
جراح مشهور تورنتو به پرداخت ۲۲.۵ میلیون دلار محکوم شد
دادگاه عالی انتاریو در یک حکم بیسابقه، دکتر مارتین یوگنبورگ، جراح پلاستیک سرشناس تورنتو ملقب به «Dr. 6ix» را به دلیل نقض گسترده حریم خصوصی بیماران از طریق نصب دوربینهای مداربسته مخفی، به پرداخت ۲۲.۵ میلیون دلار غرامت محکوم کرد. این حکم پس از یک دادگاه پنج هفتهای در اواخر سال ۲۰۲۵ صادر شد.
ماجرا از نوامبر ۲۰۱۸ آغاز شد که دو خبرنگار برنامهی تحقیقی «مارکتپلیس» شبکه CBC به عنوان بیمار به کلینیک جراحی زیبایی تورنتو (TCSI) واقع در هتل مجلل «فیرمونت رویال یورک» مراجعه کردند. آنها متوجه دوربینهای مشکوکی در سقف اتاقهای مشاوره شدند. در پی این گزارش، سازمان نظام پزشکی انتاریو (CPSO) بلافاصله وارد عمل شد، سیستم ضبط ویدیو را توقیف و فعالیت آن را متوقف کرد. کمیسر حریم خصوصی انتاریو نیز این اقدام کلینیک را غیرقابلقبول و نقض صریح قانون حفاظت از اطلاعات بهداشتی فردی (PHIPA) دانست.
تحقیقات نشان داد که ۲۴ دوربین در سراسر کلینیک از جمله در سالنهای انتظار، اتاقهای تزریق، اتاق مشاوره و حتی اتاق عمل و ریکاوری و مکانهایی که بیماران برای معاینه کاملاً برهنه میشدند، نصب شده بود.
کلینیک هیچگونه اطلاعرسانی به بیماران نکرده بود و تنها تابلوی هشدار، روی قفسهای در اتاق عمل پنهان شده بود. بیماران سابق این کلینیک در دادگاه شهادت دادند که پس از اطلاع از وجود این دوربینها احساس «شوک، خیانت، هتک حرمت و تحقیر» کردهاند.
قاضی پل شاباس با رد ادعای دکتر یوگنبورگ مبنی بر اینکه دوربینها جنبه امنیتی داشتهاند، شهادت او را «نامعتبر» خواند و تأکید کرد این دوربینها صرفاً برای حل اختلافات به نفع خود پزشک استفاده میشده است. دادگاه اقدامات این جراح را مصداق بارز سهلانگاری، نقض عهد امانتداری و تعرض به حریم خصوصی دانست.
بر اساس این حکم، این جراح که بیش از ۱۴۰ هزار دنبالکننده در اینستاگرام دارد، باید ۲۱.۵ میلیون دلار غرامت جمعی به بیماران خسارتدیده (بین سالهای ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸) و ۱ میلیون دلار به عنوان جریمه تنبیهی پرداخت کند. با پایان این مرحله از دادگاه، شاکیان همچنان میتوانند برای دریافت خسارتهای فردی بیشتر ناشی از آسیبهای روحی این حادثه اقدام کنند.
* اخبار و گزارشهای پرژن میرور را در کانال یوتیوب و سایت و صفحات مجازی persianmirror.ca بخوانید.
گام بلند کانادا در ترکیه
کارنی نخستین نخستوزیر کانادا است که در قالبی دوجانبه به ترکیه سفر میکند. سفری که هدف اصلی آن، گشودن فصل تازهای از همکاریهای اقتصادی و امنیتی و پایان دادن به دورهای از «گسست دیپلماتیک» میان دو طرف عنوان شده است.
نه قاطع آلبرتا به جدایی از کانادا
در یکی از حساسترین و تاریخیترین مقاطع سیاسی کانادا، شهروندان استان آلبرتا با شرکتی گسترده در یک همهپرسی سرنوشتساز، دست رد به سینه جداییطلبان زدند و با اکثریتی قاطع، ماندن در کنفدراسیون کانادا را انتخاب کردند.
در «هفته پاسخگو کردن ایران»، در پارلمان کانادا چه گذشت؟
از جمله موضوعات تأکید شده در این بیانیه:
– تحریم رهبری ارشد و شریانهای مالی نهادهای سرکوب رژیم؛
– مسدود سازی روزنههای نفوذ و پولشویی مقامات رژیم در کانادا؛
ـ اقدام بینالمللی علیه دادگاههای دستهجمعی و اعدامها؛
ـ راهاندازی تحقیقات ملی در باره جنایات علیه بشریت از طرف جمهوری اسلامی؛
و موضوع تفکیک سربازی اجباری از عضویت داوطلبانه در سپاه پاسداران است.
کاوه شهروز به پرسشهای طرح شده در رابطه با این موضوعات و دیگر مسائل پاسخ میدهد.
پیادهروی و دویدن برای عدالت
چهارمین برنامه سالانه «پیادهروی و دویدن برای عدالت» روز شنبه ۱۰ اکتبر در شهر نیومارکت در شمال تورنتو برگزار شد.
درد بزرگ فوتبال ایران لمپنیسم ساختاری است
به گفته او نخستین چیزی که فوتبال ایران نیاز دارد چشماندازی است که موفقیت پایدار را تضمین کند. بیژن عزیزی در این گفتوگو میگوید فوتبالیستهای درخشان ایرانی، مانند علی کریمی، علی دایی و دیگران، که در سطح جهانی هم موفقیتهای خوبی داشتهاند، به ورزش فوتبال ایران هیچ کمکی نکردهاند!
ناوی پیلای برنده جایزه نوبل صلح شد
کمیته نوبل نروژ روز جمعه جایزه نوبل صلح را به «ناوانتم(ناوی) پیلای»، حقوقدان و فعال برجسته ۸۵ ساله اهل آفریقای جنوبی، اهدا کرد.
آن کارسون، نویسنده و شاعر کانادایی برنده نوبل ادبیات شد
آکادمی سوئد در استکهلم نوبل ادبیات سال ۲۰۲۶ را به آن کارسون ، شاعر، جستارنویس، مترجم و پژوهشگر ۷۶ ساله کانادایی اعطا کرد.
طرح جامعه مدنی کانادا برای مقابله با سرکوب در ایران
در هفته پاسخگو کردن حکومت جمهوری اسلامی برای نقض مستمر حقوق بشر، روزهای ۶ و ۷ اکتبر، چند تن از اعضای ایرانی-کانادایی نهاد حقوق بشری «کلکتیو عدالت برای ایران» و رئیس و چند عضو کانادایی «مرکز حقوق بشر رائول والنبرگ»، در محل پارلمان در شهر اتاوا، دیدارهایی با گروهی از سناتورها و نمایندگان مجلس برگزار کردند.
چرا با وجود اثبات فواید کارهای داوطلبانه، مشارکت عمومی افت کرده است؟
همه ما بارها شنیدهایم که کمک به دیگران و انجام کارهای خیرخواهانه نه تنها سلامت روانی و جسمی ما را بهبود میبخشد، بلکه احساس شادی و تعلق خاطر به جامعه را نیز تقویت میکند. پژوهشهای متعدد روانشناسی بارها تایید کردهاند که فعالیتهای داوطلبانه یکی از کلیدهای اصلی شادکامی فردی و اجتماعی است.















