بازماندگان مدارس شبانه روزی خواستار توقف آتش زدن کلیساهای کاتولیک شدند

گروهی از بازماندگان مدارس شبانه روزی بومیان کانادا خواستار توقف آتش سوزی‌های عمدی و حمله به کلیساهای کاتولیک شدند. 

به گزارش شبکه خبری سی بی سی، پس از کشف گورهای بدون نام و نشان از دانش آموزان سابق مدارس شبانه روزی کلیسای کاتولیک در مناطق بومی نشین کانادا از جمله بریتیش کلمبیا و ساسکاچوان، عده‌ای اقدام به حمله به کلیساهای کاتولیک و آتش زدن آنها کردند.

جسی ملکوم یکی از بازماندگان این مدارس شبانه روزی کلیسای کاتولیک روز دوشنبه ۵ ژوئیه ۲۰۲۱ در یک کنفرانس خبری در حالی که جلوی اشک‌های خود را می‌گرفت، خرابکاری و حمله به کلیساهای کاتولیک را محکوم کرد و تاکید کرد که این اقدامات هیچیک از قربانیان را به زندگی  باز نمی‌گرداند.

جِن آلن رایلی، دختر یکی دیگر از بازماندگان مدارس شبانه روزی گفته است که اقدامات خرابکارانه بین بومیان و دیگر مردم کانادا ایجاد اختلاف می‌کند. وی در کنفرانس خبری روز دوشنبه ۵ ژوئیه گفت: “آتش زدن کلیساها هیچ نشانی از همبستگی و اتفاق نظر با ما مردمان بومی ندارد. هر فردی که این کار را انجام می‌دهد، در این کشور روحیه بسیار زشت و شیطانی را بیدار خواهد کرد.“

کمیسیون حقیقت و آشتی در گزارش نهایی خود، در میان درخواست‌های دیگر، خواستار عذرخواهی رسمی کلیسای کاتولیک به دلیل نقش آن در اداره مدارس شبانه روزی بومیان کانادا شده است.

در حالیکه کلیسای کاتولیک هنوز هیچگونه عذرخواهی بابت نقش خود در پیدایش گورهای بی نام و نشان مدارس شبانه روزی بومیان کانادا نکرده است، رهبران بومیان کانادا قرار است در ماه دسامبر با پاپ فرانسیس در واتیکان دیدار کنند.

جاستین ترودو نخست وزیر کانادا نیز در کنفرانس خبری روز دوشنبه ۵ ژوئیه ۲۰۲۱ مجدداً حمله و آتش زدن کلیساها را محکوم کرد.

وی در ادامه کنفرانس خبری خود گفت: “این خرابکاری‌ها شرم آور است و در واقع چیزی است که مانع از آن می‌شود افرادی که در زمان غم و اندوه به دنبال آرامش هستند عبادتگاه‌های خود را به صورت تخریب شده وسوخته ببینند. این راه پیش روی ما نیست.“

آقای ترودو همچنین پایین کشیدن دو مجسمه ملکه ویکتوریا و ملکه الیزابت دوم در محوطه مجلس منی‌توبا در روز پنجشنبه را محکوم کرد.

نخست وزیر کانادا در ادامه صحبت‌های خود گفت: “من کاملاً خشم و اندوهی را که بسیاری از مردم احساس می‌کنند درک می‌کنم. اما به عنوان یک جامعه باید به جلو حرکت کنیم، باید به آن عصبانیت، به آن غم و اندوه گوش فرا دهیم و در مورد چگونگی بزرگداشت و تکریم شخصیت‌های تاریخی تأمل کنیم.“