سونامی خاموش در راه است
هشدار تکان‌دهنده سازمان جهانی بهداشت درباره جهش ۷۰ درصدی سرطان!
گزارش رسمی و تکان‌دهنده سازمان جهانی بهداشت (WHO) نشان می‌دهد که جهان در آستانه یک انفجار بزرگ در آمار ابتلا به سرطان قرار دارد. بر اساس پیش‌بینی‌های جدید این نهاد بین‌المللی، شمار مبتلایان به سرطان در جهان از حدود ۲۰.۶ میلیون نفر در سال ۲۰۲۴، با یک جهش هولناک ۷۰درصدی، تا سال ۲۰۵۰ به ۳۵ میلیون نفر در سال خواهد رسید؛ بحرانی بی‌سابقه که فراتر از یک چالش پزشکی، به یک کلان‌بحران اقتصادی و اجتماعی تبدیل خواهد شد.
سایه سنگین تبعیض؛ پولدارها زنده می‌مانند، فقرا می‌میرند!
گزارش سازمان جهانی بهداشت تأیید می‌کند که شانس بقای بیماران، دیگر به بیولوژی بیماری بستگی ندارد، بلکه به کد پستی و توان مالیآن‌ها گره خورده است. آمارها نشان می‌دهند:
· در کشورهای ثروتمند و با درآمد بالا، به دلیل تشخیص زودهنگام، نرخ بقای ۵ ساله بیماران مبتلا به سرطان پستان به بیش از ۸۵ درصد می‌رسد.
· در کشورهای فقیر و کم‌درآمد، این رقم به شکل فاجعه‌باری سقوط کرده و به زیر ۴۵ درصد می‌رسد.
این نابرابری شدید باعث شده که سرطان به محرک اصلی مرگ‌ومیرهای زودرس در جهان تبدیل شود، به طوری که در حال حاضر تنها ۱۲ کشور در مسیر کاهش مرگ‌ومیر ناشی از سرطان تا سال ۲۰۳۰ قرار دارند، در حالی که در ۴۸ کشور، این آمار با سرعت در حال افزایش است.
وقتی سرطان، خانواده‌ها را به خاک سیاه می‌نشاند
بر اساس ارزیابی‌های کیفی سازمان بهداشت جهانی، سرطان یکی از عوامل اصلی ورشکستگی پزشکی خانواده‌ها در سراسر جهان است. تقریباً نصف بیماران سرطانی و خانواده‌هایشان درگیر مخارج درمانی کمرشکن می‌شوند. هزینه‌های جانبی مانند از دست دادن شغل، ترانسپورت و مراقبت از فرزندان، حتی در کشورهای دارای پوشش همگانی سلامت نیز خانمان‌سوز است. به طور کلی، بار اقتصادی سرطان بین سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۵۰، معادل یک مالیات سالانه ۰.۵۵ درصدی بر کل تولید ناخالص داخلی (GDP) جهان است.
شکاف بزرگ میان برنامه‌ها و واقعیت
اگرچه پیشرفت‌هایی در کنترل دخانیات (کاهش ۲۷ درصدی مصرف از ۲۰۱۰) و ادغام واکسن HPV (عامل سرطان دهانه رحم) در برنامه‌های ملی ۸۵درصد کشورها حاصل شده، اما نرخ واقعی تزریق واکسن در میان دختران تنها ۳۱ درصد است. متأسفانه، تنها ۲۸ درصد از کشورهای جهان خدمات پایه درمان سرطان را در بسته‌های بیمه همگانی خود گنجانده‌اند. این شکاف عمیق ساختاری بدان معناست که بدون سرمایه‌گذاری فوری و پایدار در زیرساخت‌های درمانی، جهان در برابر سونامی سال ۲۰۵۰ بی‌دفاع خواهد بود.
* اخبار و گزارش‌های پرژن میرور را در کانال یوتیوب و سایت و صفحات مجازی persianmirror.ca بخوانید.
گام بلند کانادا در ترکیه
کارنی نخستین نخست‌وزیر کانادا است که در قالبی دوجانبه به ترکیه سفر می‌کند. سفری که هدف اصلی آن، گشودن فصل تازه‌ای از همکاری‌های اقتصادی و امنیتی و پایان دادن به دوره‌ای از «گسست دیپلماتیک» میان دو طرف عنوان شده است.
نه قاطع آلبرتا به جدایی از کانادا
در یکی از حساس‌ترین و تاریخی‌ترین مقاطع سیاسی کانادا، شهروندان استان آلبرتا با شرکتی گسترده در یک همه‌پرسی سرنوشت‌ساز، دست رد به سینه جدایی‌طلبان زدند و با اکثریتی قاطع، ماندن در کنفدراسیون کانادا را انتخاب کردند.
در «هفته پاسخگو کردن ایران»، در پارلمان کانادا چه گذشت؟
از جمله موضوعات تأکید شده در این بیانیه:
– تحریم رهبری ارشد و شریان‌های مالی نهادهای سرکوب رژیم؛
– مسدود سازی روزنه‌های نفوذ و پول‌شویی مقامات رژیم در کانادا؛
ـ اقدام بین‌المللی علیه دادگاه‌های دسته‌جمعی و اعدام‌ها؛
ـ راه‌اندازی تحقیقات ملی در باره جنایات علیه بشریت از طرف جمهوری اسلامی؛
و موضوع تفکیک سربازی اجباری از عضویت داوطلبانه در سپاه پاسداران است.
کاوه شهروز به پرسش‌های طرح شده در رابطه با این موضوعات و دیگر مسائل پاسخ می‌دهد.
پیاده‌روی و دویدن برای عدالت
چهارمین برنامه سالانه «پیاده‌روی و دویدن برای عدالت» روز شنبه ۱۰ اکتبر در شهر نیومارکت در شمال تورنتو برگزار شد.
درد بزرگ فوتبال ایران لمپنیسم ساختاری است
به گفته او نخستین چیزی که فوتبال ایران نیاز دارد چشم‌اندازی است که موفقیت پایدار را تضمین کند. بیژن عزیزی در این گفت‌و‌گو می‌گوید فوتبالیست‌های درخشان ایرانی، مانند علی کریمی، علی دایی و دیگران، که در سطح جهانی هم موفقیت‌های خوبی داشته‌اند، به ورزش فوتبال ایران هیچ کمکی نکرده‌اند!
ناوی پیلای برنده جایزه نوبل صلح شد
کمیته نوبل نروژ روز جمعه جایزه نوبل صلح را به «ناوانتم(ناوی) پیلای»، حقوق‌دان و فعال برجسته ۸۵ ساله اهل آفریقای جنوبی، اهدا کرد.
آن کارسون، نویسنده و شاعر کانادایی برنده نوبل ادبیات شد
آکادمی سوئد در استکهلم نوبل ادبیات سال ۲۰۲۶ را به آن کارسون ، شاعر، جستارنویس، مترجم و پژوهشگر ۷۶ ساله کانادایی اعطا کرد.
طرح جامعه مدنی کانادا برای مقابله با سرکوب در ایران
در هفته پاسخگو کردن حکومت جمهوری اسلامی برای نقض مستمر حقوق بشر، روزهای ۶ و ۷ اکتبر، چند تن از اعضای ایرانی-کانادایی نهاد حقوق بشری «کلکتیو عدالت برای ایران» و رئیس و چند عضو کانادایی «مرکز حقوق بشر رائول والنبرگ»، در محل پارلمان در شهر اتاوا، دیدارهایی با گروهی از سناتورها و نمایندگان مجلس برگزار کردند.
چرا با وجود اثبات فواید کارهای داوطلبانه، مشارکت عمومی افت کرده است؟
همه ما بارها شنیده‌ایم که کمک به دیگران و انجام کارهای خیرخواهانه نه تنها سلامت روانی و جسمی ما را بهبود می‌بخشد، بلکه احساس شادی و تعلق خاطر به جامعه را نیز تقویت می‌کند. پژوهش‌های متعدد روان‌شناسی بارها تایید کرده‌اند که فعالیت‌های داوطلبانه یکی از کلیدهای اصلی شادکامی فردی و اجتماعی است.
