پایان اندیشیدن
فریده جلایی‌فر- روانشناس و منتقد اجتماعی
به بهایی ناچیز به هوس افتادیم- بی اختیار راهب شدیم- حسرت های نامشهود – قربانی مان کردند- با ترفندهای ملال آور – نامی دست وپا کردیم – هنوز به همه می گوییم قابل اعتمادیم.
مژگان شعرباف
گروهی از اندیشمندان بر این باور هستند که دورانی به پایان رسیده و دوران نوینی آغاز خواهد شد. اما پرسش این است که در میانه این دوران گذار(از پایان تا آغاز) چه رویدادهایی پیش خواهد آمد؟
همواره دوران گذار یکی از دشوارترین دوره‌ها به حساب می‌آید، همه چیز در ابهام است و هیچ چیز روشن نیست. اما در این دوران مسئولیت‌پذیری در کجا قرار می‌گیرد و چگونه باید عمل کرد؟
جهان در حال عبور از این دوران گذار است. غرب، شرق و تمام بشریت در تنش گذار به سر می‌برد. اما جهان ما ایرانیان (چه در داخل و چه در دیاسپورا) دچار لرزش‌ها و تنش‌های سخت دشوارتر است. رسانه‌های مجازی نقشی بس بزرگ را در این تنش به عهده دارند و به گمانم تک تک ما ایرانیان نقش و سهمی در این تنش را بر عهده داریم. چشم در چشم هم نداریم، یکدیگر را نمی‌شناسیم و بدون اندیشیدن صفحات مجازی را با افکارمان پر می‌کنیم. خشم‌های سرکوب شده‌مان بیدار می‌شوند و چون سیلابی خانمان برانداز همه را به نابودی می‌کشانند. ارزش‌ها به شکلی مداوم تنزل پیدا می‌کنند و هیچ کس خود را مسئول هیچ چیزی نمی‌داند. هیچ کتابی خوانده نمی‌شود، هیچ گفتگویی به شکل درست صورت نمی‌گیرد.
(آمار نشان می‌دهد که انسان امروزی بطور میانگین ۲۵ سال از عمر بیداری خود را در صفحات مجازی می‌گذراند)
میلان کوندرا:
امروز تجدد با جنب و جوش عظیم رسانه‌های مجازی یکی گرفته می‌شود و متجدد بودن به معنای کوششی لگام گسیخته است.
برای باب روز بودن، برای همساز بودن و حتا همسازتر از همسازترین‌ها.
هر زمان به صفحات مجازی نگاه می‌کنم، اندوهی سنگین بر شانه‌هایم سنگینی می‌کند. راستی ما را چه می‌شود؟ خشمی بنیاد برانداز کرامت انسانی را لگد مال می‌کند. اگر چیزی، کلامی یا کسی را نمی‌پسندیم یا دوست نداریم چه لزومی در تخریب آن می‌بینیم؟ چرا نمی‌گذریم و به دنبال آنچه دوست داریم نمی‌رویم؟ چه بر سر ما آمده که واژه‌های مستهجن و تهی از فرهنگ را نشان از بودنمان می‌انگاریم؟ چرا احساس مسئولیت‌مان رنگ باخته؟
گروهی از روانشناسان بر این باورند گه فقدان آشنایی و نبود تماس چشمی سبب این گونه رفتارهاست.
آن چه روشن است این است که توهین و تخریب سازندگی به همراه ندارد و آرام وبی صدا، گفتگو و همدلی را نابود می‌کند.
زندگی آنگونه که ما پی افکنده ایم– تنها در میان متهمان – جایی برایمان خالی گذاشته است.
مژگان شعرباف
www.persianmirror.ca
* اخبار و گزارش‌های پرژن میرور را در کانال یوتیوب و سایت و صفحات مجازی بخوانید.
گام بلند کانادا در ترکیه
کارنی نخستین نخست‌وزیر کانادا است که در قالبی دوجانبه به ترکیه سفر می‌کند. سفری که هدف اصلی آن، گشودن فصل تازه‌ای از همکاری‌های اقتصادی و امنیتی و پایان دادن به دوره‌ای از «گسست دیپلماتیک» میان دو طرف عنوان شده است.
نه قاطع آلبرتا به جدایی از کانادا
در یکی از حساس‌ترین و تاریخی‌ترین مقاطع سیاسی کانادا، شهروندان استان آلبرتا با شرکتی گسترده در یک همه‌پرسی سرنوشت‌ساز، دست رد به سینه جدایی‌طلبان زدند و با اکثریتی قاطع، ماندن در کنفدراسیون کانادا را انتخاب کردند.
در «هفته پاسخگو کردن ایران»، در پارلمان کانادا چه گذشت؟
از جمله موضوعات تأکید شده در این بیانیه:
– تحریم رهبری ارشد و شریان‌های مالی نهادهای سرکوب رژیم؛
– مسدود سازی روزنه‌های نفوذ و پول‌شویی مقامات رژیم در کانادا؛
ـ اقدام بین‌المللی علیه دادگاه‌های دسته‌جمعی و اعدام‌ها؛
ـ راه‌اندازی تحقیقات ملی در باره جنایات علیه بشریت از طرف جمهوری اسلامی؛
و موضوع تفکیک سربازی اجباری از عضویت داوطلبانه در سپاه پاسداران است.
کاوه شهروز به پرسش‌های طرح شده در رابطه با این موضوعات و دیگر مسائل پاسخ می‌دهد.
پیاده‌روی و دویدن برای عدالت
چهارمین برنامه سالانه «پیاده‌روی و دویدن برای عدالت» روز شنبه ۱۰ اکتبر در شهر نیومارکت در شمال تورنتو برگزار شد.
درد بزرگ فوتبال ایران لمپنیسم ساختاری است
به گفته او نخستین چیزی که فوتبال ایران نیاز دارد چشم‌اندازی است که موفقیت پایدار را تضمین کند. بیژن عزیزی در این گفت‌و‌گو می‌گوید فوتبالیست‌های درخشان ایرانی، مانند علی کریمی، علی دایی و دیگران، که در سطح جهانی هم موفقیت‌های خوبی داشته‌اند، به ورزش فوتبال ایران هیچ کمکی نکرده‌اند!
ناوی پیلای برنده جایزه نوبل صلح شد
کمیته نوبل نروژ روز جمعه جایزه نوبل صلح را به «ناوانتم(ناوی) پیلای»، حقوق‌دان و فعال برجسته ۸۵ ساله اهل آفریقای جنوبی، اهدا کرد.
آن کارسون، نویسنده و شاعر کانادایی برنده نوبل ادبیات شد
آکادمی سوئد در استکهلم نوبل ادبیات سال ۲۰۲۶ را به آن کارسون ، شاعر، جستارنویس، مترجم و پژوهشگر ۷۶ ساله کانادایی اعطا کرد.
طرح جامعه مدنی کانادا برای مقابله با سرکوب در ایران
در هفته پاسخگو کردن حکومت جمهوری اسلامی برای نقض مستمر حقوق بشر، روزهای ۶ و ۷ اکتبر، چند تن از اعضای ایرانی-کانادایی نهاد حقوق بشری «کلکتیو عدالت برای ایران» و رئیس و چند عضو کانادایی «مرکز حقوق بشر رائول والنبرگ»، در محل پارلمان در شهر اتاوا، دیدارهایی با گروهی از سناتورها و نمایندگان مجلس برگزار کردند.
چرا با وجود اثبات فواید کارهای داوطلبانه، مشارکت عمومی افت کرده است؟
همه ما بارها شنیده‌ایم که کمک به دیگران و انجام کارهای خیرخواهانه نه تنها سلامت روانی و جسمی ما را بهبود می‌بخشد، بلکه احساس شادی و تعلق خاطر به جامعه را نیز تقویت می‌کند. پژوهش‌های متعدد روان‌شناسی بارها تایید کرده‌اند که فعالیت‌های داوطلبانه یکی از کلیدهای اصلی شادکامی فردی و اجتماعی است.
