خانه‌های ارزان قیمت با بودجه ۴۰ میلیارد دلاری دولت فدرال

by | Nov 23, 2017

پس از ۲۵ سال بیتوجهی و کاهش مداوم سرمایهگذاریهای دولت فدرال برای ساخت و تعمیر و نگهداری خانههای ارزان قیمت، برای قشرهای کم درآمد، جاستین ترودو برنامه ۱۰ سالهای را با بودجه ۴۰ میلیارد دلار اعلام کرد.

آقای ترودو روز چهارشنبه ۲۲ نوامبر با اعلام این خبر در تورنتو تأکید کرد دولتهای استانی زمانی میتوانند از این بودجه استفاده کنند که خودشان هم به اندازه سهم دولت فدرال سرمایهگذاری کنند.

ترودو به خبرنگاران گفتاستراتژی ملی در باره مسکن یک برنامه محکم و کامل است که زندگی کاناداییها را با کمک به آنها برای داشتن مسکن مناسب تغییر خواهد داد

دولت فدرال همچنین سیاست پرداخت کمک هزینه مسکن، با بودجه سالانه ۴ میلیارد دلار را از سال ۲۰۲۰ آغاز خواهد کرد. با اجرای این برنامه ۳۰۰ هزار خانوار کانادایی واجد شرایط، در سال ۲۵۰۰ دلار کمک هزینه دریافت خواهند کرد.

استراتژی دولت فدرال بخشهای مختلفی، از ساختن خانههای ارزان قیمت تا کاهش ۵۰ درصدی بی خانمانی را شامل میشود.

از ۴۰ میلیارد دلار بودجه اختصاص یافته برای مسکن، ۱۵/۹ میلیارد دلار برای تعمیر ۲۴۰ هزار مسکن ارزان قیمت و ساخت ۶۰ هزار مسکن جدیدِ ارزان قیمت برای خانوارهای کم درآمد هزینه خواهد شد.

۹ میلیارد دلار از بودجه ۴۰ میلیادر دلاری نیز، با همکاری و مشارکت استانها و مناطق مختلف کشور، برای نگهداری ۳۸۵ هزار مسکن ارزان قیمت موجود هزینه خواهد شد.

جاستین ترودو روز چهارشنبه گفتامروز برنامههایی را اعلام میکنیم که به هموطنان آسیب پذیر و کم درآمد کمک کند تا در مکانهای امن و شایسته زندگی کنند

نخست وزیر تأکید کرد حق مسکن بخشی از حقوق فرد است. به همین دلیل بخش مهمی از استراتژی دولت ارائه یک لایحه قانونی است که دولتهای بعدی را مجبور کند در مسیر دسترسی همگانی و عادلانه به مسکن ارزان قیمت گام بردارند.

هدفهای استراتژی ملی مسکن عبارت است از:

کاهش ۵۰ درصدی بی خانمانی مزمن.

ایجاد مسکن تازه، چهار برابر بیشتر از آنچه دولتهای فدرال وعده داده بودند از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۵ خواهند ساخت.

تعمیر خانههای موجود، سه برابر بیشتر از آنچه پیشبینی شده بود از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۵ انجام شود.

پاسخ به نیاز مسکن ۵۳۰ هزار خانوار.

حمایت از ۳۸۵ هزار خانوار بیشتر، برای اینکه مسکن ارزان قیمت خود را از دست ندهند.

آمارهای آخرین سرشماری سراسری کانادا نشان میدهد در سال ۲۰۱۶ تعداد ۱ میلیون و ۷۰۰ هزار خانوار نیاز جدی به مسکن مناسب و ارزان داشتهاند. به این معنی که بیش از یک سوم در آمد ناخالص خود را برای مسکن هزینه کردهاند.

پس از ونکوور شهرهایی که بیشترین نیاز جدی به مسکن دارند در استان انتاریو قرار دارند. در شهر تورنتو یک پنجم از خانوارها به سختی میتوانند هزینه مسکن خود را تأمین کنند.

بُن‌بست تازه در مسیر برقراری روابط ایران و کانادا

  پارلمان کانادا روز ۱۲ ژوئن ۲۰۱۸ یک طرح پیشنهادی (motion)، که از طرف حزب محافظه‌کار کانادا، در باره روابط سیاسی کانادا و جمهوری اسلامی ارائه شده بود را با اکثریت قاطع ۲۴۸ رأی موافق، در برابر ۴۵ رأی مخالف تصویب کرد. در طرح پیشنهادی حزب محافظه‌کار کانادا، از دولت...

انجمن حقوقدانان حرفه‌ای ایرانی- کانادایی چیست و چه می‌کند؟

  انجمن حقوقدانان حرفه‌ای ایرانی کانادایی (ICLP)، یکی از نهادهای صنفی فعال در باهمستان ایرانی است. این نهاد در سال ۲۰۰۲ با تلاش گروه بسیار کوچکی از وکلای ایرانی کانادایی، تحت عنوان انجمن وکلا و حقوقدانان ایرانی انتاریو(ILPO) تأسیس شد. پس از چند سال فعالیت، در سال ۲۰۱۴...

اتلاف مواد غذایی در کانادا بیشتر از همه کشورهاست

اتلاف مواد غذایی در کانادا بیشتر از همه کشورهاست

یک مطالعه ملی در زمینه کاهش دور ریختن مواد غذایی در کانادا توصیه می‌کند، ظرف ماستی که حتی چند روز از بهترین زمان مصرف آن گذشته است را نباید دور ریخت. 

شورای ملی Zero Waste می‌گوید، سردرگمی و ضروری نبودن برچسب‌های (بهترین تاریخ مصرف)، مهم‌ترین دلیل دور ریختن مواد غذایی در کانادا است.

یکی از نویسندگان این گزارش، دنیس فیلیپ، می‌گوید: «مردم وقتی برچسب best before  را می‌بینند نمی‌دانند به چه معنی است و فکر می‌کنند اگر بعد از آن تاریخ مواد غذایی را مصرف کنند، مشکلی برای سلامت‌شان ایجاد می‌شود، درحالیکه این طور نیست.»

به گزارش کنیدین پرس، در این مطالعه نشان داده شده است، مردم کانادا در میان بیشترین هدردهندگان مواد غذایی در دنیا هستند.

طبق این تحقیق هر فرد کانادایی در سال چهار‌صد کیلوگرم مواد غذایی را دور می‌ریزد و بیش از ۴۷ درصد از این مقدار در منزل اتفاق می‌افتد.

دنیس فیلیپ می‌گوید، برچسب‌های best before بزرگترین خیانت را انجام می‌دهند، چون مردم فکر می‌کنند که غذایی که تاریخ مصرفش گذشته باشد فاسد شده است.

وی گفته است، به استثنای محصولاتی همچون تخم مرغ، بهترین تاریخ مصرف، به کیفیت غذا ارتباط دارد نه سالم بودن آن. به همین دلیل بسیاری از محصولاتی که دارای تاریخ مصرف هستند، اصولاً نیازی به آن ندارند.

best-before

اگر یک تکه چیپس را قبل از تاریخ مصرفش بخورید ممکن است کمی ترد‌تر باشد و اگر بعد از تاریخ مصرف بخورید کمتر ترد و شکننده خواهد بود.

نحوه ارائه محصول و زبان به کار گرفته شده در نوشته‌ها نیز عامل مهمی است.

مصرف کنندگان اگر به طور مثال به محصولی نگاه کنند که تاریخ مصرف آن ۱/۳ باشد، نمی‌دانند که منظور سوم ژانویه است یا اول مارس.

وی اضافه کرده، هیچ شفافیتی در زمینه نوع نوشته‌هایی که به کار می‌رود، شکل بندی تاریخ‌ها ، مهر‌های به کار رفته در محصولات و حتی معانی لغات وجود ندارد و این یعنی غذای خوب و سالم به سطل آشغال در آشپز‌خانه‌ها و یا فروشگاه‌ها ریخته خواهد شد. 

خانم فیلیپ پیشنهاد می‌دهد که کانادا به نوشته‌ها و تاریخ‌های استاندارد نیاز دارد.

این کار پیش از این در اروپا و آمریکا اتفاق افتاده و برچسب‌هایی وجود دارد که نوشته شده، «use by» ،«freeze by»  یا « tastes best by» که سلامت و کیفیت را بیان می‌کند.

این گزارش پیشنهاد‌های دیگری نیز ارائه داده است.

این گزارش پیشنهاد‌های دیگری نیز ارائه داده است.

بر اساس این گزارش، دولت‌ها باید قوانین هماهنگی را در مورد خیرات و بخشش غذا و نحوه از بین بردن غذا در زمین تهیه کنند.

تولید کنندگان و فروشندگان که مسئولیت اتلاف ۳۰ درصد غذا را بر عهده دارند، باید نحوه کنترل موجودی خود را ساماندهی کنند.

بسته‌بندی کوچکتر برای خانواده‌های کوچکتر می‌تواند کمک بزرگی باشد. اجتناب از بازاریابی بر پایه مصرف بیشتر مانند فروش دو تا به قیمت یکی، روش دیگری است.

خرده فروشان می‌توانند مواد غذایی که ظاهر قشنگی ندارند را با تخفیف بفروشند. غذاهایی که مصرف نشده‌اند به مواد دیگر تبدیل شوند. به طور مثال یک شرکت انگلیسی از نان بیات آبجو می‌سازد.

به گفته یکی از اعضاء اتحادیه صنایع غذایی، Cher Mereweather، اگر ما محصول را هدر بدهیم، سود تجاری کاهش خواهد یافت. و در زمینه اجتماعی، اگر غذای بیش‌تری در دسترس داشته باشیم، جمعیت بیش‌تری را می‌توانیم تغذیه کنیم و این چیز خوبی است.

وی ادامه داده است: چیزی که ما به دنبال آن هستیم یک زبان واضح و شفاف است. مصرف کننده می‌داند که «expires by»   یعنی دیگر سالم نیست و «use by»  یعنی کیفیت استاندارد دارد. 

دولت فدرال قول داده است تا دور ریختن غذا را تا سال ۲۰۳۰ به نصف کاهش دهد و در حال نگارش یک سیاست ملی در زمینه دور ریختن مواد غذایی است.

خانم فیلیپ گفته است که گروه همکاران وی به زودی یک کمپین ملی را برای آگاهی مردم درباره چگونگی کمتر دور ریختن شروع خواهند کرد، اما او می‌داند که تغییر، زمان نیاز دارد.

وی می‌گوید: مشکل جدی و جهانی است و زنجیره بزرگی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. ساده نیست ما به یک تغییر جهت در طرز تفکرمان نیاز داریم.

خانم رئیس این کار یعنی چه؟

خانم رئیس این کار یعنی چه؟

اصطلاح «خودسر» چند سالی‌ست که در ادبیات سیاسی- اجتماعی ایران بسیار به‌کار رفته و می‌رود.

این اصطلاح از زمانی باب شد که تعدادی از نیروهای امنیتی با نام و گمنام حکومت ایران، از طرف نهادهای شناخته شده و ناشناسِ قدرت، رفتارهایی را انجام می‌دادند که هیچ فرد و نهاد رسمی مسئولیت آن رفتارها را بعهده نمی‌گرفت و نمی‌گیرد.

تقریباً همه رفتارهای «خودسرانه»‌ای که در این سال‌ها انجام شده، در رابطه با اعمالِ کاملاً خلاف قانون و نقض فاحش حقوق شهروندان بوده و نتیجه‌ای جز شکنجه و قتل و نابود کردن زندگی گروهی از شهروندان نداشته است.

بی هیچ مقایسه و شباهتی در نوع رفتار و کردار، همین اصطلاح «خودسر» و رفتارهای «خودسرانه» را می‌شود در باره برخی از افراد و نهادهای مدنی و انتخابی همین جامعه ایرانیان کانادا هم به‌کار برد.

هفته گذشته در پارلمان کانادا، آقای جاستین ترودو، نخست وزیر، و گروه کثیری از نمایندگان حزب لیبرال، از موشن(طرح پیشنهادی) حزب محافظه‌کار کانادا در مورد قطع ادامه مذاکرات دولت کانادا با ایران، جهت برقراری احتمالی روابط دیپلماتیک و تجاری در سطوح مختلف، حمایت کردند. طرح پیشنهادی محافظه‌کاران، اگرچه ضمانت اجرایی ندارد و دولت کانادا را مستقیماً متعهد نمی‌کند، مورد تصویب قرار گرفت.

در همین رابطه روز دوشنبه ۱۸ ژوئن، کنگره ایرانیان کانادا «خودسرانه» و بدون کوچکترین اطلاع‌رسانی به اعضای کنگره، به نمایندگی از طرف جامعه ایرانیان کانادا، یک جلسه بحث و گفتگو با سه تن از کارشناسان حقوق بین‌الملل و مسائل دفاعی، در باره «سیاست کانادا در مورد ایران»، در محل پارلمان کانادا در شهر اتاوا ترتیب داده است.

در اطلاعیه‌ای که از طرف کنگره ایرانیان کانادا برای گروه نامشخصی فرستاده شده، دعوت شده است تا برای جلسه گفتگوی روز سه شنبه عصر در اتاوا، از طریق ایمیل کنگره و تلفن تماس بگیرند و نام‌نویسی کنند.

خطاب این یادداشت به رئیس کنگره ایرانیان کانادا، خانم سوده قاسمی است.

خانم رئیس! شما با کدام مجوز و براساس کدام نظرخواهی و اطلاع رسانی به اعضای کنگره، تصمیم گرفته‌اید چنین جلسه‌ای را ترتیب بدهید؟

مخاطبان اطلاع رسانی شما با این اطلاعیه چه کسانی هستند؟

آیا این اطلاعیه برای همه اعضای کنگره فرستاده شده است؟ اگر آری چرا من، بعنوان عضو ۱۱ ساله کنگره این اطلاعیه را دریافت نکرده‌ام؟

لطفاً به خاطر داشته باشید که اگر شما منتخب گروهی از اعضای کنگره ایرانیان کانادا در هیئت مدیره هستید، در مقام ریاست کنگره وظیفه دارید، حقوق همه اعضای کنگره را برای انجام هر اقدامی در نظر داشته باشید.

وگرنه شما هم می‌شوید یک فرد «خودسر» در یک نهاد «خودسر»، بدون هیچ صلاحیت و اعتباری!

Share This