رشد ۳۰ درصدی گروه‌های دست‌راستی افراطی در کانادا

تعداد و فعالیت‌های گروه‌های دست‌راستی افراطی و نژادپرست در کانادا رو به افزایش است.

دو فیلم مستند «مستند‌سازی نفرت» و « نازی‌های آمریکایی جدید» تمرکز خود را بر روی گروه‌های نئو نازی در ایالات متحده آمریکا قرار داده‌اند.این دو مستند که پس از تحقیقاتی یکساله، ساخته شده تعدادی از گروه‌هایی که در پشت کشتار‌های خشونت‌ بار در آمریکا هستند را در مرکز توجه قرار داده‌اند، و اینکه چگونه عمل می‌کنند و همچنان بدون مجازات به عملیات خود ادامه می‌دهند.

اما کارشناسان معتقدند که مردم کانادا نیز باید درباره افزایش گروه‌های افراطی در این کشور حساسیت بیشتری از خود نشان دهند. به گزارش سی بی‌سی و طبق گفته باربارا پِری، استاد دانشگاه و کارشناس در زمینه جرم و جنایت ناشی از تنفر، در حال حاضر دست کم ۱۳۰ گروه دست راستی افراطی در سراسر کانادا فعال هستند، که از سال ۲۰۱۵ تاکنون رشد ۳۰ درصدی داشته است.

ایدئولوژی اغلب این گروه‌ها علیه ادیان و نژاد‌های خاص شکل گرفته است. افکار ضد اسلامی و احساسات ضد یهودی از جمله متداول‌ترین ایدئولوژی‌های آنها است، و به دنبال آنها نفرت از مهاجران، زنان، مردمان بومی، جوامع و گروه‌های دگرباش و دیگر گروه‌های اقلیت در رده‌های بعدی قرار دارند.

خانم پری می‌گوید:« هر هفته چند تظاهرات به اصطلاح دست راستی در کانادا برگزار می‌شود و اخیراً گروه‌های نفرت پراکن اقدام به تشکیل ائتلاف با یکدیگر کرده‌اند. این عمل که انعکاس دهنده شعار (راستی‌ها متحد شویم) در شارلوتسویل است، یک روند آزار دهنده را نشان می‌دهد که آنها با یکدیگر وحدت دارند و دارای یک چشم انداز مشترک هستند.»

خانم پری درباره اینکه آیا ممکن است که حوادثی همچون شورش شارلوتسویل در ویرجینیا، اینجا در کانادا هم اتفاق بیافتد، گفته است:« فقط یکی دو نفر از خط خارج می‌شوند. من نمی‌گویم که در اینجا اتفاق نخواهد افتاد، ما نیز در اینجا با برخی از گروه‌های مسلح و تعدادی از اعضاء خیلی تهاجمی آنها مواجه هستیم.»

وی به گروه‌هایی مانند (سه درصدی‌ها) اشاره می‌کند، که در استان‌های آلبرتا و انتاریو دارای شعبه هستند و اعضای آن به دلیل برخورداری از آموزش‌های شبه نظامی و نظامی مشهور هستند.

آمار‌ها نیز نشان می‌دهند که جنایات بر پایه تنفر در کانادا در حال افزایش است. مابین سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷، حوادثی که انگیزه وقوع آنها نفرت بوده و به پلیس گزارش شده بیش از ۶۰ درصد رشد داشته است. در این مدت ۲۰۷۳ مورد از این قبیل حوادث گزارش شده بود.

از این تعداد جنایات اتفاق افتاده، ۳۸ درصد جرایم خشونت آمیز بودند، که شامل حمله فیزیکی، تهدید و آزار و اذیت جنایی می‌شدند. و طبق گفته خانم پری، بیشتر جنایاتی که توسط پلیس برای آنها پرونده مستند تشکیل شده به وسیله افرادی به وقوع پیوسته است که در حال حاضر عضو هیچیک از این گروه‌های نفرت پراکن نیستند، و نشان می‌دهد که این مشکل بسیار فراگیر تر از چیزی است که ما تصور می‌کنیم.

اطلاعات پلیس بر مبنای اثبات از طریق تحقیقات و به طور گسترده بستگی به اراده قربانیان به گزارش دادن این جنایات دارد. باربارا پری توضیح می‌دهد که بسیاری از عوامل از جمله عدم اهتماد به پلیس، بر روی گزارش ندادن قربانیان تاثیر گذار است. به گفته او: « بعضی از ماموران پلیس دارای سابقه خشونت‌های ضد دگرباشی و ضد ترانس هستند، بنابراین افرادی که متعلق به این گروه‌ها هستند کمتر علاقه‌ای به ارائه گزارش خشونت‌هایی دارند که قربانی آن بوده‌اند.»

خانم پری ادامه داده است که بر اساس مطالعات انجام شده، ۸۰ تا ۸۵ درصد از جنایات بر پایه تنفر گزارش نمی‌شوند.

ایوان بالگورد، مدیر اجرایی شبکه ضد نفرت کانادا، می‌گوید که جلوگیری از گروه‌های نفرت پراکن برای انتشار اطلاعات آنلاین بسیار حیاتی است. این شبکه که در سال ۲۰۱۸ راه افتاده است، در تعطیل کردن بزرگترین پادکست نئو نازی‌های کانادا شرکت داشته است.

با این حال، بعضی از این گروه‌ها برای انتشار پیام خود از روش‌های قدیمی استفاده می‌کنند، اوایل ژوئیه بالگورد گزارشی دریافت کرد مبنی بر اینکه یک گروه دست راستی به منظور پذیرش عضو، اقدام به الصاق پوستر در اطراف محله‌های بَتِرست و سنت کلر در تورنتو کرده‌اند.

بالگورد می‌گوید، بر خلاف آمریکا، اعضاء این گروه‌ها در کانادا در مورد شناخته شدن حساس هستند و سعی می‌کنند که توجه زیادی را به خود جلب نکنند، بنابراین درباره حرکات سیاسی خود جار و جنجال به پا نمی‌کنند.

خانم پری می‌گوید که قوانین جاری کانادا درباره عواقب سازماندهی گروه‌های نفرت پراکن هیچ دستور‌العمل خاصی ندارند، بخصوص از زمانی که ماده ۱۳ قانون حقوق بشر کانادا، که درباره نفرت کلامی بود، در سال ۲۰۱۳ توسط دولت هارپر لغو شد. وی اضافه کرده است که برای جدا کردن گروه‌های تروریستی ( برچسبی که تمایل دارند برای گروه‌های شبه نظامی اسلامی استفاده کنند) از گروه‌های نفرت پراکن توسط مقامات و مسوؤلین اجرای قانون اقداماتی صورت گرفته است، اگرچه خانم پری اعتقاد دارد که گروه‌های دست راستی باید در رده بندی گروه‌های تروریستی قرار بگیرند.

خانم پری می‌گوید مردم کانادا در زمینه اعتراض به تظاهرات گروه‌های دست راستی حضور استثنایی داشته‌اند. تعداد آنها در اغلب موارد از تظاهر کنندگان بیشتر بوده است. او بر اهمیت داشتن اتحاد در سطح فردی به هنگام مشاهده نفرت کلامی یا جنایت بر پایه نفرت تاکید دارد. خانم پری گفته است: « بخش آموزش عمومی نیز ضروری است. اگرچه مردم کانادا هر روز در مورد وجود گروه‌های افراطی دست راستی آگاهی بیشتری پیدا می‌کنند، اما عده زیادی آگاه نیستند. کانادایی‌ها بسیار راضی هستند. در آمریکا وضع بدتر است، اما بیش از این نمی‌توانیم آن را انکار کنیم، خیلی آشکار است.»