
روزی که مهاجران رسماً به خانه جدید خود بله میگویند
اول ژوئیه (روز ملی کانادا) برای میلیونها نفر در سراسر جهان، فراتر از یک تعطیلی تقویمی، نمادی از آغاز یک زندگی جدید، امنیت و برابری است. امسال نیز همزمان با جشنهای سراسری، لینا متلج دیاب، وزیر مهاجرت کانادا، با انتشار بیانیهای به مناسبت این روز، بر نقش حیاتی و غیرقابلانکار مهاجران در شکلگیری هویت، پیشرفت و تپش قلب این کشور تاکید کرد.
سوگند شهروندی؛ لحظهای عاطفی که تاریخ را میسازد
وزیر مهاجرت با حضور در مراسم رسمی اعطای شهروندی در شهر اتاوا، این رویداد را یکی از تاثیرگذارترین تجربیات انسانی توصیف کرد. در این مراسم که به طور همزمان در سراسر کشور برگزار شد، هزاران تازهوارد با ادای سوگند وفاداری، رسماً به «خانواده بزرگ کانادا» پیوستند. دیاب این لحظه را بازتابی از امید، اراده و سختکوشی افرادی دانست که کانادا را برای ساختن آینده خود و فرزندانشان انتخاب کردهاند. او تاکید کرد که فرقی نمیکند یک خانواده نسلها در این خاک زندگی کرده باشد یا امروز برای اولین بار سوگند یاد کند؛ تکتک این افراد نویسندگان داستانِ واحدِ اتحاد، فرصتهای برابر و پیشرفت کانادا هستند.
تنوع فرهنگی و تعهد به ریشهها
یکی از مهمترین بخشهای برگزاری این روز ملی، تجلیل از موزاییک فرهنگی کانادا است؛ جایی که تنوع نژادی و زبانی نه مایه افتراق، بلکه عامل اصلی پویایی جامعه معرفی میشود. وزیر مهاجرت در پیام خود علاوه بر خوشآمدگویی به شهروندان جدید، یاد و خاطره اقوام نخستین و بومیان این سرزمین (First Nations, Inuit, Métis) را گرامی داشت و از نقش تاریخی آنها در شکلگیری جامعه امروز قدردانی کرد.
روز کانادا برای مهاجران، یادآور این واقعیت است که آنها در کشوری قدم گذاشتهاند که ارزشهای مشترک انسانی و زبانهای رسمی، همه را زیر یک پرچم متحد میکند تا با اعتمادبهنفس، آیندهای روشنتر را برای نسلهای بعدی رقم بزنند.
* با سابسکرایب و فالو کردن صفحات مجازی پرژن میرور، مستقیم و به سرعت از اخبار و گرارشهای تازه و مفید آگاه شوید.
گام بلند کانادا در ترکیه
کارنی نخستین نخستوزیر کانادا است که در قالبی دوجانبه به ترکیه سفر میکند. سفری که هدف اصلی آن، گشودن فصل تازهای از همکاریهای اقتصادی و امنیتی و پایان دادن به دورهای از «گسست دیپلماتیک» میان دو طرف عنوان شده است.
نه قاطع آلبرتا به جدایی از کانادا
در یکی از حساسترین و تاریخیترین مقاطع سیاسی کانادا، شهروندان استان آلبرتا با شرکتی گسترده در یک همهپرسی سرنوشتساز، دست رد به سینه جداییطلبان زدند و با اکثریتی قاطع، ماندن در کنفدراسیون کانادا را انتخاب کردند.
در «هفته پاسخگو کردن ایران»، در پارلمان کانادا چه گذشت؟
از جمله موضوعات تأکید شده در این بیانیه:
– تحریم رهبری ارشد و شریانهای مالی نهادهای سرکوب رژیم؛
– مسدود سازی روزنههای نفوذ و پولشویی مقامات رژیم در کانادا؛
ـ اقدام بینالمللی علیه دادگاههای دستهجمعی و اعدامها؛
ـ راهاندازی تحقیقات ملی در باره جنایات علیه بشریت از طرف جمهوری اسلامی؛
و موضوع تفکیک سربازی اجباری از عضویت داوطلبانه در سپاه پاسداران است.
کاوه شهروز به پرسشهای طرح شده در رابطه با این موضوعات و دیگر مسائل پاسخ میدهد.
پیادهروی و دویدن برای عدالت
چهارمین برنامه سالانه «پیادهروی و دویدن برای عدالت» روز شنبه ۱۰ اکتبر در شهر نیومارکت در شمال تورنتو برگزار شد.
درد بزرگ فوتبال ایران لمپنیسم ساختاری است
به گفته او نخستین چیزی که فوتبال ایران نیاز دارد چشماندازی است که موفقیت پایدار را تضمین کند. بیژن عزیزی در این گفتوگو میگوید فوتبالیستهای درخشان ایرانی، مانند علی کریمی، علی دایی و دیگران، که در سطح جهانی هم موفقیتهای خوبی داشتهاند، به ورزش فوتبال ایران هیچ کمکی نکردهاند!
ناوی پیلای برنده جایزه نوبل صلح شد
کمیته نوبل نروژ روز جمعه جایزه نوبل صلح را به «ناوانتم(ناوی) پیلای»، حقوقدان و فعال برجسته ۸۵ ساله اهل آفریقای جنوبی، اهدا کرد.
آن کارسون، نویسنده و شاعر کانادایی برنده نوبل ادبیات شد
آکادمی سوئد در استکهلم نوبل ادبیات سال ۲۰۲۶ را به آن کارسون ، شاعر، جستارنویس، مترجم و پژوهشگر ۷۶ ساله کانادایی اعطا کرد.
طرح جامعه مدنی کانادا برای مقابله با سرکوب در ایران
در هفته پاسخگو کردن حکومت جمهوری اسلامی برای نقض مستمر حقوق بشر، روزهای ۶ و ۷ اکتبر، چند تن از اعضای ایرانی-کانادایی نهاد حقوق بشری «کلکتیو عدالت برای ایران» و رئیس و چند عضو کانادایی «مرکز حقوق بشر رائول والنبرگ»، در محل پارلمان در شهر اتاوا، دیدارهایی با گروهی از سناتورها و نمایندگان مجلس برگزار کردند.
چرا با وجود اثبات فواید کارهای داوطلبانه، مشارکت عمومی افت کرده است؟
همه ما بارها شنیدهایم که کمک به دیگران و انجام کارهای خیرخواهانه نه تنها سلامت روانی و جسمی ما را بهبود میبخشد، بلکه احساس شادی و تعلق خاطر به جامعه را نیز تقویت میکند. پژوهشهای متعدد روانشناسی بارها تایید کردهاند که فعالیتهای داوطلبانه یکی از کلیدهای اصلی شادکامی فردی و اجتماعی است.















