت می‌شوند.

به گزارش روزنامه تورنتو استار، بر اساس این قانون، تبلیغ و بازاریابی تمام محصولات غذایی و نوشیدنی که بیش از ۵ درصد ارزش غذایی روزانه حاوی نمک، شکر و چربی‌های اشباع‌شده باشند(که در حال حاضر بسیاری از انواع غذاها و نوشیدنی‌ها را شامل می‌شود)، ممنوع خواهد شد.

طبق تحقیق صورت گرفته در دانشگاه تورنتو، بیش از پانزده‌ هزار غذا و نوشیدنی در فروشگاه‌های کانادا مورد بررسی قرار گرفته‌اند، که سه چهارم بازار غذا‌های بسته بندی شده را تشکیل می‌دهد.

بر این اساس و با توجه به حد مجاز ارزش غذایی روزانه یا  Daily Value، فقط ۱۶ درصد از تمام محصولات برای کودکان مناسب هستند، و فقط ۲ درصد از محصولاتی که هم اکنون برای کودکان تبلیغ می‌شود، دارای میزان مجاز این مواد هستند.

این آمار نشان می‌دهد که کودکان ما در محیطی آکنده از آگهی‌ها و تبلیغات غذاهای ناسالم زندگی می‌کنند.

بنیاد قلب و سکته مغزی کانادا، در سال ۲۰۱۷ گزارشی منتشر کرد، که بر اساس آن، در طول یک سال، کودکان کانادایی بین سنین ۲ تا ۱۱ سال، بیش از ۲۵ میلیون آگهی غذا و نوشیدنی را در وبسایت‌های مورد علاقه خود مشاهده می‌کنند، و در ۹۰ درصد اوقات، این محصولات ناسالم هستند.

در همین گزارش مشخص شد که یک کودک به طور متوسط  دو ساعت در روز به تماشای تلویزیون می‌نشیند و در هر ساعت چهار تا پنج آچهی غذا و نوشیدنی را می‌بیند.

بسیاری از کشورهای دیگر نیز سعی دارند تا محیط غذایی سالمی را برای کودکان خود فراهم کنند.

کشورهایی از جمله، شیلی، اروگوئه، مکزیک، انگلستان، ایرلند، اسپانیا، سوئد، نروژ، مجارستان و کره‌جنوبی با شیوه‌های مختلف، دسترسی بازاریابی غذایی، به کودکان را محدود کرده‌اند.

بررسی‌های منظم و دقیق ۱۸ تحقیق و مطالعه که توسط محققان دانشگاه لیورپول در انگلستان انجام گرفته، به این نتیجه رسیده است که آگهی‌های تلویزیونی و اینترنتی تأثیر چشمگیری بر نوع تغذیه کودکان دارد.

چنین به نظر می‌رسد که این اعداد و ارقام نشان می‌دهند که کودکان ما به طور صحیح غذا نمی‌خورند. یک سوم از کودکان کانادایی دارای اضافه وزن یا چاقی بیش از حد هستند، هفتاد درصد از آنان حداقل نیاز روزانه میوه و سبزیجات را مصرف نمی‌کنند، و یک چهارم آنان هر روز غذای آماده یا فست فود مصرف می‌کنند.

اینکه کانادا برنامه‌ای داوطلبانه برای محدود کردن بازاریابی برای کودکان را از سال ۲۰۱۷ شروع کرده است، بسیار با ارزش است.

این برنامه که با عنوان Canadian Children’s Food and Beverage Advertising Initiative  شناخته می‌شود، استانداردهای بسیار قدرتمندی را تنظیم کرده است، اما فقط یک رستوران زنجیره‌ای و ۱۷ تولید کننده محصولات غذایی از آن تبعیت کرده‌اند.

تحقیقات آکادمیک و مستقل تأیید کرده‌اند که این برنامه و اقدامات داوطلبانه مشابه آن در کشورهای دیگر غیر مؤثر بوده‌اند.

در مقابل، بعضی از مطالعات کوچک نشان می‌دهند که قانون حمایت از مصرف کننده استان کبک، که از سال ۱۹۸۰ بازاریابی غذا و دیگر محصولات را برای کودکان محدود کرده است، تأثیر ساده اما مثبت بر محیط غذایی کودکان داشته است.

کودکانی که دارای اضافه وزن هستند در معرض خطر بیماری‌های مزمن از جمله، دیابت و بیماری قلبی قرار دارند، و این کودکان اغلب با مشکلاتی همچون عدم اعتماد به نفس، مورد تمسخر قرارگرفتن و عملکرد ضعیف درسی مواجه می‌شوند.

تا سال ۲۰۲۱ که قانون S-228 به اجرا در بیاید، والدین می‌توانند برای بهبود تغذیه کودکان خود اقداماتی را انجام دهند.

ابتدا مدت زمان تماشای تلویزیون برای کودکان را محدود کنند. انجمن پزشکان کودکان کانادا پیشنهاد می‌کند تا کودکان ۲ تا ۵ ساله کمتر از یک ساعت در روز به تماشای تلویزیون بنشینند.

دوم اینکه، کودکانِ خود را در مراحل آماده‌سازی غذا دخالت دهید و تمام خانواده در کنار هم غذا بخورید.

یک محیط غذایی سالم تمایل و وسوسه به غذاهای ناسالم را از بین می‌برد و یا محدود می‌کند، اما رابطه مثبتی با غذای سالم برقرار می‌کند که می‌تواند تا پایان عمر همراه شما باشد.