بحران خاموش در میان نوجوانان: اضطراب و تنهایی 

گزارشی از هشدار تکان‌دهنده نهادهای نظارتی درباره سلامت روان نسل جدید

نتایج تازه‌ترین گزارش نهاد حمایتی «تل-ژون» (Tel-jeunes) پرده از بحرانی عمیق و رو به رشد در میان نوجوانان استان کبک برداشته است. بر اساس این داده‌ها، درخواست‌های کمک اضطراری از سوی نوجوانان در چهار سال گذشته ۳۷ درصد افزایش یافته و به حدود ۶۰ هزار تماس (۵۰ هزار نوجوان و ۱۰ هزار والد) رسیده است. این آمار نشان می‌دهد استرس، اضطراب و احساس تنهایی، روان نسل جوان را بیش از هر زمان دیگری نشانه رفته است.

ارزیابی خطر خودکشی در یک‌پنجم از تماس‌ها

براساس گزارشی که در سایت رادیو کانادا با استفاده از داده‌های یک نظرسنجی در مؤسسه نظرسنجی «لژِر» منتشر شده، مدیرعامل سازمان «تل-ژون» هشدار داده است که درخواست‌های کمک نه تنها افزایش یافته، بلکه پیچیده‌تر و سنگین‌تر شده‌اند. در یک سال گذشته، متخصصان این مرکز مجبور شده‌اند در ۲۰ درصد از مداخلات خود (از هر ۵ تماس، ۱ مورد) میزان خطر خودکشی را ارزیابی کنند. همچنین مشخص شده است که از هر ۱۰ دختر ۱۵ تا ۱۹ساله، ۱ نفر در یک سال گذشته افکار جدی خودکشی را تجربه کرده است.

شکست سکوت: ۸۴ درصد از نوجوانان کمک نمی‌خواهند!

یکی از جنجالی‌ترین بخش‌های این گزارش، کشیده شدن دیوار سکوت میان نوجوانان و سیستم‌های حمایتی است. طبق آمار، ۸۴.۴ درصد از نوجوانان اعلام کرده‌اند که حتی اگر با مشکلی غیرقابل حل مواجه شوند، از درخواست کمک خودداری می‌کنند. این رقم در میان گروه‌های آسیب‌پذیرتر، مانند اقلیت‌های جنسیتی به ۹۷ درصد و در میان افراد ناراضی از زندگی به ۹۴ درصد می‌رسد. ترس از قضاوت، تمایل به انزوا و عدم اعتماد، مهم‌ترین موانع در طلب کمک عنوان شده‌اند.

وضعیت احساس تنهایی و اضطراب در میان نوجوانان

– احساس اضطراب هفتگی (میانگین جامعه ۳۲ درصد):

دختران: ۴۰ درصد از دختران هر هفته اضطراب شدید را تجربه می‌کنند.

پسران: ۲۴ درصد از پسران دچار اضطراب هفتگی می‌شوند.

– احساس تنهایی مداوم (میانگین جامعه: ۲۰ درصد):

گروه‌های دارای بالاترین ریسک: تقریباً از هر دو نفر در میان اقلیت‌های جنسیتی(۴۸درصد)، و افرادی که از زندگی خود ناراضی هستند (۴۷درصد)، یک نفر به طور هفتگی با احساس تنهایی عمیق دست‌وپنجه نرم می‌کند.

میزان نارضایتی کلی از زندگی (میانگین جامعه ۲۳ درصد):

گروه‌های دارای بالاترین ریسک: ۴۳ درصد از اعضای اقلیت‌های جنسیتی و ۳۱ درصد از نوجوانان ۱۷ ساله اعلام کرده‌اند که هیچ رضایتی از زندگی کنونی خود ندارند.

– احساس تحت نظر بودن و فشار خانوادگی (میانگین جامعه:۶۱درصد) 

گروه‌های دارای بالاترین ریسک: ۶۸ درصد از نوجوانانی که از زندگی ناامید هستند، احساس می‌کنند مدام تحت کنترل و نظارت سخت‌گیرانه والدین قرار دارند.

تنهایی در جمع: ۲۵ درصد از کل نوجوانان اعلام کرده‌اند که حتی وقتی در جمع دوستان یا خانواده هستند، همچنان احساس تنهایی می‌کنند.

مثلث استرس: مدرسه، آینده و مقایسه با دیگران

بر خلاف تصور عموم، عامل اصلی فشار بر روان نوجوانان، مسائل تحصیلی و آینده شغلی است. ۵۷ درصد از آن‌ها نمرات مدرسه و ۴۱ درصد نگرانی از آینده حرفه‌ای را علت اصلی استرس روزمره خود می‌دانند. علاوه بر این، ۵۷ درصد از نوجوانان به طور مداوم خود را با همسالانشان مقایسه می‌کنند. موضوعی که نشان‌دهنده شکنندگی شدید اعتمادبه‌نفس در این سنین است.

تفاوت‌های جنسیتی در مواجهه با بحران

در این گزارش و نظرسنجی تآکید شده است که دختران و پسران مکانیزم‌های متفاوتی برای مقابله با فشار روانی دارند:

دختران (۸۰٪ از کل درخواست‌های کمک): بیشتر تمایل دارند درباره احساسات خود با یک فرد قابل اعتماد صحبت کنند، اما در عین حال آمار بالاتر اضطراب (۴۰٪) و احساس تنهایی (۲۴٪) را ثبت کرده‌اند.

پسران: عمدتاً به جای گفتگو، رفتارهای انحرافی یا حواس‌پرت‌کننده (مانند بازی‌های ویدئویی یا انزوا) را برای فرار از فشار انتخاب می‌کنند.

مطالبه ملی: نوجوانان را دریافت کنید!

در بخش نتیجه‌گیری این گزارش اشاره شده است که در آستانه رقابت‌های سیاسی و برنامه‌ریزی‌های کلان، کارشناسان سلامت روان خواستار اقدام فوری دولت‌ها شده‌اند. تقویت کادر مشاوران در مدارس، ایجاد شبکه‌های حمایت همسالان (Peer Support) و برگزاری «نشست ملی نوجوانان» از جمله اقدامات فوری پیشنهادی است تا پیش از تبدیل شدن این بحران خاموش به یک فاجعه ملی، چاره‌ای اندیشیده شود.

www.persianmirror.ca

* اخبار و گزارش‌های پرژن میرور را در کانال یوتیوب و سایت و صفحات مجازی بخوانید.