ادامه بحران فقر در کانادا
گزارش جدید مرکز آمار کانادا نشان می‌دهد که به‌رغم تلاش‌های اقتصادی، نرخ فقر در این کشور در سال ۲۰۲۴ در سطح ۱۱ درصد ثابت مانده است.
به عبارت دیگر حدود ۴.۵ میلیون نفر در کانادا در شرایط فقر زندگی می‌کنند. اگرچه نرخ فقر نسبت به سال ۲۰۲۳ (۱۱.۱ درصد) تغییر محسوسی نداشته، اما همچنان فاصله معناداری با نرخ ۷ درصدی سال ۲۰۲۰ دارد. این ثبات نسبی در نرخ فقر، نشان‌دهنده چالش‌های عمیق ساختاری در اقتصاد پس از دوران کرونا است.
شکاف درآمدی و فشارهای تورمی
آمارها نشان می‌دهد که میانگین درآمد پس از مالیات خانواده‌های کانادایی در سال ۲۰۲۴ به ۷۵,۵۰۰ دلار رسیده است. اگرچه این رقم نسبت به سال ۲۰۲۳ رشد اندکی داشته، اما با احتساب نرخ تورم، قدرت خرید کانادایی‌ها نسبت به سال ۲۰۲۰ حدود ۲.۵ درصد کاهش یافته است.
به گزارش کندین پرس، الیسون کمپر، استاد دانشگاه متروپولیتن تورنتو، معتقد است که آمارها به تنهایی عمق فاجعه را نشان نمی‌دهند. او به بحران در سه بخش حیاتی اشاره می‌کند: مسکن، غذا و سوخت. به گفته او، افزایش هزینه‌های مسکن باعث شده تا بسیاری از جوانان توانایی استقلال مالی را از دست داده و به زندگی با والدین روی بیاورند.
توزیع ناعادلانه فقر در مناطق مختلف
بر أساس آمار منتشر شده جغرافیای فقر در کانادا یکسان نیست؛ منطقه نوناووت با نرخ خیره‌کننده ۳۱.۷ درصد، بدترین وضعیت را به دلیل هزینه‌های گزاف زندگی در شمال کشور دارد. پس از آن، استان‌های بریتیش کلمبیا و انتاریو با نرخ‌های ۱۳ و ۱۲.۵ درصد در رتبه‌های بعدی قرار دارند. در مقابل، استان کبک با نرخ ۷ درصد، همچنان موفق‌ترین عملکرد را در کنترل فقر حفظ کرده است.
گزارش اداره آمار کانادا تأکید می‌کند که جوامع نژادی، بومیان و معلولان همچنان بیش از سایرین با فقر دست‌وپنجه نرم می‌کنند. با این حال، نکات مثبتی نیز در گزارش دیده می‌شود:
۱- بهبود امنیت غذایی: پس از سه سال صعودی، تعداد افراد دچار ناامنی غذایی حدود ۳۶۰ هزار نفر کاهش یافته است.
۲- کاهش فقر سالمندان: نرخ فقر در افراد بالای ۶۵ سال به ۵.۴ درصد کاهش یافته است.
در نهایت، کارشناسان معتقدند در حالی که دولت بر توسعه تجارت تمرکز کرده، راهکار اصلی خروج از این بن‌بست، سرمایه‌گذاری گسترده در بخش مسکن برای قشر کم‌درآمد و متوسط است تا فشار هزینه‌های ثابت زندگی از روی دوش خانواده‌ها برداشته شود.
* اخبار و گزارش‌های پرژن میرور را در کانال یوتیوب و سایت و صفحات مجازی persianmirror.ca بخوانید.
گام بلند کانادا در ترکیه
کارنی نخستین نخست‌وزیر کانادا است که در قالبی دوجانبه به ترکیه سفر می‌کند. سفری که هدف اصلی آن، گشودن فصل تازه‌ای از همکاری‌های اقتصادی و امنیتی و پایان دادن به دوره‌ای از «گسست دیپلماتیک» میان دو طرف عنوان شده است.
نه قاطع آلبرتا به جدایی از کانادا
در یکی از حساس‌ترین و تاریخی‌ترین مقاطع سیاسی کانادا، شهروندان استان آلبرتا با شرکتی گسترده در یک همه‌پرسی سرنوشت‌ساز، دست رد به سینه جدایی‌طلبان زدند و با اکثریتی قاطع، ماندن در کنفدراسیون کانادا را انتخاب کردند.
در «هفته پاسخگو کردن ایران»، در پارلمان کانادا چه گذشت؟
از جمله موضوعات تأکید شده در این بیانیه:
– تحریم رهبری ارشد و شریان‌های مالی نهادهای سرکوب رژیم؛
– مسدود سازی روزنه‌های نفوذ و پول‌شویی مقامات رژیم در کانادا؛
ـ اقدام بین‌المللی علیه دادگاه‌های دسته‌جمعی و اعدام‌ها؛
ـ راه‌اندازی تحقیقات ملی در باره جنایات علیه بشریت از طرف جمهوری اسلامی؛
و موضوع تفکیک سربازی اجباری از عضویت داوطلبانه در سپاه پاسداران است.
کاوه شهروز به پرسش‌های طرح شده در رابطه با این موضوعات و دیگر مسائل پاسخ می‌دهد.
پیاده‌روی و دویدن برای عدالت
چهارمین برنامه سالانه «پیاده‌روی و دویدن برای عدالت» روز شنبه ۱۰ اکتبر در شهر نیومارکت در شمال تورنتو برگزار شد.
درد بزرگ فوتبال ایران لمپنیسم ساختاری است
به گفته او نخستین چیزی که فوتبال ایران نیاز دارد چشم‌اندازی است که موفقیت پایدار را تضمین کند. بیژن عزیزی در این گفت‌و‌گو می‌گوید فوتبالیست‌های درخشان ایرانی، مانند علی کریمی، علی دایی و دیگران، که در سطح جهانی هم موفقیت‌های خوبی داشته‌اند، به ورزش فوتبال ایران هیچ کمکی نکرده‌اند!
ناوی پیلای برنده جایزه نوبل صلح شد
کمیته نوبل نروژ روز جمعه جایزه نوبل صلح را به «ناوانتم(ناوی) پیلای»، حقوق‌دان و فعال برجسته ۸۵ ساله اهل آفریقای جنوبی، اهدا کرد.
آن کارسون، نویسنده و شاعر کانادایی برنده نوبل ادبیات شد
آکادمی سوئد در استکهلم نوبل ادبیات سال ۲۰۲۶ را به آن کارسون ، شاعر، جستارنویس، مترجم و پژوهشگر ۷۶ ساله کانادایی اعطا کرد.
طرح جامعه مدنی کانادا برای مقابله با سرکوب در ایران
در هفته پاسخگو کردن حکومت جمهوری اسلامی برای نقض مستمر حقوق بشر، روزهای ۶ و ۷ اکتبر، چند تن از اعضای ایرانی-کانادایی نهاد حقوق بشری «کلکتیو عدالت برای ایران» و رئیس و چند عضو کانادایی «مرکز حقوق بشر رائول والنبرگ»، در محل پارلمان در شهر اتاوا، دیدارهایی با گروهی از سناتورها و نمایندگان مجلس برگزار کردند.
چرا با وجود اثبات فواید کارهای داوطلبانه، مشارکت عمومی افت کرده است؟
همه ما بارها شنیده‌ایم که کمک به دیگران و انجام کارهای خیرخواهانه نه تنها سلامت روانی و جسمی ما را بهبود می‌بخشد، بلکه احساس شادی و تعلق خاطر به جامعه را نیز تقویت می‌کند. پژوهش‌های متعدد روان‌شناسی بارها تایید کرده‌اند که فعالیت‌های داوطلبانه یکی از کلیدهای اصلی شادکامی فردی و اجتماعی است.
