
هر روز ۲۰ کودک در استان کبک ناپدید میشوند
شکارچیان جنسی در کمیناند!
آمار وحشتناک و رو به افزایشی از ناپدید شدن کودکان در کبک کانادا، زنگ خطر را برای خانوادهها و نهادهای امنیتی به صدا درآورده است. بر اساس گزارش جدید پلیس سوارهنظام سلطنتی کانادا (RCMP)، تنها در سال ۲۰۲۵، نزدیک به ۷,۴۰۰ مورد گمشدن کودکان در این استان ثبت شده که نسبت به سال قبل از آن افزایش چشمگیری داشته است. این یعنی به طور میانگین، روزانه ۲۰ کودک در این استان ناپدید میشوند؛ آماری تکاندهنده که کارشناسان آن را «هشداردهنده» و «بحرانی» توصیف کردهاند.
فرار از خانه: سناریوی تکراری و خطرناک
بررسیها نشان میدهد که ۸۵ درصد از این پروندهها مربوط به «فرار از خانه» است و نوجوانان ۱۴ تا ۱۷ ساله، ۸۰ درصد این جمعیت را تشکیل میدهند. اگرچه بیشتر این کودکان ظرف ۴۸ ساعت تا یک هفته پیدا میشوند، اما مشکل اصلی جای دیگری است: تکرار فرار.
نوجوانانی که برای بار دوم یا سوم از خانه فرار میکنند، به شدت آسیبپذیر شده و به طعمههایی آسان برای باندهای قاچاق جنسی و شبکههای جنایات سازمانیافته تبدیل میشوند.
ریشه این فرارها چیست؟ بر أساس گزارشی که در نشریه «گازت» منتشر شده، کارشناسان معتقدند بحرانهای روحی، قلدری در مدرسه یا فضای مجازی، اختلافات شدید خانوادگی و احساس سرخوردگی، محرکهای اصلی جوانان برای فرار هستند. جالب اینجاست که در شهر مونترال، بیش از ۵۴ درصد از فرارها متعلق به مرکز نگهداری کودکان بیسرپرست و بدسرپرست است؛ جایی که نوجوانان به اجبار و برخلاف میل خود در آنجا نگهداری میشوند.
هر ثانیه حیاتی است: افسانه انتظار ۲۴ ساعته را فراموش کنید!
پلیس کانادا به شدت این باور غلط که برای گزارش مفقودی باید ۲۴ ساعت صبر کرد را رد میکند. مقامات تاکید دارند که در مواجهه با ناپدید شدن فرزندان، «هر ثانیه حیاتی است» و تماس با شماره ۹۱۱ باید بلافاصله انجام شود. بزرگترین چالش پلیس در ساعات اولیه، بیاطلاعی والدین از دوستان، سبک زندگی و معاشرتهای فرزندشان است که روند تحقیقات را کند میکند.
برای مقابله با این بحران، شبکههای حمایتی در حال آموزش مهارتهای خودمراقبتی به دانشآموزان هستند. کارشناسان تاکید میکنند که فراتر از نقش والدین و معلمان، جامعه نیز باید هوشیار باشد؛ گاهی وجود یک بزرگسال دلسوز و پیگیر در محیط اطراف این نوجوانان، میتواند مانع از سقوط آنها به این دام مرگبار شود.
* اخبار و گزارشهای پرژن میرور را در کانال یوتیوب و سایت و صفحات مجازی persianmirror.ca بخوانید.
گام بلند کانادا در ترکیه
کارنی نخستین نخستوزیر کانادا است که در قالبی دوجانبه به ترکیه سفر میکند. سفری که هدف اصلی آن، گشودن فصل تازهای از همکاریهای اقتصادی و امنیتی و پایان دادن به دورهای از «گسست دیپلماتیک» میان دو طرف عنوان شده است.
نه قاطع آلبرتا به جدایی از کانادا
در یکی از حساسترین و تاریخیترین مقاطع سیاسی کانادا، شهروندان استان آلبرتا با شرکتی گسترده در یک همهپرسی سرنوشتساز، دست رد به سینه جداییطلبان زدند و با اکثریتی قاطع، ماندن در کنفدراسیون کانادا را انتخاب کردند.
در «هفته پاسخگو کردن ایران»، در پارلمان کانادا چه گذشت؟
از جمله موضوعات تأکید شده در این بیانیه:
– تحریم رهبری ارشد و شریانهای مالی نهادهای سرکوب رژیم؛
– مسدود سازی روزنههای نفوذ و پولشویی مقامات رژیم در کانادا؛
ـ اقدام بینالمللی علیه دادگاههای دستهجمعی و اعدامها؛
ـ راهاندازی تحقیقات ملی در باره جنایات علیه بشریت از طرف جمهوری اسلامی؛
و موضوع تفکیک سربازی اجباری از عضویت داوطلبانه در سپاه پاسداران است.
کاوه شهروز به پرسشهای طرح شده در رابطه با این موضوعات و دیگر مسائل پاسخ میدهد.
پیادهروی و دویدن برای عدالت
چهارمین برنامه سالانه «پیادهروی و دویدن برای عدالت» روز شنبه ۱۰ اکتبر در شهر نیومارکت در شمال تورنتو برگزار شد.
درد بزرگ فوتبال ایران لمپنیسم ساختاری است
به گفته او نخستین چیزی که فوتبال ایران نیاز دارد چشماندازی است که موفقیت پایدار را تضمین کند. بیژن عزیزی در این گفتوگو میگوید فوتبالیستهای درخشان ایرانی، مانند علی کریمی، علی دایی و دیگران، که در سطح جهانی هم موفقیتهای خوبی داشتهاند، به ورزش فوتبال ایران هیچ کمکی نکردهاند!
ناوی پیلای برنده جایزه نوبل صلح شد
کمیته نوبل نروژ روز جمعه جایزه نوبل صلح را به «ناوانتم(ناوی) پیلای»، حقوقدان و فعال برجسته ۸۵ ساله اهل آفریقای جنوبی، اهدا کرد.
آن کارسون، نویسنده و شاعر کانادایی برنده نوبل ادبیات شد
آکادمی سوئد در استکهلم نوبل ادبیات سال ۲۰۲۶ را به آن کارسون ، شاعر، جستارنویس، مترجم و پژوهشگر ۷۶ ساله کانادایی اعطا کرد.
طرح جامعه مدنی کانادا برای مقابله با سرکوب در ایران
در هفته پاسخگو کردن حکومت جمهوری اسلامی برای نقض مستمر حقوق بشر، روزهای ۶ و ۷ اکتبر، چند تن از اعضای ایرانی-کانادایی نهاد حقوق بشری «کلکتیو عدالت برای ایران» و رئیس و چند عضو کانادایی «مرکز حقوق بشر رائول والنبرگ»، در محل پارلمان در شهر اتاوا، دیدارهایی با گروهی از سناتورها و نمایندگان مجلس برگزار کردند.
چرا با وجود اثبات فواید کارهای داوطلبانه، مشارکت عمومی افت کرده است؟
همه ما بارها شنیدهایم که کمک به دیگران و انجام کارهای خیرخواهانه نه تنها سلامت روانی و جسمی ما را بهبود میبخشد، بلکه احساس شادی و تعلق خاطر به جامعه را نیز تقویت میکند. پژوهشهای متعدد روانشناسی بارها تایید کردهاند که فعالیتهای داوطلبانه یکی از کلیدهای اصلی شادکامی فردی و اجتماعی است.















