بیانیه میرحسین موسوی: پروژه آلترناتیوسازی؟ یا خواسته‌های ناممکن؟
انتشار بیانیه اخیر میرحسین موسوی، نخست وزیر سال‌های جنگ ۸ ساله عراق و ایران، با تکیه بر ضرورت برگزاری یک رفراندوم و تشکیل مجلس مؤسسان بسیار بحث‌انگیز شده است.
چند روز پس از انتشار بیانیه میرحسین موسوی، بیش از ۸۰۰ تن از فعالان سیاسی درون و بیرون از ایران، در حمایت از او و خواسته‌هایش بیانیه دیگری منتشر کردند. و در نهایت انتشار بیانیه ۱۷ تن از فعالان سیاسی مخالف جمهوری اسلامی در ایران، فضای بحث و گفتگوی ایرانیان پس از جنگ ۱۲ روزه اسرائیل و آمریکا علیه جمهوری اسلامی را بکلی تحت تأثیر قرار داده است.
موافقان و مخالفان این بیانیه‌ها، بویژه موضوعات برگزاری رفراندوم جهت تغییر نظام سیاسی و تشکیل مجلس مؤسسان، که در بیانیه میرحسین موسوی بر آن تأکید شده است، استدلال‌های گوناگونی در مورد امکان یا ناممکن بودن انجام این خواسته‌ها تا زمان بقای جمهوری اسلامی ابراز کرده‌اند.
برخی دیگر انتشار و حمایت از خواسته‌های میرحسین موسوی و همچنین بیانیه ۱۷ نفره را در شرایط کنونی برای ایجاد یک گفتمان سیاسی با هدف فشار بر جمهوری اسلامی و نهایتاً عبور از آن ضروری دانسته‌اند.
دکتر عطا هودشتیان، تحلیل‌گر سیاسی و استاد دانشگاه، در گفتگو با پرژن میرور به تحلیل همه‌جانبه بیانیه میرحسین موسوی، نادیده‌های بیانیه و نقاط قوت و ضعف آن پرداخته است.
پرسش‌های از قبیل اینکه اصولاً برگزاری یک رفراندوم با چه موضوعی؟ در چه زمانی؟ با کدام نظارت؟ و توسط کدام نهاد یا ساختار سیاسی می‌تواند برگزار شود، در این گفتگو طرح شده است.
عطا هودشتیان در مقاله مشروحی که در باره بیانیه میرحسین موسوی و بیانیه ۱۷ نفره نوشته به بحث آلترناتیوسازی نیز اشاره کرده است.
اینکه در شرایط کنونی ایران، چه از جنبه سیاست داخلی، چه از لحاظ نگاه و اهداف اسرائیل و آمریکا به ایران و منطقه، و چه از لحاظ وضعیت و توانایی‌ها و ناتوانایی‌های اپوزیسیون مخالف رژیم در داخل و خارج از کشور، چه آلترناتیوهای جدی می‌تواند شکل بگیرد؟ آمریکا و اروپا و اسرائیل کدام نگاه و نقش و تأثیر را به آلترناتیوهای احتمالی رژیم جمهوری اسلامی خواهند داشت؟ نقش و جایگاه اپوزیسیون خارج از کشور، با همه گرایش‌های گوناگون و پراکندگی‌های دیرینه‌اش، در شکل‌گیری آینده ایران چه خواهد بود؟
گفتگوی عطا هودشتیان با پرژن میرور را ببینید
* اخبار و گزارش‌های پرژن میرور را در شبکه‌های مجازی دنبال کنید.
www.persianmirror.ca
گام بلند کانادا در ترکیه
کارنی نخستین نخست‌وزیر کانادا است که در قالبی دوجانبه به ترکیه سفر می‌کند. سفری که هدف اصلی آن، گشودن فصل تازه‌ای از همکاری‌های اقتصادی و امنیتی و پایان دادن به دوره‌ای از «گسست دیپلماتیک» میان دو طرف عنوان شده است.
نه قاطع آلبرتا به جدایی از کانادا
در یکی از حساس‌ترین و تاریخی‌ترین مقاطع سیاسی کانادا، شهروندان استان آلبرتا با شرکتی گسترده در یک همه‌پرسی سرنوشت‌ساز، دست رد به سینه جدایی‌طلبان زدند و با اکثریتی قاطع، ماندن در کنفدراسیون کانادا را انتخاب کردند.
در «هفته پاسخگو کردن ایران»، در پارلمان کانادا چه گذشت؟
از جمله موضوعات تأکید شده در این بیانیه:
– تحریم رهبری ارشد و شریان‌های مالی نهادهای سرکوب رژیم؛
– مسدود سازی روزنه‌های نفوذ و پول‌شویی مقامات رژیم در کانادا؛
ـ اقدام بین‌المللی علیه دادگاه‌های دسته‌جمعی و اعدام‌ها؛
ـ راه‌اندازی تحقیقات ملی در باره جنایات علیه بشریت از طرف جمهوری اسلامی؛
و موضوع تفکیک سربازی اجباری از عضویت داوطلبانه در سپاه پاسداران است.
کاوه شهروز به پرسش‌های طرح شده در رابطه با این موضوعات و دیگر مسائل پاسخ می‌دهد.
پیاده‌روی و دویدن برای عدالت
چهارمین برنامه سالانه «پیاده‌روی و دویدن برای عدالت» روز شنبه ۱۰ اکتبر در شهر نیومارکت در شمال تورنتو برگزار شد.
درد بزرگ فوتبال ایران لمپنیسم ساختاری است
به گفته او نخستین چیزی که فوتبال ایران نیاز دارد چشم‌اندازی است که موفقیت پایدار را تضمین کند. بیژن عزیزی در این گفت‌و‌گو می‌گوید فوتبالیست‌های درخشان ایرانی، مانند علی کریمی، علی دایی و دیگران، که در سطح جهانی هم موفقیت‌های خوبی داشته‌اند، به ورزش فوتبال ایران هیچ کمکی نکرده‌اند!
ناوی پیلای برنده جایزه نوبل صلح شد
کمیته نوبل نروژ روز جمعه جایزه نوبل صلح را به «ناوانتم(ناوی) پیلای»، حقوق‌دان و فعال برجسته ۸۵ ساله اهل آفریقای جنوبی، اهدا کرد.
آن کارسون، نویسنده و شاعر کانادایی برنده نوبل ادبیات شد
آکادمی سوئد در استکهلم نوبل ادبیات سال ۲۰۲۶ را به آن کارسون ، شاعر، جستارنویس، مترجم و پژوهشگر ۷۶ ساله کانادایی اعطا کرد.
طرح جامعه مدنی کانادا برای مقابله با سرکوب در ایران
در هفته پاسخگو کردن حکومت جمهوری اسلامی برای نقض مستمر حقوق بشر، روزهای ۶ و ۷ اکتبر، چند تن از اعضای ایرانی-کانادایی نهاد حقوق بشری «کلکتیو عدالت برای ایران» و رئیس و چند عضو کانادایی «مرکز حقوق بشر رائول والنبرگ»، در محل پارلمان در شهر اتاوا، دیدارهایی با گروهی از سناتورها و نمایندگان مجلس برگزار کردند.
چرا با وجود اثبات فواید کارهای داوطلبانه، مشارکت عمومی افت کرده است؟
همه ما بارها شنیده‌ایم که کمک به دیگران و انجام کارهای خیرخواهانه نه تنها سلامت روانی و جسمی ما را بهبود می‌بخشد، بلکه احساس شادی و تعلق خاطر به جامعه را نیز تقویت می‌کند. پژوهش‌های متعدد روان‌شناسی بارها تایید کرده‌اند که فعالیت‌های داوطلبانه یکی از کلیدهای اصلی شادکامی فردی و اجتماعی است.
