هراس برخی از مستاجران از بی خانمانی پس از پایان یافتن کمک‌های دولتی

یکی از مدافعان حقوق مستاجران در شهر ونکوور، زنگ خطری را به صدا درآورده است که به گفته او موجی از احکام تخلیه مستاجران در سراسر کانادا پس از رفع ممنوعیت صدور حکم تخلیه برای مستاجران در حالی که همچنان بی‌کار هستند به زودی به راه خواهد افتاد.

دنیل سابلی، وکیل همکار در انجمن جامعه کمک‌های قانونی در شهر ونکوور به رادیو سی بی سی کانادا گفت: «فکر می‌کنم عده زیادی از مردم در نهایت بی خانمان می‌شوند و یا به طور نامطلوبی اسکان داده خواهند شد. متاسفانه نمی‌دانم افرادی که باید منزل خود را تخلیه کنند چطور می‌خواهند به بازگشایی اقتصاد کمک کنند.»

در ماه مارس، بسیاری از دولت‌های استانی کانادا صدور حکم تخلیه منزل به دلیل دیرکرد یا عدم پرداخت اجاره بها را به دلیل شیوع بیماری کووید–۱۹ و بیکاری گسترده مردم لغو کردند. اما با نزدیک شدن به ماه اکتبر و پایاین یافتن پرداخت کمک‌های اظطراری دولتی و برداشته شدن محدودیت‌ها در صدور احکام تخلیه، اغلب مستاجران نگران سقف بالای سر خود و خانواده‌هایشان در ماه‌های آینده هستند در حالی که اغلب آنها همچنان بی کار بوده و به کمک‌های دولتی وابسته هستند.

دنیل سابلی، از دولت فدرال می‌خواهد که با ادامه محدودیت در صدور حکم تخلیه و جلوگیری از افزایش اجاره بها به کمک مستاجران بیاید.

وی در ادامه گفتگوی خود با رادیو سی بی سی گفت: «مستاجران در بریتیش کلمبیا و مطمئناً در سراسر کشور، حتی پیش از آغاز همه گیری کرونا هم با وضعیت اسکان نامطلوب روبرو بودند و البته در حال حاضر با بیکاری گسترده که بسیاری از مردم با آن روبرو هستند به نظر من تعداد بیشتری از مردم کانادا قادر به پرداخت اجاره مسکن خود نخواهند بود.»

وینسوم سلیم یکی از همین افراد است که در منطقه پارک‌دیل در تورنتو زندگی می‌کند و پس از بیکار شدن در همه گیری ویروس کرونا نتوانست اجاره بهای ماه آوریل خود را پرداخت کند.

وی پس از دریافت ۲ هزار دلار کمک هزینه اظطراری دولتی ماهیانه، مبلغ ۱۶۰۰ دلار را بابت اجاره مسکن به صاحب خانه خود پرداخت می‌کند. به گفته وینسوم سلیم با اینکه هر ماه اجاره بهای خود را پرداخت می‌کند اما به تازگی اخطاریه اِن۴ را که اولین مرحله از صدور حکم تخلیه منزل می‌باشد را دریافت کرده است.

وینسوم سلیم به رادیو سی بی سی گفته است: «من در گذشته بی خانمان بودم و به خوبی می‌دانم انتهای این راه به کجا ختم خواهد شد. اگر این بار به خیابان بروم حتی مطمئن نیستم که بتوانم از سیستم پناه‌گاه دولتی نیز یک تخت برای خوابیدن به دست بیاورم.»

سلیم در حال حاضر به دنبال شغل است اما می‌گوید: «اگر شغلی با حداقل دستمزد به دست بیاورم، هیچ راهی برای پرداخت معوقات اجاره خانه نخواهم داشت. واقعاً هیچ راهی برایم وجود نخواهد داشت مگر اینکه سالیانه ۶۰ یا ۷۰ هزار دلار درآمد کسب کنم. اما هیچ امیدی ندارم که در آینده چنین اتفاقی رخ دهد.»

از طرف دیگر، دیوید هوتنیاک، رییس انجمن صاحب‌خانه‌های بریتیش کلمبیا گفته است: «ثابت نگه داشتن مبلغ اجاره خانه باعث از دست دادن ملک بسیاری از صاحبان منازل می‌شود و منزل خود آنها را به خطر می‌اندازد. مسکن‌های اجاره‌ای بسیار اهمیت دارند، اما اطمینان از اینکه مالکان و مدیران خانه‌های اجاره‌ای برای تعمیر و نگهداری ملک خود پول کافی داشته باشند و بتوانند وام‌های خود را نیز باز پرداخت کنند، برای سلامت عمومی اقتصاد کشور و سیستم چرخه مسکن بسیار حایز اهمیت است.»

دیوید هوتنیاک اعتقادی بر این که موجی از صدور احکام تخلیه در راه باشد ندارد. به گفته او، دلیل این امر این است که مالکان بیش از گذشته برای داشتن مستاجر انگیزه دارند چراکه تعداد خانه‌های خالی در سراسر کشور بالا رفته و قیمت اجاره بها نیز کاهش یافته است.