پایان اندیشیدن
فریده جلاییفر- روانشناس و منتقد اجتماعی
به بهایی ناچیز به هوس افتادیم- بی اختیار راهب شدیم- حسرت های نامشهود – قربانی مان کردند- با ترفندهای ملال آور – نامی دست وپا کردیم – هنوز به همه می گوییم قابل اعتمادیم.
مژگان شعرباف
گروهی از اندیشمندان بر این باور هستند که دورانی به پایان رسیده و دوران نوینی آغاز خواهد شد. اما پرسش این است که در میانه این دوران گذار(از پایان تا آغاز) چه رویدادهایی پیش خواهد آمد؟
همواره دوران گذار یکی از دشوارترین دورهها به حساب میآید، همه چیز در ابهام است و هیچ چیز روشن نیست. اما در این دوران مسئولیتپذیری در کجا قرار میگیرد و چگونه باید عمل کرد؟
جهان در حال عبور از این دوران گذار است. غرب، شرق و تمام بشریت در تنش گذار به سر میبرد. اما جهان ما ایرانیان (چه در داخل و چه در دیاسپورا) دچار لرزشها و تنشهای سخت دشوارتر است. رسانههای مجازی نقشی بس بزرگ را در این تنش به عهده دارند و به گمانم تک تک ما ایرانیان نقش و سهمی در این تنش را بر عهده داریم. چشم در چشم هم نداریم، یکدیگر را نمیشناسیم و بدون اندیشیدن صفحات مجازی را با افکارمان پر میکنیم. خشمهای سرکوب شدهمان بیدار میشوند و چون سیلابی خانمان برانداز همه را به نابودی میکشانند. ارزشها به شکلی مداوم تنزل پیدا میکنند و هیچ کس خود را مسئول هیچ چیزی نمیداند. هیچ کتابی خوانده نمیشود، هیچ گفتگویی به شکل درست صورت نمیگیرد.
(آمار نشان میدهد که انسان امروزی بطور میانگین ۲۵ سال از عمر بیداری خود را در صفحات مجازی میگذراند)
میلان کوندرا:
امروز تجدد با جنب و جوش عظیم رسانههای مجازی یکی گرفته میشود و متجدد بودن به معنای کوششی لگام گسیخته است.
برای باب روز بودن، برای همساز بودن و حتا همسازتر از همسازترینها.
هر زمان به صفحات مجازی نگاه میکنم، اندوهی سنگین بر شانههایم سنگینی میکند. راستی ما را چه میشود؟ خشمی بنیاد برانداز کرامت انسانی را لگد مال میکند. اگر چیزی، کلامی یا کسی را نمیپسندیم یا دوست نداریم چه لزومی در تخریب آن میبینیم؟ چرا نمیگذریم و به دنبال آنچه دوست داریم نمیرویم؟ چه بر سر ما آمده که واژههای مستهجن و تهی از فرهنگ را نشان از بودنمان میانگاریم؟ چرا احساس مسئولیتمان رنگ باخته؟
گروهی از روانشناسان بر این باورند گه فقدان آشنایی و نبود تماس چشمی سبب این گونه رفتارهاست.
آن چه روشن است این است که توهین و تخریب سازندگی به همراه ندارد و آرام وبی صدا، گفتگو و همدلی را نابود میکند.
زندگی آنگونه که ما پی افکنده ایم– تنها در میان متهمان – جایی برایمان خالی گذاشته است.
مژگان شعرباف
www.persianmirror.ca
* اخبار و گزارشهای پرژن میرور را در کانال یوتیوب و سایت و صفحات مجازی بخوانید.
توفان تعرفهای ترامپ علیه کانادا
تنشهای اقتصادی میان ایالات متحده و کانادا با اظهارات جنجالی دونالد ترامپ وارد مرحله تازهای شده است.
سازمان ملل نقشه جهان را تغییر میدهد
برای قرنها، نقشهای که تقریباً در تمام کلاسهای درس و ابزارهای جغرافیایی جهان استفاده میشد، مدل «مرکاتور» بود که در قرن شانزدهم میلادی طراحی شد.
نقطه بیبازگشت تغییرات اقلیمی در کانادا
بر اساس دومین گزارش جامع «محیط زیست و تغییرات اقلیمی کانادا» که توسط نزدیک به ۲۰ دانشمند و کارشناس برجسته اقلیمی تدوین شده است، آثار و پیامدهای تغییرات اقلیمی در کانادا تا حد زیادی «غیرقابل بازگشت» شدهاند.
رونمایی از اسکناس جدید ۲۰ دلاری کانادا
بانک مرکزی کانادا طی مراسمی ویژه در اوتاوا، از طرح جدید و عمودی اسکناس ۲۰ دلاری این کشور رونمایی کرد.
واگذاری قراردادهای حساس دفاعی کانادا به فرزند معاون رئیسجمهور سابق ایران
افشای اسناد جدیدی از نهادهای امنیتی کانادا، پرده از یک رسوایی بزرگ در ساختار نظارتی و مناقصات دولتی این کشور برداشته است.
کارنی: آمریکا به دنبال نابودی یا بلعیدن صنایع کاناداست
مارک کارنی، نخستوزیر کانادا، با افشای زیادهخواهیهای واشنگتن اعلام کرد که مذاکرهکنندگان آمریکایی در نشستهای اخیر خواستار امتیازاتی بودند که یا بخشهای کلیدی اقتصاد کانادا مانند صنعت خودرو را به «زیرمجموعه شرکتهای آمریکایی» تبدیل میکرد یا به نابودی کامل آنها میانجامید.
وقتی ترامپ نام دریاچه انتاریو را به «دریاچه آمریکا» تغییر داد
دستور اخیر دونالد ترامپ برای تغییر نام «دریاچه انتاریو» به «دریاچه آمریکا» و فشار کاخ سفید بر غولهای فناوری برای اعمال این تغییر، تنشهای سیاسی میان واشنگتن و اوتاوا را به یک بحران زیرساختی در دنیای دیجیتال تبدیل کرده است.
هماکنون، فضایی برای فرهنگ و هنر در تورنتو
«هماکنون»، نام پروژهای فرهنگی، ادبی، هنری است که از اواسط تابستان ۲۰۲۶ فعالیت خود را در محل بنیاد پریا، در شمال شهر تورنتو آغاز کرده است.
کوچ بیسابقه دانشمندان از آمریکا به کانادا
در حالی که جامعه علمی ایالات متحده این روزها زیر سایه تصمیمات جنجالی دونالد ترامپ، کاهش بودجههای پژوهشی و فشارهای سیاسی قرار گرفته است، دولت کانادا از این فرصت طلایی نهایت استفاده را برده تا نخبگان علمی برجسته را از خاک همسایه جنوبی به کشور خود جذب کند.
