دیپورت دو نوجوان از کانادا، به دلیل درغگویی مادرشان، موقتا لغو شد

نشریه نشنال پست گزارش داده است، رِدوان و شورووی موزومدِر، خواهر و برادری که در تورنتو زندگی می‌کنند، قرار بود روز دوشنبه از کانادا اخراج شوند، اما اخراج آنها در آخرین لحظه به تعویق افتاد.

ریچارد وازانا، وکیل این خواهر و برادر گفت که اداره خدمات مرزی کانادا، یکشنبه شب به آنها اطلاع داد که اخراج آنها که قرار بود روز دوشنبه ساعت ۹ صبح انجام شود، لغو شده است.

این تصمیم پس از چند روز لابی گری شدید توسط ناتانیل اِرسکین–اسمیت، نماینده لیبرال در پارلمان کانادا گرفته شد. پس از اینکه در روز جمعه گذشته آخرین فرصت فرجام خواهی این دو خواهر و برادر در دادگاه نیز به نتیجه نرسید، آقای ارسکین–اسمیت مستقیماً از مارکو مندیسینو، وزیر مهاجرت، شهروندی و پناهندگی کانادا درخواست فرجام خواهی کرد.

آقای ارسکین–اسمیت روز دوشنبه گفت: «از نظر من، این دو نوجوان مرتکب هیچ اشتباهی نشده بودند، و فقط به دلیل رفتار مادرشان در حال مجازات هستند و ما باید با آنها به طور جداگانه برخورد کنیم. این بچه‌‌ها تمام دوران نوجوانی خود را در کانادا سپری کرده‌اند. ما نباید آنها را به آمریکا برگردانیم.»

رِدوان و شورووی، که اکنون به ترتیب ۱۹ و ۱۸ ساله هستند، در سال ۲۰۱۳ از شهر داکا در بنگلادش به کانادا آمدند. وقتی داخل کانادا بودند، پدر خانواده آنها را ترک کرد، و مادر آنها، سابینا شارین نیپا، از طرف خود و فرزندانش از دولت کانادا درخواست پناهندگی کرد. هیئت مهاجرت و پناهندگی کانادا در سال ۲۰۱۴، تقاضانامه پناهندگی و همینطور فرجام خواهی آنها را به دلیل اینکه مادر خانواده به اعتراف خود، در تقاضانامه پناهندگی دروغ گفته بود و مدارک جعلی ارایه داده بود، مردود دانست.

این هیئت همچنین دریافته بود که خانواده موزومدِر صلاحیت دریافت پناهندگی کانادا را ندارند، چون به عنوان شهروندان آمریکا، اگر در بنگلادش احساس ناامنی می‌کنند، می‌توانند به راحتی به آمریکا بروند. البته برای چندین سال پس از این دستور هیئت مهاجرت و پناهندگی هیچ اتفاقی نیافتاده بود. و خانواده موزومدر در کانادا زندگی می‌کردند و خود را کانادایی می‌دانستند.

سال گذشته، شورووی، دختر خانواده از انستیتو کالج ایست یورک فارغ‌التحصیل شد و در دانشگاه تورنتو برای ادامه تحصیل پذیرفته شد. رِدوان که برای دریافت دیپلم دبیرستان چند نمره کم دارد، در شهرداری تورنتو مشغول به کار است، و پس از پایان مدرسه از کودکان محله از طرف شهرداری مراقبت می‌کند. خواهر او نیز به همین کار مشغول است.

در سال ۲۰۱۸، سابینا، مادر این دو خواهر و برادر بر مبنای قانونی که به نام « موارد انساندوستانه و همدلی» شناخته می‌شود تقاضای دریافت اقامت دایم کانادا را به دولت این کشور ارایه داد. این نوع تقاضانامه‌ آخرین راه برای دریافت اقامت دایم کانادا برای افرادی است که درخواست آنها در سیستم پناهندگی قبول نشده است. بر اساس یکی از مراحل روند معمول در این نوع تقاضانامه‌ها، به ردوان و شورووی گفته شد تا از دوستان و معلم‌های خود نامه‌های حمایتی بگیرند. در اینجا بود که رِدوان متوجه شد ممکن است روزی برسد که مجبور به ترک کانادا بشود. یکی از معلم‌های او گفته بود که دانش آموز دیگری که درخواست پناهندگی او نیز رد شده بود درخواست نامه‌ای مشابه داشته است. اما زمانی که این دانش آموز به سن ۱۸ سال رسیده بود از کشور اخراج گردید. رِدوان می‌گوید: «در اینجا به خودم گفتم، آیا برای من هم چنین اتفاقی رخ خواهد داد؟»

در روز اول نوامبر امسال، دو هفته پس از اینکه شورووی به هجده سالگی رسید، این خانواده نامه رسمی اخراج از کانادا را دریافت کردند. در نامه از آنها خواسته شده بود تا روز ۹ دسامبر ساعت ۹ صبح به اداره خدمات مرزی کانادا مراجعه کنند تا از آنجا به مرز فورت اِری در استان انتاریو برده شوند تا از کانادا اخراج شده و به شهر بوفالو در ایالت نیویورک آمریکا در آنطرف مرز بروند.

ردوان و شورووی هر دو متولد آمریکا هستند اما زمانی که نوزاد بوده‌اند به همراه پدر و مادر خود آمریکا را ترک کرده بودند. آنها در آمریکا هیچ خانواده‌ و دوستی ندارند. مادر آنها با یک مرد آمریکایی ( نه پدر آنها) به قصد دریافت گرین کارت آمریکا ازدواج کرده بود. اما به باور وکیل این خانواده، سابینا مادر این دو خواهر و برادر هم اکنون دارای هیچ نوع وضعیت اقامتی در آمریکا نیست و به هر شکل، اداره خدمات مرزی کانادا برای او دستور اخراج صادر نکرده است و اگر روزی قرار بر اخراج وی باشد، باید به بنگلادش برگردانده شود نه آمریکا.

آقای ارسکین–اسمیت گفته است: «شما به این پرونده نگاه می‌کنید و می‌گویید، مادر بایستی اخراج شود، اما چرا باید با فرزندان او نیز رفتار مشابهی داشته باشیم؟ برای این بچه‌ها باید راهی وجود داشته باشد تا اقامت کانادا را دریافت کنند، چه از راه دانشجویی و چه از راه کاری.»

قاضی جیمز راسل در حکم پنج صفحه‌ای خود درخواست فرجام خواهی این خانواده را رد کرده بود و اقامت آنها در کانادا را غیر قانونی شمرده بود. او در قسمتی از حکم خود نوشته بود : «متقاضیان این پرونده دیگر کودک نیستند. با وجود نگرانی‌های طبیعی درباره چگونگی زندگی در آمریکا، برای من دلیلی وجود ندارد که آنها از پس مشکلات بر نیایند.»

آقای ناتانیل ارسکین– اسمیت گفته است که هم اکنون اداره خدمات مرزی کانادا به طور موقت موافقت کرده است تا اخراج این خواهر و برادر تا زمان روشن شدن پرونده مادر آنها به تعویق بیافتد. این به معنی آن نیست که آنها اقامت دایم کانادا را دریافت کرده باشند یا اینکه از کانادا اخراج نخواهند شد. اما آقای ارسکین–اسمیت گفت: «امیدوارم که آنها بتوانند در کانادا بمانند یا اینکه دست کم یک راهی پیدا شود تا برای بلند مدت بتوانند در این کشور اقامت کنند.»

ردوان و شورووی یازده ساعت پیش از برنامه از قبل تعیین شده برای اخراج خود از کانادا، از به تعویق افتادن روند اخراج خود با خبر شدند و فعلاً به سر کار خور برگشته‌اند.

وکیل این خانواده در حال حاضر بر روی جزییات این پرونده کار می‌کند تا بهترین نتیجه را برای موکل خود به دست آورد.