اشتغال کانادایی‌ها در بازار کار موقت

یک نظر سنجی جدید در کانادا به این نتیجه رسیده است که میلیون‌ها کانادایی در حال اشتغال در یک «بازار کار موقت» هستند و کشور به دو گروه تقسیم شده است که عده‌ای می‌گویند این امر خوب است و عده‌ای دیگر می‌گویند بد است.

این اطلاعات که توسط مؤسسه آنگس رید (Angus Reid Institute) در روز سه‌شنبه منتشر شده است، نشان می‌دهد که تقریباً یک پنجم مردم کانادا (۱۷ درصد) در حال حاضر از طریق شغل‌های موقت کسب درآمد می‌کنند، در حالی که همین تعداد از پاسخ دهندگان گفته‌اند که آنها در طول پنج سال گذشته دارای شغل‌های بی‌ثبات و نامطمئن بوده‌اند ولی در حال حاضر در چنین شغلی کار نمی‌کنند.

بر اساس گزارش این مؤسسه، این به معنی آن است که بیش از یک سوم افراد شاغل کانادایی (۳۴ درصد) پیش از این در بازار کار موقت مشغول به کار بوده‌اند.

این تحقیق می‌گوید از هر سه نفر کانادایی، دو نفر هرگز در شغل‌های نامطمئن کار نکرده‌اند، اما به زودی این آمار تغییر خواهد کرد. اداره آمار کانادا در ماه مِی گذشته گزارش داده بود، تعداد شاغلان موقت در کانادا از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۸، پنجاه درصد افزایش یافته است.

دولت فدرال چندین سال است که درباره آنچه «آشفتگی شغلی» نامیده می‌شود هشدار داده است، به طوریکه در قرن بیست و یکم شغل‌ها دگرگون و ناپدید می‌شوند. در همین حال یکی از بنگاه‌های کاریابی بر این عقیده است که شغل‌های غیر سنتی در دهه‌های پیش رو به یک رویه معمول تبدیل خواهند شد، که از آن جمله می‌توان شغل‌های قراردادی و یا خویش فرمایی را نام برد.

مؤسسه آنگس رید اعلام کرده است متداول‌ترین شغل برای این قبیل افراد، برنامه‌ نویسی کامپیوتر و طراحی گرافیک به صورت آزاد و فریلنس، در کنار کارهای فنی، پرستاری و مراقبت از بچه‌ها  می‌باشد. تعدادی دیگر از شغل‌های موقتی شامل: رانندگی، فروش، نقاشی ساختمان، چمن زنی،بیرون بردن سگ‌ها و کار اداری در منزل می‌باشند.

نتایج این تحقیق نشان می‌دهد که، دو سوم شرکت کنندگان در این نظرسنجی درباره عدم وجود مزایای کاری در این مشاغل اظهار نگرانی کرده‌اند و بیش از نیمی از آنها (۵۵ درصد) درباره کمبود قوانین برای حفاظت از شاغلین در بخش موقت بازار کار و کارگران قراردادی نگران بوده‌اند.

علیرغم این نگرانی‌ها، هر دو گروه جوانان و بزرگسالان کانادایی در حال کار در چنین شغل‌های ناپایدار و بی ثبات هستند. از هر ۱۰ نفر کانادایی بین سنین ۱۸ الی ۳۴ سال، چهار نفر گفته‌اند که در شغل‌های موقتی کار کرده‌اند و یک چهارم از افراد بالای ۵۵ سال نیز گفته‌اند که چنین شغل‌هایی را انجام داده‌اند.

همه افراد این دگرگونی اقتصادی را منفی نمی‌دانند. بر اساس همین نظرسنجی، سه چهارم کانادایی‌ها اعلام کرده‌اند که در این گونه شغل‌های موقتی، نوعی درآمدزایی اضافه را می‌بینند، و ۳۹ درصد از پاسخ دهندگان نیز اعلام کرده‌اند که اینگونه مشاغل به برقراری تعادل میان زندگی کاری و شخصی افراد کمک می‌کند.

دلایل بی‌ شماری وجود دارد که چرا مردم کانادا به اینگونه مشاغل روی می‌آورند، اما به نظر می‌رسد مهمترین دلیل آنها پول باشد. بر اساس گزارش مؤسسه آگنس رید، درآمد سالانه خانوادگی این دسته از افراد کمتر از ۵۰ هزار دلار در سال است، و آنها با نگرانی‌هایی درباره امنیت شغلی و توانایی برای ایجاد یک دوره بازنشستگی آسوده فاصله زیادی دارند.

اداره آمار کانادا گزارش داده است که استان‌ نیوفاندلند، در سال ۲۰۱۸، با ۲۳ درصد بیشترین آمار کارگران موقتی را در کانادا به خود اختصاص داده است. استان‌های آلبرتا، ساسکاچوان، انتاریو و کبک همگی در سطح ۱۳ درصد قرار داشته‌اند.

گزارشی از بانک کانادا در اوایل سال جاری نشان داده است که ۸۲ درصد از کارکنان در مشاغل بی ثبات و موقتی، این شغل را به عنوان شغل اصلی و یا منبع درآمد اضافی انجام داده‌اند. و به نظر می‌رسد که در میان جوانان از گستردگی بیشتری برخوردار است. گزارش بانک مرکزی کانادا نیز نشان می‌دهد که ۵۸ درصد از مردم کانادا که بین سنین ۱۸ تا ۲۴ سال قرار دارند، به دنبال شغل‌های موقتی می‌روند که تقریباً دو برابر میزان آن در مجموع جمعیت کانادا (۳۰ درصد) است.

برای افرادی که در شغل‌های موقتی کار می‌کنند تاثیرات جانبی نیز وجود دارد، به ویژه برای متولدین هزاره یا میلنیالز. در یک تحقیق جداگانه‌ای که در سال ۲۰۱۸ انجام گرفته بود به این نتیجه رسیدند که از هر ۱۰ نفر متولد هزاره، سه نفر به دلیل وضعیت شغلی خود دچار افسردگی و اضطراب شده بودند.

این تحقیق در پایان یادآور شده است که به هر حال، اگر می‌خواهید که به اهداف خود در پایان سال ۲۰۱۹ برسید، کار کردن به هر شکلی بهتر از کار نکردن است.