کانادا ۵ مقام ارشد و ۵ نهاد دیگر جمهوری اسلامی را تحریم کرد

تشدید فشارها بر تهران در همایش مجمع عمومی سازمان ملل

دولت کانادا همزمان با برگزاری هشتاد و یکمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک، دور تازه‌ای از تحریم‌های هدفمند خود را علیه جمهوری اسلامی ایران به اجرا گذاشت. آنیتا آناند، وزیر امور خارجه کانادا، اعلام کرد که این بسته تحریمی جدید، ۵ شخص حقیقی و ۵ نهاد وابسته به حکومت ایران را به دلیل نقش‌آفرینی در سرکوب خشونت‌بار شهروندان و نقض سیستماتیک حقوق بشر هدف قرار داده است.

تمرکز ویژه بر «سرکوب دیجیتال» و سانسور اینترنت

این دور از تحریم‌ها به‌طور مشخص بر نهادها و مسئولانی متمرکز است که در حوزه سرکوب سایبری، کنترل جریان آزاد اطلاعات، نظارت دیجیتال، سانسور و محدودسازی آزادی‌های بنیادین ایرانیان فعالیت دارند. بر اساس بیانیه وزارت امور خارجه کانادا، این اشخاص و نهادها با توسعه زیرساخت‌های سایبری و ابزارهای نظارتی، نقش مستقیمی در شناسایی، ارعاب و سرکوب معترضان و دگراندیشان ایفا کرده‌اند.

فهرست افراد و نهادهای تحریم‌شده در این بسته شامل موارد زیر است:

اشخاص حقیقی: اسکندر مؤمنی (وزیر کشور)، داود معظمی گودرزی (رئیس پلیس فتای تهران بزرگ)، محسن فتحی‌زاده (رئیس سازمان حفاظت و اطلاعات فراجا)، رسول جلیلی و روح‌الله مومن‌نسب (اعضای کلیدی شورای عالی فضای مجازی).

نهادها و شرکت‌ها: سازمان تنظیم مقررات صوت و تصویر فراگیر در فضای مجازی (ساترا)، کارگروه تعیین مصادیق محتوای مجرمانه (فیلترینگ)، سازمان فضای مجازی سراج، گروه نرم‌افزاری دوران، و شرکت یافتار پژوهان پیشتاز رایانه.

پیام صریح دولت کانادا به مردم ایران

آنیتا آناند در جریان اعلام این تحریم‌ها تأکید کرد که کانادا از تمامی ابزارهای در اختیار خود، از جمله تحریم‌های هدفمند، برای پاسخگو کردن حاکمیت ایران در برابر رفتارهای ناعادلانه و نقض گسترده حقوق بشر استفاده خواهد کرد. وزیر امور خارجه کانادا پیام روشنی را به شهروندان ایرانی ارسال کرد و گفت: «کانادا در مسیر دستیابی به حقوق بشر، کرامت انسانی و ساختن آینده‌ای بهتر، محکم و استوار در کنار مردم ایران ایستاده است.»

این اقدامات در هماهنگی با شرکای هم‌پیمان کانادا انجام شده و تلاشی بین‌المللی برای افزایش فشار بر تهران به دلیل نادیده گرفتن مداوم موازین حقوق بشری به شمار می‌رود. کانادا از سال ۲۰۰۳ پیش‌نویس قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل درباره وضعیت حقوق بشر در ایران را هدایت کرده و این بار نیز از تریبون نیویورک برای جلب توجه جهانی به این وضعیت بهره برده است.

نگاهی به تاریخچه تحریم‌ها و روابط دوجانبه: از قطع رابطه تا فشار حداکثری

روابط سیاسی ایران و کانادا پس از انقلاب ۱۳۵۷ با چالش‌های فراوانی روبرو شد که نقطه اوج دیپلماتیک آن در سال ۲۰۱۲ و در دوران وزارت خارجه جان بیرد، در شرایطی رقم خورد که کانادا به‌طور رسمی سفارت خود را بست و روابط دوجانبه را به طور کامل قطع کرد.

مسیر تحریم‌های کانادا علیه ایران را می‌توان به چند دوره کلیدی تقسیم کرد:

۱- قطعنامه‌های سازمان ملل (از سال ۲۰۰۷): کانادا در ابتدا پیرو قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل متحد علیه برنامه هسته‌ای ایران بود.

۲- تحریم‌های مستقل اقتصادی (۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳): اتاوا تدریجاً تحریم‌های مستقل و همه‌جانبه‌ای را در حوزه تجارت، خدمات مالی، و ممنوعیت کامل واردات و صادرات با ایران به اجرا گذاشت. پس از توافق برجام در سال ۲۰۱۶ بخشی از این محدودیت‌ها تعدیل شد، اما با تغییر تحولات، دوباره رویکرد تنبیهی بازگشت.

۳- پرونده پرواز ۷۵۲ و رویدادهای پس از آن: سرنگونی هواپیمای اوکراینی در ژانویه ۲۰۲۰ و سپس اعتراضات سراسری سال ۱۴۰۱، دولت کانادا را وارد فاز جدیدی از تحریم‌های گسترده علیه نهادهای امنیتی و سپاه پاسداران کرد.

۴- موج جدید تحریم‌ها (تا ۲۰۲۶): با اعلام این بسته جدید، آمار تحریم‌های اعمال‌شده توسط کانادا از اکتبر ۲۰۲۲ تاکنون به سطحی کم‌سابقه رسیده است؛ به‌طوری‌که اتاوا تحت قوانین مختلف، ۲۴ دور تحریم علیه مجموعاً ۲۳۷ فرد و ۲۶۵ نهاد ایرانی به ثبت رسانده است تا فشارهای همه‌جانبه خود را بر ارکان حکومتی ایران حفظ کند.

💬 به نظر شما، تا چه حد این تحریم‌های مداوم بین‌المللی می‌توانند ساختار سرکوب و محدودیت‌های داخلی در ایران را تحت تأثیر قرار دهند؟ 

#کانادا #اخبار_کانادا #تحریم #حقوق_بشر #ایران #سازمان_ملل #اخبار_سیاسی #پرژن_میرور

www.persianmirror.ca

* اخبار و گزارش‌های پرژن میرور را در کانال یوتیوب و سایت و صفحات مجازی بخوانید.