به بهانه‌ى انتخابات ٢١ اكتبر کانادا
توماس پيكتى : چپ برهمن (نخبه) و راست سوداگر، هر دو ذاتا ضد برابرى خواهى‌اند و از اين‌رو، هر گونه طرح و برنامه‌ى برابر خواهى فورا از سوى آنها رد مى‌شود
فریده جلایی‌فر- روانشناس و منتقد اجتماعی
از زمانى كه تظاهرات عظيم و گسترده‌ى مردم آمريكا عليه جنگ ويتنام صورت گرفت، جامعه‌شناسان و روان‌شناسان سياست باز، به در خواست سياست‌مداران، در صدد ايجاد شكاف و تفرقه در اجتماع برآمدند و در اين راه بسيار موفق بودند. بتدريج «ليبراليسم» به «نئو ليبراليسم» تغيير شكل داد و روزگار بر وفق مراد قدرتمندان آغاز به چرخش كرد!
امروز، به دنبال همان تفكر، گروه‌هاى متفاوت و بر چسب‌هاى گو ناگون اجتماعى داريم: زنان، هم‌جنس‌گرايان، سياهان، مهاجران، پناهندگان، دموكرات‌ها، جمهورى خواهان، ليبرال‌ها، محافظه كاران ووو… و بدين شكل هرگز جنبشى همگانى و يك دست صورت نمى‌گيرد. در واقع تقسيم جامعه به گروه‌هاى مختلف، از صدايى هماهنگ و قدرتمند ممانعت مى‌كند و سياست‌مداران با آرامش، ما را به راهى مى‌برند كه مى‌خواهند!
اين عدم هماهنگى، هر گروهى را (حتا به شكل نا آگاهانه) دشمن گروه ديگر كرده و هر كس سنگ خود را به سينه زده و رنگ انسانى و همدردى هر روز كم رنگ‌تر مى‌شود!
هيچ انقلابى صورت نمى‌گيرد و هيچ دگرگونى عميق و اساسى انجام نشده و ما مردم نا آگاه در گروه‌هاى خود مى‌لوليم و از درد يگديگر بى‌خبريم!
دردناك‌تر اين كه عدم هم صدايى، در ميان ما ايرانيان دور از ديار هم اتفاق افتاده و هر روز پر رنگ‌تر مى‌شود!
غم‌انگيز است درد غربت داشتن و صداى يكديگر را نشنيدن!
اين تفرقه و شكستن، هم در ارتباط با ديارمان به چشم مى‌خورد و هم در جامعه‌ى كوچك‌مان در تورنتو!
هر روز گروهى به جان يكديگر افتاده و تيشه به ريشه‌ى يكديگر مى‌زنيم، غافل از اين كه دود اين دشمنى‌ها به چشم همه خواهد رفت! همان شكستگى صدا كه در ارتباط با ميهن‌مان ايجاد شده، در بين ما مهاجران هم در حال وقوع است. كارشكنى، عدم اعتماد و راه به جايى نبردن!
كشور ميزبان هم اعتمادش را به ما از دست خواهد داد و صداى شكسته‌ى ما را نخواهد شنيد!
راستى ما را چه مى‌شود؟ از اين كينه‌ها چه عايدمان شده؟ تجربه‌ى چهار دهه دور از ديار بودن چيست؟ تجربه‌ى در دمو كراسى زيستن چيست؟
آيا به‌واقع ما توان يادگيرى نداريم؟ آيا كمبودهاى تاريخى ما، توان ديدن فردا را از ما گرفته است؟
آيا منافع کوتاه مدت (من) بر منافع ( گروه و ميهن) ارجحيت دارد؟
فرويد: توده هميشه خواهان و جوياى يك مظهر قدرت و تشنه‌ى فرمانبردارى است.
آمادگى فراوانى براى «هيجان زدگى» داريم و به سهولت گرفتار «توهمات جمعى» مي‌شويم. به قول روان‌شناسان: «توده» بيشتر اهل عمل است تا تفكر و انديشيدن.
گويا به شكلى بيمار گونه مجذوب « گروه» شده و اراده‌ى خود را از دست مى‌دهيم و شخصيت خود آگاهمان در راه همرنگى با جماعت از دست مى‌رود!
اين «پدر سالارى» كهنه و فرسوده‌ى ما، حتا در سرزمين دمو كراسى هم دست از سرمان بر نمى‌دارد! و در اين دنياى بى اخلاق، نا آگاهانه به راهى مي‌رويم كه سياست بازان انتخاب مى‌كنند و ندانسته به قطع دست و پاى خود سر گرميم!
.اين روزها شايد يادآورى «ننه دلاور » برشت آموزنده باشد
ننه دلاور در جنگ كاسبى‌اش پر رونق و اوضاعش رو براه است، اما تك تك فرزندانش را از دست
مي‌دهد، گرفتار تناقض، سرگردان و ناتوان از تصميم‌گيرى، بايد جنگ را تاييد كند يا تكذيب!؟
ما هم دچار تناقض شده و در اين زمان بسيار حساس ندانسته، محافظه كاران، راستگرايان و پوپوليست‌ها را حمايت مى‌كنيم!
غم‌انگيز است از چاله ديارمان بيرون آمده و به چاه راستگرايان افتادن!
گويا براى براندازى رژيم منحوس جمهورى اسلامی، هر كارى قابل قبول است، حتا هم صدايى با راستگرايان بى اخلاق!
با جناب ترامپ هم صدا شدن و فراموش كردن جناب هارپر! شگفت انگيز است و دردناك!
و خدا نكند كلامى مخالف شنيده شود كه بر چسب جمهورى اسلامى و استمرار طلب و… به آسانى آويزه‌ى هر كسى خواهد شد!
انتخابات اين‌بار كانادا، نه تنها براى كانادا، بلكه براى جهان دموكراسى بسيار حساس و حياتى است.
در بسيارى از كشورهاى ارو پايى، راستگرايان تنها سفيد پسند، در حال شكل گرفتن هستند و تمام زحمات دراز مدت انسان‌هايى شريف و باورمند به آزادى و برابر ى را، به آسانى دفن خواهند كرد.
ما ايرانيان كانادايى، به نام انسانيت و دفاع از آزادى و تاثير گذار بودن رأی‌هايمان وظيفه داريم به ليبرال‌ها رأى دهيم، تا گامى كوچك در راه استمرار دمو كراسى و برابری برداشته باشيم.
محافظه‌كاران ضد زن، ضد سقط جنين، ضد غير سفيد، ضد هم‌جنس‌گرا، ضد حفظ محيط زيست ووو… دردى از دردهاى امروز ما مردم دوا نخواهند كرد!
بايد بدانيم كه تاريخ ما را قضاوت خواهد كرد و آيندگان افكار و اعمال ما را در دادگاه «اخلاق» بررسى خواهند كرد.
بودجه جنجالی ۲۰۲۶ کانادا
دولت مارک کارنی که پیش‌تر وعده بودجه‌ای اقتصادی و متمرکز بر حمایت از کسب‌وکارهای کوچک و متوسط را داده بود، سند مالی سال ۲۰۲۶-۲۰۲۷ خود را با گرایشی شدیداً اجتماعی و پرهزینه رونمایی کرد.
وقتی الگوریتم‌ها و هوش مصنوعی جای قلم نویسندگان را می‌گیرند
رسوایی تازه استفاده یک نویسنده شناخته‌شده از هوش مصنوعی در نگارش رمانش، جامعه ادبی را در شوک فرو برده است.
امضای «پیمان برای آینده» میان کانادا و اروپا در سایه مخالفت چند کشور اروپایی
رهبران کانادا و اتحادیه اروپا در نشست مشترک خود در مونترال، از پیمان جدیدی به نام «ائتلاف برای آینده» رونمایی کردند.
کانادا دو فروند هواپیمای جنگنده «اف۳۵» را از آمریکا تحویل گرفت
نیروی هوایی سلطنتی کانادا تحویل دو فروند از جنگنده‌های «اف۳۵» را تایید کرد.
پیروزی مجدد «اولیویا چاو» در مقام شهردار بزرگ‌ترین شهر کانادا
ساکنان تورنتو روز دوشنبه بار دیگر با حضور در پای صندوق‌های رای، اعتماد خود را به «اولیویا چاو» تجدید کردند.
چراغ سبز کانادا به ادعای امارات در باره جزایر سه‌گانه خلیج فارس
سفر رسمی «شیخ خالد بن محمد بن زاید»، ولیعهد ابوظبی به اتاوا و دیدار او با «مارک کارنی»، نخست‌وزیر کانادا، با امضای یک بیانیه مشترک و ارتقای روابط دو کشور به «شرکت استراتژیک» به پایان رسید.
بیست و ششمین جشنواره فیلم دیاسپورا در تورنتو
بیست و ششمین دوره این جشنواره از تاریخ ۵ تا ۸ نوامبر ۲۰۲۶ در مرکز شهر تورنتو برگزار می‌شود.
دو نگاه متفاوت برای آینده تورنتو
انتخابات شهرداری‌ها، از مهم‌ترین انتخابات‌ها در کانادا است. برنامه‌ها و خدمات ارائه شده به مردم از طرف شهرداری‌ها در بسیاری از موارد با زندگی روزمره شهروندان در ارتباط است. تجربه انتخابات‌های شهرداری‌ها در چند سال گذشته در بزرگشهر تورنتو نشان می‌دهد که بخش قابل توجهی از مردم(بویژه مهاجران دارای حق رأی) انتخابات‌های شهرداری‌ها را چندان قابل اهمیت نمی‌دانند.
خط ونشان بی‌سابقه دولت کانادا برای مشاوران قلابی مهاجرت
دولت کانادا شمشیر را برای مشاوران غیرقانونی، وکلای متخلف و فعالان سودجو در زمینه مهاجرت از رو بسته است.
آماده‌باش برای بدترین سناریو
در پی افزایش بی‌سابقه تنش‌های منطقه‌ای و جهش ناگهانی اختلافات تجاری، دولت کانادا نخستین استراتژی جامع امنیت ملی خود در طول دو دهه گذشته را منتشر کرد.
