فریده جلایی‌فر– روانشناس و منتقد اجتماعی
هر سال با رسيدن روز یادبود ( Rememberance Day)، اين پرسش براى من مجددا زنده مى‌شود : داشتن حافظه ى تاريخى نشان از چه دارد؟
در كشورهاى داراى دمو كراسى، وقايع و رويدادهاى تاريخى، چه خوب و چه بد، مرتب يادآورى مى شوند. يادآورى وقايع تاريخى به معناى تكرار نكردن تجارب بد و گراميداشت تجارب نيك است، به اين معنا كه مردم همواره در حال آموختن هستند و در اين يادآورى همه از همه‌ى طبقات شركت دارند.
اما در ميهن ما، تعمدى است در پس زدنِ خاطرات و بدست فراموشى سپردن تجارب گذشته !!!
هر حكومت و گروهى كه بر سر كار مى‌آيد، هر آنچه از حكومت قبلى نشان دارد را، نابود مي‌كند. اسامى خيابان‌ها، اماكن عمومى(مدرسه، دانشگاه، بيمارستان، و…) را تغيير مي‌دهد، تا براى نسل آينده چيزى نماند كه مرور كند، مقايسه كند و خلاصه داورى كند !!!
مردمى كه حافظه‌ى تاريخى ندارند، بطور مداوم، اشتباهات‌شان را تكرار مى‌كنند و گامى به جلو بر نمى‌دارند!!!
پس از انقلاب ٥٧، همه چيز را تغيير دادند تا نشانى از گذشته باقى نماند!!! و شگفت انگيز است كه حكومت جديد از افغانستان و فرانسه و…. نيامد، بلكه مردمى، از قشرى ديگر از مردم ايران، بر سر كار آمده‌اند !!!
تمامى حكومت‌هاى ديكتاتور و در عين حال نا مردمى، تلاش مى‌كنند تا آنجا كه در توان دارند حافظه‌ى تاريخى مردم را متلاشى كنند تا يادى از گذشته نماند، وما مردم «ميهن پرست» از همان ابتداى كار هيچ اعتراضى نكرده و نا آگاهانه، تغيير نام‌ها را پذيرفتيم !!!
نداشتن حافظه ى تاريخى از خود بيگانگى مى‌آورد و از خود بيگانگى مانع از انتقاد و درك هويت فردى مى‌شود!!!
فراموشى، فرار از چالش براى بهتر شدن است. به بيانى ديگر با از دست دادن حافظه‌ى تاريخى ،آرام آرام مسخ شده و «هرآنچه پيش آيد» را بدون هيچ پرسش و اعتراضى، مى‌پذيريم!!!
ما نياموخته‌ايم كه براى توجيه خود، نمى‌توانيم براى هميشه، تمام گناهان را بر گردن ديگران بيندازيم و به حس مسئوليت خود اجازه مرخصى دهيم!!!
لباسى تازه برتن مى‌كنيم، از خيابانى با نام جديد عبور مى‌كنيم و هويتى جديد را پذيرا مى‌شويم و بتدريج در چاله‌اى متعفن به نام «چاره اى نيست» به زندگى ادامه مى‌دهيم.
تصوف و عرفان را گردنبدى برگردن و«چه مى‌شود كرد» را، زنجيرى بر پا، به روزمرّه‌گى تن مى‌دهيم، و مهم‌تر اين كه سود فردى خود را ملاك تمام داوری‌هاي‌مان قرارمى‌دهيم.
اگر در حكومت جديد، موقعيت بهترى داشته باشيم، با تمام نيرو از هر چه هست دفاع مى‌كنيم و ديگران را به دست فراموشى مى‌سپاريم و اگر ساز و كار جديد، ما را سياه بخت كرده باشد، با تمام توان‌مان حمله كرده و باز هم ديگران را فراموش مى‌كنيم.
و اين چنين است كه دمو كراسى براى «من» و تنها براى «من» مفهوم دارد، و چون اكثريت در اين طيف قرار مى‌گيريم، روز گارمان چنين است!!!
بازگشت جنجالی استن چو به دولت داگ فورد
داگ فورد، نخست وزیر انتاریو، وزیر ولخرج و مستعفی را با حقوق و مزایای بیشتر به دولت بازگرداند.
آنچه با افشای صورت‌حساب‌های چند ده هزار دلاری اقامت در هتل‌های لوکس شروع شد، اکنون به یکی از چالش‌برانگیزترین بحران‌های سیاسی دولت محافظه‌کار داگ فورد در استان اونتاریو تبدیل شده است.
گام بلند کانادا در ترکیه
کارنی نخستین نخست‌وزیر کانادا است که در قالبی دوجانبه به ترکیه سفر می‌کند. سفری که هدف اصلی آن، گشودن فصل تازه‌ای از همکاری‌های اقتصادی و امنیتی و پایان دادن به دوره‌ای از «گسست دیپلماتیک» میان دو طرف عنوان شده است.
نه قاطع آلبرتا به جدایی از کانادا
در یکی از حساس‌ترین و تاریخی‌ترین مقاطع سیاسی کانادا، شهروندان استان آلبرتا با شرکتی گسترده در یک همه‌پرسی سرنوشت‌ساز، دست رد به سینه جدایی‌طلبان زدند و با اکثریتی قاطع، ماندن در کنفدراسیون کانادا را انتخاب کردند.
طرح جامعه مدنی کانادا برای مقابله با سرکوب در ایران
در هفته پاسخگو کردن حکومت جمهوری اسلامی برای نقض مستمر حقوق بشر، روزهای ۶ و ۷ اکتبر، چند تن از اعضای ایرانی-کانادایی نهاد حقوق بشری «کلکتیو عدالت برای ایران» و رئیس و چند عضو کانادایی «مرکز حقوق بشر رائول والنبرگ»، در محل پارلمان در شهر اتاوا، دیدارهایی با گروهی از سناتورها و نمایندگان مجلس برگزار کردند.
آن کارسون، نویسنده و شاعر کانادایی برنده نوبل ادبیات شد
آکادمی سوئد در استکهلم نوبل ادبیات سال ۲۰۲۶ را به آن کارسون ، شاعر، جستارنویس، مترجم و پژوهشگر ۷۶ ساله کانادایی اعطا کرد.
پیاده‌روی و دویدن برای عدالت
چهارمین برنامه سالانه «پیاده‌روی و دویدن برای عدالت» روز شنبه ۱۰ اکتبر در شهر نیومارکت در شمال تورنتو برگزار شد.
در «هفته پاسخگو کردن ایران»، در پارلمان کانادا چه گذشت؟
از جمله موضوعات تأکید شده در این بیانیه:
– تحریم رهبری ارشد و شریان‌های مالی نهادهای سرکوب رژیم؛
– مسدود سازی روزنه‌های نفوذ و پول‌شویی مقامات رژیم در کانادا؛
ـ اقدام بین‌المللی علیه دادگاه‌های دسته‌جمعی و اعدام‌ها؛
ـ راه‌اندازی تحقیقات ملی در باره جنایات علیه بشریت از طرف جمهوری اسلامی؛
و موضوع تفکیک سربازی اجباری از عضویت داوطلبانه در سپاه پاسداران است.
کاوه شهروز به پرسش‌های طرح شده در رابطه با این موضوعات و دیگر مسائل پاسخ می‌دهد.
چرا با وجود اثبات فواید کارهای داوطلبانه، مشارکت عمومی افت کرده است؟
همه ما بارها شنیده‌ایم که کمک به دیگران و انجام کارهای خیرخواهانه نه تنها سلامت روانی و جسمی ما را بهبود می‌بخشد، بلکه احساس شادی و تعلق خاطر به جامعه را نیز تقویت می‌کند. پژوهش‌های متعدد روان‌شناسی بارها تایید کرده‌اند که فعالیت‌های داوطلبانه یکی از کلیدهای اصلی شادکامی فردی و اجتماعی است.
ناوی پیلای برنده جایزه نوبل صلح شد
کمیته نوبل نروژ روز جمعه جایزه نوبل صلح را به «ناوانتم(ناوی) پیلای»، حقوق‌دان و فعال برجسته ۸۵ ساله اهل آفریقای جنوبی، اهدا کرد.
درد بزرگ فوتبال ایران لمپنیسم ساختاری است
به گفته او نخستین چیزی که فوتبال ایران نیاز دارد چشم‌اندازی است که موفقیت پایدار را تضمین کند. بیژن عزیزی در این گفت‌و‌گو می‌گوید فوتبالیست‌های درخشان ایرانی، مانند علی کریمی، علی دایی و دیگران، که در سطح جهانی هم موفقیت‌های خوبی داشته‌اند، به ورزش فوتبال ایران هیچ کمکی نکرده‌اند!
