ساعتها را عقب بکشید و یک ساعت بیشتر بخوابید
در ساعت ۲ بامداد یکشنبه ۵ نوامبر، در بیشتر نقاط کانادا ساعت و زمان تابستانی تمام میشود و با عقب کشیدن ساعتها، ظاهراً یک ساعت بیشتر میتوان خوابید.
اما در اصل ۶۰ دقیقه بدست آمده، همان زمانی است که در آغاز فصل بهار با جلو کشیدن ساعتها از دست داده بودیم.
سالهاست که دو بار در سال، در دومین یکشنبه ماه مارس و نخستین یکشنبه ماه نوامبر، در زمان جلو بردن و عقب کشیدن ساعتها، بحث ضروری و یا بیهوده بودن این کار طرح میشود.
مهمترین توجیه و دلیل طرفداران تغییر ساعت تابستانی و زمستانی صرفهجویی در مصرف انرژی(برق و سوخت و غیره) عنوان میشود. مخالفان اما دلایل بیشتری ارائه میکنند. علاوه بر بیهوده دانستن این کار در صرفه جویی انرژی، بههم ریختن ریتم طبیعی زندگی انسانها و حیوانات و آسیبهای احتمالی که برای تنظیم زمان تغییر یافته با ریتم قبلی ممکن است وارد شود، از جمله دلایل ارائه شده است.
به هرحال موافقان و مخالفان باید ساعتهای خود را در فاصله آخرین ساعات پایانی روز شنبه و نخستین ساعات روز یکشنبه تغییر دهند تا روند عادی کار و زندگی آنها مختل نشود.
دو بار تغییر ساعت در سال در آمریکای شمالی از سالهای ۱۹۶۰ آغاز شده و به نظر میرسد هنوز چالشهای زیادی برای پذیرش همگانی این کار وجود دارد.
تغییر ساعت برای ساعتهای شخصی، در منازل و محل کار باید دستی انجام شود، اما تلفنهای همراه و کامپیوترها و تلویزیونهای جدید اتوماتیک ساعتهایشان تغییر خواهد کرد.
تغییر ۲ بار در سالِ زمان ساعتها، فرصت مناسبی برای تعویض باطریهای دستگاههای اعلام خطر دود و آتش سوزی و گاز کربنیک در منازل است.
همچنین میتوان از فرصت تغییر ساعت، که هر شش ماه یکبار پیش میآید استفاده کرد و تشکهای خواب را پشت و رو و سر و ته کرد تا اثر وزن بدن در همه قسمتهای تشک بطور یکسان باشد و در نتیجه طول عمر و زمان استفاده از تشکها بیشتر شود.
آیا میدانید؟
– استان در ساسکچوان و بخشی از استان بریتیش کلمبیا، ساعتها مانند بقیه نقاط کانادا هرگز تغییر نمیکند و در همه سال ساعت و زمان عادی را حفظ میکنند.
– در کانادا در هر لحظه شش زمان مختلف وجود دارد که بیشترین اختلاف آنها ۴ ساعت و ۳۰ دقیقه است.
– تقریباً ۷۰ کشور در سال ۲ بار ساعتهای خود را تغییر میدهند و عقب و جلو میکنند.
– در پائیز کشورهای اتحادیه اروپا یک هفته زودتر از آمریکای شمالی ساعتها را عقب میکشند و در بهار، دو هفته بعد از آمریکای شمالی ساعتها را جلو میبرند.
بازگشت جنجالی استن چو به دولت داگ فورد
داگ فورد، نخست وزیر انتاریو، وزیر ولخرج و مستعفی را با حقوق و مزایای بیشتر به دولت بازگرداند.
آنچه با افشای صورتحسابهای چند ده هزار دلاری اقامت در هتلهای لوکس شروع شد، اکنون به یکی از چالشبرانگیزترین بحرانهای سیاسی دولت محافظهکار داگ فورد در استان اونتاریو تبدیل شده است.
گام بلند کانادا در ترکیه
کارنی نخستین نخستوزیر کانادا است که در قالبی دوجانبه به ترکیه سفر میکند. سفری که هدف اصلی آن، گشودن فصل تازهای از همکاریهای اقتصادی و امنیتی و پایان دادن به دورهای از «گسست دیپلماتیک» میان دو طرف عنوان شده است.
نه قاطع آلبرتا به جدایی از کانادا
نه قاطع آلبرتا به جدایی از کانادا
پیروزی قاطع تمامیت ارضی در رفراندوم سرنوشتساز
در یکی از حساسترین و تاریخیترین مقاطع سیاسی کانادا، شهروندان استان آلبرتا با شرکتی گسترده در یک همهپرسی سرنوشتساز، دست رد به سینه جداییطلبان زدند و با اکثریتی قاطع، ماندن در کنفدراسیون کانادا را انتخاب کردند. بر اساس نتایج اولیهای که روز سهشنبه پس از شمارش برگههای رأی اعلام شد، حدود ۷۶ درصد از رأیدهندگان خواستار بقای آلبرتا در خاک کانادا شدند و تنها ۲۴ درصد از ایده جدایی و برگزاری رفراندوم الزامآور استقلال حمایت کردند.
صفهای طولانی و مشارکتی کمنظیر
روند رأیگیری و شمارش آرا با استقبالی کمنظیر از سوی مردم مواجه شد. حتی پیش از بازشدن رسمی حوزههای رأیگیری در روز دوشنبه، بیش از ۱.۳میلیون نفر (حدود ۴۳ درصد از افراد واجد شرایط) در رأیگیری زودهنگام شرکت کرده بودند. به دلیل ازدحام بالا و طولانی شدن صفها در برخی حوزهها، زمان رأیگیری در چند منطقه تمدید شد و شمارش دستی برگهها تا بامداد سهشنبه ادامه یافت. این همهپرسی در مجموع شامل ۱۰ پرسش بود که ۹پرسش آن به موضوعات مهاجرت و اصلاحات قانون اساسی اختصاص داشت و پرسش دهم، یعنی تعیین تکلیف ماندن یا خروج از کانادا، توجه تمامی محافل سیاسی جهان را به خود جلب کرد.
واکنش رهبران: از جشن اتحاد تا ناامیدی تجزیهطلبان
اعلام نتایج اولیه با موجی از شادمانی در میان مدافعان اتحاد کانادا همراه شد. مارک کارنی، نخستوزیر کانادا، در واکنش به این پیروزی قاطع اعلام کرد: «مردم آلبرتا اتحاد، ساختن آینده مشترک و مراقبت از یکدیگر را انتخاب کردند. آنها پیش از هر چیز، کانادا را انتخاب کردند.» او تاکید کرد که کانادا بسیار بزرگتر از مجموع اجزای آن است و آلبرتا همراه با کل کشور با عزمی راسختر به سمت آینده حرکت خواهد کرد.
دانیل اسمیت، نخستوزیر استان آلبرتا نیز که خود طراح اولیه این همهپرسی با هدف کسب امتیازات بیشتر از دولت فدرال بود، در پیامی ابراز خرسندی کرد و گفت: «مردم آلبرتا برای داشتن آلبرتایی قویتر در دل کانادایی متحد رأی دادند.»
در مقابل، این نتایج برای جنبشهای تجزیهطلب، از جمله «پروژه شکوفایی آلبرتا» (APP)، شکست سختی به شمار میرفت. با این حال، رهبران این گروهها پس از مشخص شدن آرا اعلام کردند که مبارزه خود را متوقف نخواهند کرد و تلاش خواهند نمود از طریق نفوذ در ساختار حاکمیت و حزب محافظهکار متحد آلبرتا، قدرت سیاسی را به دست گیرند.
شکافهای عمیق اجتماعی و بیم از آینده
اگرچه نتیجه رفراندوم یک پیروزی بزرگ برای جبهه اتحاد بود، اما روند برگزاری آن پرده از شکافهای عمیق اجتماعی و سیاسی در این استان برداشت. در حالی که موافقان ماندن در کانادا بر هویت ملی، همبستگی و حفظ یکپارچگی کشور در برابر فشارهای بینالمللی تأکید میکردند، مخالفان و رأیدهندگان معترض به سیاستهای انرژی فدرال، نارضایتی از نرخ بالای مهاجرت و احساس بیتوجهی دولت مرکزی اشاره داشتند. برخی از شهرمندان حتی اعلام کردند رأی آنها نه به معنای استقلال کامل، بلکه ابزاری برای فشار بر دولت فدرال جهت کسب اختیارات بیشتر بوده است.
عمق این چنددستگی تا جایی پیش رفت که جرمی فارکاس، شهردار کلگری، با ابراز تأسف از قطبی شدن فضای جامعه خاطرهای تلخ را بازگو کرد. او به پرسش یک دانشآموز دبستانی در جریان بازدید از شهرداری اشاره کرد که پرسیده بود: «آیا من یک کانادایی واقعی هستم؟» سوالی که به گفته شهردار، هیچ کودکی هرگز نباید ناچار به پرسیدن آن باشد.
با پایان یافتن این همهپرسی تاریخی و قرار گرفتن اعلام رسمی نتایج نهایی برای روز ۲۹ اکتبر، آلبرتا یکی از حیاتیترین چالشهای ملی کانادا را پشت سر گذاشت. آزمونی که اگرچه اتحاد کانادا را تثبیت کرد، اما لزوم ترمیم شکافهای سیاسی و رسیدگی به مطالبات این استان کلیدی را بیش از پیش بر همگان آشکار ساخت.
www.persianmirror.ca
* اخبار و گزارشهای پرژن میرور را در کانال یوتیوب و سایت و صفحات مجازی بخوانید.
در «هفته پاسخگو کردن ایران»، در پارلمان کانادا چه گذشت؟
در «هفته پاسخگو کردن ایران»، در پارلمان کانادا چه گذشت؟
گفتوگوی ویژه پرژن میرور
از زمان قطع روابط دیپلماتیک ایران و کانادا در سال ۲۰۱۲، هرسال در ماه اکتبر، برنامههایی در چارچوب «هفته پاسخگو کردن ایران»، در زمینه نقض حقوق بشر، در محل پارلمان کانادا، در شهر اتاوا برگزار میشود. این برنامهها که نخست با کوشش پروفسور اروین کاتلر، وزیر اسبق دادگستری کانادا، و شخصیت مورد احترام سیاستمداران کانادایی و رئیس سابق «مرکز حقوق بشر رائول والنبرگ» آغاز شد، بتدریج نهادهای حقوق بشری ایرانی-کانادایی را هم به مشارکت در برنامههای سالانه برای افشای موارد بیشمار نقض حقوق بشر در ایران جلب کرده است.
یکی از نهادهای حقوق بشری ایرانی-کانادایی Iran Justice Collective(ICJ) یا«کلکتیو عدالت برای ایران)، است که پس از جنبش مهسا(ژینا) امینی، هرسال با همکاری «مرکز حقوق بشر رائول والنبرگ» دیدارهایی را با گروهی از سناتورها و نمایندگان مجلس فدرال کانادا، در رابطه با وضعیت حقوق بشر در ایران برگزار میکند.
امسال در روزهای ۶ و ۷ اکتبر، اعضای «کلکتیو عدالت برای ایران» و «مرکز حقوق بشر رائول والنبرگ»، با قانونگذاران و سیاستمداران کانادایی، دیدارهایی داشتند که در یکی از این دیدارها، مارک کارنی، نخست وزیر کانادا نیز با حضور خود و گفتوگو با فعالان حقوق بشر ایرانی و کانادایی به اهمیت این دیدارها افزود.
کاوه شهروز، حقوقدان و فعال حقوق بشر ایرانی-کانادایی، که سمت مدیریت «کلکتیو عدالت برای ایران» را بهعهده دارد، در گفتوگویی اختصاصی با پرژن میرور، در باره دیدارهای امسال با نمایندگان و سناتورهای کانادایی و موضوعات مطرح شده در این دیدارها و درخواستهای مشخص مطرح شده در پایان ملاقاتها میگوید.
کاوه شهروز در این گفتوگو در باره میزان آگاهی دقیق سیاستمداران کانادایی از آنچه در ایران، بویژه پس از کشتاربسیار گسترده معترضان و مخالفان جمهوری اسلامی در دیماه ۱۴۰۴، در زمینه نقض گستردهتر از پیش حقوق بشر و افزایش بیسابقه تعداد اعدامهای زندانیان دستگیر شده در اعتراضات میگذرد، میگوید.
همچنین در پایان دیدارهای امسال فعالان ایرانی و کانادایی حقوق بشر، با سیاستمداران و قانونگذاران کانادایی، بیانیه ۱۲ مادهای بهعنوان درخواستهای مشخص از دولت و قانونگذاران کانادایی منتشر شد.
از جمله موضوعات تأکید شده در این بیانیه:
– تحریم رهبری ارشد و شریانهای مالی نهادهای سرکوب رژیم؛
– مسدود سازی روزنههای نفوذ و پولشویی مقامات رژیم در کانادا؛
ـ اقدام بینالمللی علیه دادگاههای دستهجمعی و اعدامها؛
ـ راهاندازی تحقیقات ملی در باره جنایات علیه بشریت از طرف جمهوری اسلامی؛
و موضوع تفکیک سربازی اجباری از عضویت داوطلبانه در سپاه پاسداران است.
کاوه شهروز به پرسشهای طرح شده در رابطه با این موضوعات و دیگر مسائل پاسخ میدهد.
www.persianmirror.ca
* اخبار و گزارشهای پرژن میرور را در کانال یوتیوب و سایت و صفحات مجازی بخوانید.




