واقعیت‌های پشت‌پرده سیاست جدید مهاجرتی کانادا چیست؟
درهای بسته به روی تازه‌واردان، فرش قرمز برای ساکنان داخل
دولت کانادا با رونمایی از برنامه مهاجرتی ۲۰۲۷ تا ۲۰۲۹، ورق را به سود افراد حاضر در داخل کشور برگرداند و راه ورود متقاضیان جدید از خارج را دشوارتر کرده است. این طرح برای مهار جمعیت ساکنان موقت تدوین شده و فرصتی طلایی برای ۲۰۰ هزار کارگر، دانشجو و پناهجوی ساکن کانادا می‌سازد، اما هم‌زمان جنجالی سیاسی در اوتاوا به پا کرده که در پسِ آن، واقعیت‌های آماری غافلگیرکننده‌ای نهفته است.
طرح ویژه ۲۰۲۷: اولویت مطلق با ساکنان داخل
طبق برنامه جدید، سقف پذیرش سالانه افراد مقیم دائم ِ جدید روی ۳۸۰ هزار نفر (مشابه ۲۰۲۶) ثابت مانده است. اما دولت مارک کارنی در اقدامی یک‌باره، سهمیه‌ای اضافه تا سقف ۲۰۰ هزار نفر در سال ۲۰۲۷ برای تبدیل وضعیت ساکنان موقت به اقامت دائم (PR) اختصاص داده تا سهم آنان را تا پایان ۲۰۲۷ از ۶.۷ درصد به ۵ درصد کل جمعیت برساند. این ظرفیت ویژه به دو بخش مساوی تقسیم می‌شود:
– ۱۰۰ هزار نیروی کار موقت: ویژه شاغلان فعلی در کانادا (از جمله برنامه‌های نامزدی استانی، مراقبت خانگی، ویزای استارت‌آپ و کشاورزی) با بررسی خودکار پرونده متقاضیان قبلی.
– ۱۰۰ هزار پرونده بشردوستانه و خانوادگی: شامل ۴۵ هزار همسر و فرزند، ۳۲ هزار متقاضی مسیر ویژه هنگ‌کنگ و ۱۸ هزار و ۸۰۰ شهروند اوکراینی در انتظار تایید نهایی.
به گفته مقامات، چون این افراد سال‌هاست در کانادا زندگی و کار می‌کنند، رسمی کردن اقامتشان فشار تازه‌ای به مسکن و خدمات عمومی نمی‌آورد.
برندگان و بازندگان نقشه جدید
در کنار ساکنان موقت داخل کانادا، فرانسوی‌زبانان خارج از کبک نیز برنده‌اند و سهمشان تا سال ۲۰۲۹ از ۹.۵ به ۱۲ درصد (حدود ۴۰هزار نفر) می‌رسد. استان‌ها نیز قدرت بیشتری برای جذب مهاجر بر اساس نیازهای محلی، به‌ویژه در بخش درمان، گرفته‌اند؛ هرچند برخی حقوقدانان هشدار می‌دهند با توجه به آزادی جابه‌جایی مقیمان دائم، تضمینی نیست این افراد در مناطق کم‌جمعیت بمانند و به شهرهای بزرگی مثل تورنتو نروند.
در مقابل، بزرگ‌ترین بازنده این سیاست دانشجویان خارجی متقاضی ورود به کانادا هستند. اوتاوا سقف ویزاهای تحصیلی جدید را به ۱۵۰ هزار نفر در سال کاهش داده که سقوطی شدید نسبت به آمار ۷۰۰ هزار نفری اوایل دهه جاری است و ضربه مالی سنگینی به دانشگاه‌ها و کالج‌ها می‌زند. سهمیه پذیرش پناهجویان از خارج نیز روی ۴۹ هزار نفر منجمد شده و اختصاص ۶۴ درصد کل برنامه به مهاجرت اقتصادی، اعتراض نهادهای حامی پناهندگان را برانگیخته است.
جنجال «آمارسازی» و واقعیتی که در هیاهو گم شد
جداسازی این ۲۰۰ هزار سهمیه از سقف ۳۸۰ هزار نفری، باعث شد حزب محافظه‌کار دولت را به «آمارسازی» و پنهان کردن عدد واقعی (۵۸۰ هزار نفر، یا ۶۶۲ هزار نفر با احتساب ۸۲ هزار سهمیه باقی‌مانده از طرح تکمیلی پارسال) متهم کند. کارنی در پاسخ تاکید کرد که این افراد عملاً مقیم دائم‌اند و دولت تنها وضعیت حقوقی آن‌ها را رسمی می‌کند.
تحلیل‌های آماری نشان می‌دهد تفکیک ساکنان داخل از تازه‌واردان خارجی نه‌تنها فریبکاری نیست، بلکه شفافیت بیشتری دارد؛ چون اثر این دو گروه بر زیرساخت‌ها متفاوت است. جالب‌تر آنکه ورود مهاجران جدید از خارج به کانادا به پایین‌ترین سطح در دهه‌های اخیر رسیده است. در سال ۲۰۲۶، تعداد تازه‌واردان واقعی از خارج به زیر ۲۰۰ هزار نفر می‌رسد و رشد جمعیت کشور به کم‌ترین نرخ تاریخ خود (زیر نیم درصد یا ۱۹۰ هزار نفر) سقوط کرده است. حتی در سال ۲۰۲۷ نیز مهاجرانی که واقعاً از خارج وارد کشور می‌شوند، تنها ۲۰۰ تا ۲۲۰ هزار نفر خواهند بود؛ رقمی هم‌سطح دوران استیون هارپر.
افکار عمومی چه می‌گوید؟ شکاف حزبی به جای بحران ملی
برخلاف فضاسازی‌ها، نظرسنجی‌های معتبر نشان می‌دهد مردم کانادا علیه مهاجرت معترض نیستند. سهم کسانی که مهاجرت را «بیش از حد زیاد» می‌دانند، پس از جهش موقت به ۵۸ درصد در سال ۲۰۲۴، دوباره به ۴۸ درصد برگشته است. همچنین ۷۵ درصد کانادایی‌ها مهاجرت را به سود اقتصاد می‌دانند و ۶۸ درصد با این ادعا که مهاجران شغل‌ها را می‌گیرند مخالف‌اند.
نارضایتی شدید عمدتاً رنگ‌وبوی حزبی دارد: ۸۰ درصد رای‌دهندگان محافظه‌کار مهاجرت را بیش از حد می‌دانند، در حالی که این رقم میان لیبرال‌ها ۳۶ درصد و در حزب نیو دموکرات ۲۰ درصد است. این شکاف ۴۴ درصدی بیش از آنکه ریشه در واقعیت‌های اقتصادی داشته باشد (چراکه قیمت مسکن پیش از موج مهاجرتی اخیر در اوایل ۲۰۲۲ اوج گرفت و از آن زمان نزدیک به ۳۰ درصد افت کرده)، محصول تبلیغات سیاسی و اطلاعات نادرست آنلاین است. برنامه جدید کانادا در نهایت تلاشی است برای ایجاد تعادل میان آرام کردن فضای سیاسی و پاسخ به نیاز بازار کار با تکیه بر نیروهایی که همین حالا در خاک این کشور حضور دارند.
www.persianmirror.ca
* اخبار و گزارش‌های پرژن میرور را در کانال یوتیوب و سایت و صفحات مجازی بخوانید.
سکوتی که سالی یک‌بار جهان را فرامی‌گیرد
در یازدهمین ساعت از یازدهمین روزِ یازدهمین ماه سال، زمانی که عقربه‌های ساعت روی ۱۱:۰۰ صبح قرار می‌گیرند، میلیون‌ها نفر در سراسر جهان برای دو دقیقه در سکوتی مطلق فرومی‌روند.
بزرگ‌ترین سرمایهگذاری فرهنگی تاریخ کانادا
مارک کارنی، نخستوزیر کانادا، روز سه شنبه ۱۰ نوامبر، در جریان سخنرانی خود در شهر مونترال از اختصاص بودجه بی‌سابقه ۴میلیارد دلاری به بخش فرهنگ و هنر خبر داد.
نام کاوه مدنی در فهرست ۱۰۰ شخصیت تأثیرگذار جهان در حوزه محیط زیست به انتخاب مجله تایم
انتشار گزارش تاریخی سازمان ملل متحد با عنوان «ورشکستگی آبی جهان» به قلم پروفسور کاوه مدنی و اعطای معتبرترین جایزه آب جهان به وی، توجه جوامع بینالمللی را به یک تحول بنیادی جلب کرده است
سایه تحریم‌های آمریکا بر صرافی‌های کانادا
اقدام اخیر وزارت خزانه‌داری ایالات متحده در تحریم هشت شرکت و صرافی فعال در استان‌های بریتیش کلمبیا و انتاریو کانادا، پرده از بخش دیگری از شبکه پیچیده مالی ایران در خارج از کشور برداشت.
بودجه جنجالی ۲۰۲۶ کانادا
دولت مارک کارنی که پیش‌تر وعده بودجه‌ای اقتصادی و متمرکز بر حمایت از کسب‌وکارهای کوچک و متوسط را داده بود، سند مالی سال ۲۰۲۶-۲۰۲۷ خود را با گرایشی شدیداً اجتماعی و پرهزینه رونمایی کرد.
وقتی الگوریتمها و هوش مصنوعی جای قلم نویسندگان را می‌گیرند
رسوایی تازه استفاده یک نویسنده شناختهشده از هوش مصنوعی در نگارش رمانش، جامعه ادبی را در شوک فرو برده است.
امضای «پیمان برای آینده» میان کانادا و اروپا در سایه مخالفت چند کشور اروپایی
رهبران کانادا و اتحادیه اروپا در نشست مشترک خود در مونترال، از پیمان جدیدی به نام «ائتلاف برای آینده» رونمایی کردند.
بیست و ششمین جشنواره فیلم دیاسپورا در تورنتو
بیست و ششمین دوره این جشنواره از تاریخ ۵ تا ۸ نوامبر ۲۰۲۶ در مرکز شهر تورنتو برگزار می‌شود.
چراغ سبز کانادا به ادعای امارات در باره جزایر سهگانه خلیج فارس
سفر رسمی «شیخ خالد بن محمد بن زاید»، ولیعهد ابوظبی به اتاوا و دیدار او با «مارک کارنی»، نخستوزیر کانادا، با امضای یک بیانیه مشترک و ارتقای روابط دو کشور به «شرکت استراتژیک» به پایان رسید.
