اعتصاب در ونکوور

اگر تفاهمی برقرار نشود، سیستم اتوبوسرانی شهر ونکوور در هفته آینده به مدت سه روز متوقف خواهد شد.
نشریه هافینگتون پست کانادا گزارش داده است، اتحادیه رانندگان اتوبوس، کارگران بخش فنی سیستم حمل و نقل و اپراتورهای اتوبوسهای دریایی در شهر ونکوور که بیش از پنج هزار عضو دارد، روز ۲۰ نوامبر اعلام کرد که قصد دارند تا در روزهای ۲۷، ۲۸ و ۲۹ نوامبر به طور کامل سرویس دهی خود را متوقف کنند.
اعلامیه اخیر صادر شده توسط این اتحادیه، به این معنی است که اگر توافقی بین این اتحادیه و شرکت اتوبوسرانی کوست مانتین (Coast mountain Bus Company) که سازماندهی و خدمت رسانی اتوبوسهای دریایی و اتوبوسرانی ونکوور را بر عهده دارد صورت نگیرد، در سه روز یاد شده هیچگونه خدمات اتوبوسرانی انجام نخواهد گرفت.
این مرحله بسیار مهمی است، چراکه در صورت توقف سرویس دهی، بزرگترین نوع اعتصاب در سیستم اتوبوسرانی شهر ونکوور در بیست سال گذشته خواهد بود.
وقتی هیچ راننده اتوبوسی کار نکند، یعنی هیچ اتوبوسی نیز وجود نخواهد داشت، و بنابراین بسیاری از مردم در رفت و آمد خود دچار مشکل اساسی خواهند شد. بر اساس گزارشهای پیشین از کمپانی TransLink، در سال ۲۰۱۹، به طور متوسط حدود ۲۳ میلیون نفر در هر ماه از شبکه اتوبوسرانی ونکوور استفاده کردهاند. هر روز بیش از ۳۵۰ هزار نفر در این شهر سوار اتوبوس میشوند.
سیستم تاکسیهای اینترنتی هنوز اجازه فعالیت در ونکوور را ندارند، بنابراین انتظار میرود که شبکه تاکسیرانی با تقاضای بسیار زیادی مواجه شود. در حالی که بسیاری از شرکتهای تجاری و مدرسهها مردم را ترغیب میکنند تا با دوچرخه به محل کار خود بروند، در این هفته قرار است تا کولاک برفی نیز در ونکوور اتفاق بیافتد، و مشکلات را پیچیدهتر کند.
ترن هوایی ونکوور اما، به کار خود ادامه میدهد و در این اعتصاب شرکت نخواهد کرد، چون کارکنان آن توسط یک اتحادیه دیگر نمایندگی میشوند. با این حال، آنها نیز در حال حاضر درباره قراردادهای کاری خود در حال چانه زنی هستند و همانند رانندگان اتوبوسرانی، مذاکرات آنها نیز به آرامی جلو نمیرود.
تمامی کلاسهای درس مدارس دولتی، کالجها و دانشگاههای شهر ونکوور قرار است تا به صورت عادی در این سه روز به کار خود ادامه دهند.
در یک کنفرانس خبری در روز بیستم نوامبر، متیو رمزی، مدیر امور دانشگاههای بریتیش کلمبیا اعلام کرد که فعالیتهای دانشگاهها به طور عادی انجام خواهد شد. وی در این کنفرانس گفت: «ما میدانیم که بسیاری از دانشجویان و کارکنان و اعضاء دانشکدههای مختلف برای رسیدن به دانشگاه از سیستم اتوبوسرانی استفاده میکنند. ما نگرانی آنها را درک میکنیم که برای رفت و آمد خود به دانشگاه نگران هستند. اما فعالیتهای دانشگاه به طور عادی انجام خواهد شد و هیچ تغییری نخواهد کرد.»
اتحادیه رانندگان اتوبوسرانی و اتوبوسهای دریایی شهر ونکوور خواستار توسعه و بهبود شرایط کاری، دستمزد و مزایای کاری اعضاء خود شده است. یکی از مشکلات رانندگان این است که دستمزد آنها با همتایان خود در بخش خصوصی و دیگر شهرهای کانادا برابری نمیکند.
یکی دیگر از مشکلات مورد بحث، برنامهریزی و زمان کاری رانندگان است. اتحادیه میگوید که مسیرهای اتوبوسرانی با زمانهای استراحت کافی برای رانندگان جهت صرف غذا و استفاده از دستشویی برنامه ریزی نشدهاند. با اینکه بر سر این موضوع بین اتحادیه و مدیریت شرکت اتوبوسرانی توافقاتی به دست آمده است، اما مشکل پرداختی رانندگان همچنان جزء موانع بزرگ بر سر راه آنها است.
آخرین اعتصاب در سیستم حمل و نقل شهر ونکوور در سال ۲۰۰۱ اتفاق افتاد و به مدت ۱۲۳ روز به طول انجامبد. دولت کنونی استان بریتیش کلمبیا که از حزب اِن دی پی است اعلام کرده است که قصد ندارد تا در اعتصاب کنونی دخالت کند، و جان هورگان نخست وزیر گفته است که دو طرف برای رسیدن به راه حل مشترک در روزهای پایان هفته جاری وقت کافی دارند.
این اتحادیه اعلام کرده است که پس از سه روز کامل اعتصاب، در روز شنبه هفته آینده تمامی خدمات به طور کامل انجام خواهد شد. با این وجود، اگر به توافقی دست نیابند، مسافران در هفتههای آینده باید انتظار اعتصابهای دیگری را داشته باشند.
بازگشت جنجالی استن چو به دولت داگ فورد
داگ فورد، نخست وزیر انتاریو، وزیر ولخرج و مستعفی را با حقوق و مزایای بیشتر به دولت بازگرداند.
آنچه با افشای صورتحسابهای چند ده هزار دلاری اقامت در هتلهای لوکس شروع شد، اکنون به یکی از چالشبرانگیزترین بحرانهای سیاسی دولت محافظهکار داگ فورد در استان اونتاریو تبدیل شده است.
گام بلند کانادا در ترکیه
کارنی نخستین نخستوزیر کانادا است که در قالبی دوجانبه به ترکیه سفر میکند. سفری که هدف اصلی آن، گشودن فصل تازهای از همکاریهای اقتصادی و امنیتی و پایان دادن به دورهای از «گسست دیپلماتیک» میان دو طرف عنوان شده است.
نه قاطع آلبرتا به جدایی از کانادا
در یکی از حساسترین و تاریخیترین مقاطع سیاسی کانادا، شهروندان استان آلبرتا با شرکتی گسترده در یک همهپرسی سرنوشتساز، دست رد به سینه جداییطلبان زدند و با اکثریتی قاطع، ماندن در کنفدراسیون کانادا را انتخاب کردند.
طرح جامعه مدنی کانادا برای مقابله با سرکوب در ایران
در هفته پاسخگو کردن حکومت جمهوری اسلامی برای نقض مستمر حقوق بشر، روزهای ۶ و ۷ اکتبر، چند تن از اعضای ایرانی-کانادایی نهاد حقوق بشری «کلکتیو عدالت برای ایران» و رئیس و چند عضو کانادایی «مرکز حقوق بشر رائول والنبرگ»، در محل پارلمان در شهر اتاوا، دیدارهایی با گروهی از سناتورها و نمایندگان مجلس برگزار کردند.
آن کارسون، نویسنده و شاعر کانادایی برنده نوبل ادبیات شد
آکادمی سوئد در استکهلم نوبل ادبیات سال ۲۰۲۶ را به آن کارسون ، شاعر، جستارنویس، مترجم و پژوهشگر ۷۶ ساله کانادایی اعطا کرد.
پیادهروی و دویدن برای عدالت
چهارمین برنامه سالانه «پیادهروی و دویدن برای عدالت» روز شنبه ۱۰ اکتبر در شهر نیومارکت در شمال تورنتو برگزار شد.
در «هفته پاسخگو کردن ایران»، در پارلمان کانادا چه گذشت؟
از جمله موضوعات تأکید شده در این بیانیه:
– تحریم رهبری ارشد و شریانهای مالی نهادهای سرکوب رژیم؛
– مسدود سازی روزنههای نفوذ و پولشویی مقامات رژیم در کانادا؛
ـ اقدام بینالمللی علیه دادگاههای دستهجمعی و اعدامها؛
ـ راهاندازی تحقیقات ملی در باره جنایات علیه بشریت از طرف جمهوری اسلامی؛
و موضوع تفکیک سربازی اجباری از عضویت داوطلبانه در سپاه پاسداران است.
کاوه شهروز به پرسشهای طرح شده در رابطه با این موضوعات و دیگر مسائل پاسخ میدهد.
چرا با وجود اثبات فواید کارهای داوطلبانه، مشارکت عمومی افت کرده است؟
همه ما بارها شنیدهایم که کمک به دیگران و انجام کارهای خیرخواهانه نه تنها سلامت روانی و جسمی ما را بهبود میبخشد، بلکه احساس شادی و تعلق خاطر به جامعه را نیز تقویت میکند. پژوهشهای متعدد روانشناسی بارها تایید کردهاند که فعالیتهای داوطلبانه یکی از کلیدهای اصلی شادکامی فردی و اجتماعی است.
ناوی پیلای برنده جایزه نوبل صلح شد
کمیته نوبل نروژ روز جمعه جایزه نوبل صلح را به «ناوانتم(ناوی) پیلای»، حقوقدان و فعال برجسته ۸۵ ساله اهل آفریقای جنوبی، اهدا کرد.
درد بزرگ فوتبال ایران لمپنیسم ساختاری است
به گفته او نخستین چیزی که فوتبال ایران نیاز دارد چشماندازی است که موفقیت پایدار را تضمین کند. بیژن عزیزی در این گفتوگو میگوید فوتبالیستهای درخشان ایرانی، مانند علی کریمی، علی دایی و دیگران، که در سطح جهانی هم موفقیتهای خوبی داشتهاند، به ورزش فوتبال ایران هیچ کمکی نکردهاند!















